ရုိေသမွဳ႕
ၾသစီမွာ အေနၾကာလာတာနဲ႕ အမွ် ၾသစီက ဓေလ့စရုိက္ေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ယဥ္ပါးလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ဘ၀င္မက်တာေလး တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ လူၾကီးသူမမ်ားကို ရုိေသမွဳ႕ နည္းပါးလာျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္၀တၳဳပိုင္းဆိုင္ရာ တိုးတက္မွဳ႕ရွိေပမယ့္ စိတ္ယဥ္ေက်းမွဳ႕ပိုင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ယိုယြင္းလာတာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိမိတို႕ရဲ႕ ျမန္မာကြန္ျမဴနီတီအတြင္းက အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ၾကည့္ျပီး ေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
အျခားေသာ ကြန္ျမဴနီတီေတြေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ မိဘမ်ားကို ဘုရားနဲ႕ တစ္ဂိုဏ္းထဲထားၾကသူမ်ားပါ။ ရုိေသမွဳ႕ရွိၾကပါတယ္။ မိဘစကားကို နားေထာင္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကပင္လ်ွင္ ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႕ ၾသစီေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာမိသားစု အမ်ားစုကေတာ့ မိဘျဖစ္တဲ့သူေတြက ဘာသာစကားမွာ ခေလးေတြေလာက္ မ၇ၾကပါဘူး။ အဲဒါကိုက အားနည္းမွဳ႕ တစ္ခု ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။
သူတို႕ေျပာတဲ့ အဂၤလိပ္စကားသာ ဘာသာစကားျဖစ္တယ္လို႕ ခေလးေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေနပံုပါပဲ။ ျပီးေတာ့ မိဘက သားသမီးကို ရုိက္ျပီး ဆံုးမခြင့္မရွိပါဘူး။ အကယ္ေရြ႕ ခေလးက ရဲကို တိုင္လွ်င္ မိဘ အဖမ္းခံရႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္ အဂၤလိပ္စကားေျပာမွ ရတာဆိုေတာ့ စကားမေျပာတတ္တဲ့ မိဘေတြခမ်ာ သကားေျပာတတ္တဲ့ ခေလးေတြကို စကားျပန္လုပ္ျပီး ေျပာရျပန္ပါတယ္။ ခေလးေတြကေေတာ့ ဘ၀င္တစ္လံုးနဲ႕ေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အိမ္မွာ မိဘေျပာစကားက အရာမ၀င္ေတာ့ပါဘူး။ မိဘေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႕ ေဘးေရာက္ၾကရေတာ့တာပါပဲ။ မိဘကို ရုိေသရမည္ ဆိုတာကေတာ့ ေ၀လာေ၀းပါ။
တစ္ခ်ိဳ႕မိဘမ်ားဆိုရင္ သူ႕သားသမီးေတြကို မေမးပဲ စာေရးသူကို လာေမးလို႕ လိုက္လံေျဖရွင္း ကူညီေပးခဲ့ရပါတယ္။ ဒါက ဥပမာ နဲနဲေလာက္ပါပဲ။ ၾကာေတာ့ မိဘေတြခမ်ာ အထီက်န္ ဆန္ျပီး ဘ၀ကို ဆက္ေလွ်ာက္ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူဟာ ဆစ္ဒနီမွာ ယဥ္ေက်းမွဳ႕ သင္တန္းျပတဲ့ အခါ မိဘေတြကို ရုိေသဖို႕၊ ဂါရ၀တရား နိ၀ါတတရားေတြ ထားတတ္ဖို႕ကို အထူးအေလးေပးျပီး သင္ျပေပးပါတယ္။ မိဘေတြအေပၚမွာ ရုိေသမွဳ႕ကင္းရင္ က်န္တဲ့သူေတြ အေပၚမွာေတာ့ ေျပာစရာေတာင္ လိုမည္မထင္ပါ။ ၾသစီေန ျမန္မာကြန္ျမဴနီတီ၀င္ျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားတိုင္းမွာ ဒီအျဖစ္ေတြဟာ ေနစဥ္နဲ႕ အမွ်ၾကားရ၊ ျမင္ရေနတာပါပဲ။
ၾကံဖန္ျပီး ဂုဏ္ယူခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာ တစ္ခုရွိပါတယ္။
အဲဒါကေတာ့ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ မွဳ႕ခင္းေတြအားလံုးမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ မွဳ႕ခင္းက ရာခိုင္ႏွဳန္း အနည္းဆံုးလို႕ ဆိုပါတယ္။
မိဘကို ရုိေသမွဳ႕မရွိတဲ့ သားသမီးဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာတတ္တတ္ အလကားပါပဲ။ မိဘက မိဘပါ။ သားသမီက သားသမီးပါ။
စိတ္ကူးထဲမွာေတာ့--- ဒီလိုသားသမီးမ်ိဳး ငါတို႕ျမန္မာျပည္မွာ ဆိုရင္ေတာ့-------------
ေသခ်ာပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမွဳ႕ မရွိရင္ မတိုးတတ္ႏိုင္ပါဘူး။
မတူတာေလးေတြကို ေျပာပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွာ ျပန္ဆံုၾကတာေပါ့။
Thursday, 10 January 2013
မတူတာေလးမ်ား အပိုင္း(၃)
ေမ့က်န္ပစၥည္း
ၾသစီမွာ ေနၾကသူ အမ်ားစုဟာ စားစရာေသာက္စရာကို တစ္ပတ္တစ္ခါ (သို႕) ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ ၀ယ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ျပီးရင္ ေရခဲေသတၱာထည့္ျပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ ထုတ္ျပီး ခ်က္စားလိုက္ၾကတာပါပဲ။
စာေရးသူလဲ ၾသစီေနသူတစ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ႏွစ္ပတ္ကို တစ္ခါ၀ယ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾသစီ စစ္စစ္ အျဖဴေတြကေတာ့ တစ္ပတ္မွာ ငါးရက္လုပ္ျပီး ရလာတဲ့ေငြကို စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္မွာ ကုန္ေအာင္ သံုးလိုက္ၾကတာပါပဲ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္ေနရာထဲမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တာရႏိုင္တဲ့ Woolworths, Cole, Big W တို႕လို စူပါမားကတ္ေတြမွာပဲ ၀ယ္ယူေလ့ရွိပါတယ္။ လွည္းတစ္စီးတြန္းျပီး ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ထည့္၊ ျပီးရင္ ေငြရွင္းျပီး ျပန္ထြက္လာရုံပါပဲ။ ဟိုတစ္ေလာတုန္းက စူပါမားကတ္တစ္ခုမွာ ကိုယ္၀ယ္ထားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ထုပ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ မိမိေနထိုင္ရာ ေရာက္ျပီး စံုလားဆိုတာေတာင္ စစ္မေနပါဘူး။ ေနာက္ေန႕ နံနက္စာစားခါနီးမွ ၀ယ္လာတဲ့ပစၥည္း က်န္ေနခဲ့မွန္းကိုသိေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ ကားေပၚမွာ က်န္ခဲ့ေလသလားလို႕ ကားထဲမွာ သြားရွာပါေသးတယ္။ မေတြ႕ပါ။ ေသခ်ာပါျပီ။ ၀ယ္ထားျပီး ေမ့က်န္ခဲ့ပါျပီ။
ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ အဲဒီစူပါမားကတ္ကို သြားျပီး ေနာက္ထပ္လိုခ်င္တာေတြ သြား၀ယ္ပါတယ္။ ေငြရွင္းတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးငယ္ကို ပါးစပ္ေဆာ့ျပီး အရင္အပတ္က ပစၥည္းတစ္ထုပ္ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ေျပာမိပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းစာရင္းပါတဲ့ ေဘာက္ခ်ာပါရင္ ျပန္ေပးမယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေန႕မွ ထပ္လာျပီး ေဘာက္ခ်ာျပေတာ့ က်န္ေနတဲ့ ပစၥည္းအားလံုးျပန္ရပါတယ္။ သူတို႕ကလဲ က်န္တဲ့ပစၥည္းမ်ားကို စာရင္းႏွင့္တကြ သိမ္းထားၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အ့့ံၾသသြားပါတယ္။ ငါတို႕ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ေရာ---ဟုေတြးမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္တံုးက ေစ်း၀ယ္ရင္း ဆိုင္မွာ က်န္ေနတဲ့ပစၥည္းမ်ား တစ္ခါမွ်ျပန္မရဘူးပါ။
ေနာက္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ ၾကာေတာ့ၾကပါျပီ။ ေက်ာင္းတက္ျပီးျပန္လာရင္းျဖစ္တာပါ။ တကၠသိုလ္က ဆစ္ဒနီျမိဳ႕ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ ဆစ္ဒနီကေန မိမိေနထိုင္ရာ ျမိဳ႕ငယ္ေလးကို ရထားစီးရင္ မိနစ္ ၅၀ ခန္႕ၾကာပါတယ္။ တစ္ေန႕ေက်ာင္းက ျပန္အလာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စကားေတြေျပာျပီး ဘူတာေရာက္ေတာ့ ပီရူးသူေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ဟာ စာၾကည့္တိုက္က စာအုပ္ေတြထည့္ထားတဲ့ အိပ္တစ္လံုး ရထားေပၚမွာ ေမ့က်န္ခဲ့ပါေလေရာ။ ေမ့က်န္ခဲ့မွန္းကို စာၾကည့္တိုက္ေရာက္မွ သိတယ္။ ဒါနဲ႕ ရထားဘူတာကို ျပန္ျပီး ရုံေစာင့္ကို အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေနာက္ရထားတစ္စီးနဲ႕ က်န္ေနတဲ့ စာအုပ္ထုပ္ကို ျပန္ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် အဲဒီအထုပ္ကို ယူမသြားၾကပါဘူး၊ ပီရူးသူလဲ သူ႕အထုပ္ျပန္ရေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ကို ျပန္ေလွ်ာ္ေပးဖို႕မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။
ငယ္ငယ္တံုးက ဘက္စ္ကားစီးစဥ္ ကားေပၚမွာ ေရးထားတဲ့ စာေလးတစ္ေၾကာင္းကို သြားျပီးအမွတ္ရလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီစာေလးကေတာ့--- က်န္ရွိပစၥည္းတာ၀န္မယူတဲ့-
မတူတာေလးေတြကိုေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆံုၾကတာေပါ့။
ၾသစီမွာ ေနၾကသူ အမ်ားစုဟာ စားစရာေသာက္စရာကို တစ္ပတ္တစ္ခါ (သို႕) ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ ၀ယ္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ျပီးရင္ ေရခဲေသတၱာထည့္ျပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ ထုတ္ျပီး ခ်က္စားလိုက္ၾကတာပါပဲ။
စာေရးသူလဲ ၾသစီေနသူတစ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ႏွစ္ပတ္ကို တစ္ခါ၀ယ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ေရခဲေသတၱာထဲထည့္ေပါ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾသစီ စစ္စစ္ အျဖဴေတြကေတာ့ တစ္ပတ္မွာ ငါးရက္လုပ္ျပီး ရလာတဲ့ေငြကို စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္မွာ ကုန္ေအာင္ သံုးလိုက္ၾကတာပါပဲ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ တစ္ေနရာထဲမွာ ကိုယ္လိုခ်င္တာရႏိုင္တဲ့ Woolworths, Cole, Big W တို႕လို စူပါမားကတ္ေတြမွာပဲ ၀ယ္ယူေလ့ရွိပါတယ္။ လွည္းတစ္စီးတြန္းျပီး ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ထည့္၊ ျပီးရင္ ေငြရွင္းျပီး ျပန္ထြက္လာရုံပါပဲ။ ဟိုတစ္ေလာတုန္းက စူပါမားကတ္တစ္ခုမွာ ကိုယ္၀ယ္ထားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ထုပ္ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ မိမိေနထိုင္ရာ ေရာက္ျပီး စံုလားဆိုတာေတာင္ စစ္မေနပါဘူး။ ေနာက္ေန႕ နံနက္စာစားခါနီးမွ ၀ယ္လာတဲ့ပစၥည္း က်န္ေနခဲ့မွန္းကိုသိေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ ကားေပၚမွာ က်န္ခဲ့ေလသလားလို႕ ကားထဲမွာ သြားရွာပါေသးတယ္။ မေတြ႕ပါ။ ေသခ်ာပါျပီ။ ၀ယ္ထားျပီး ေမ့က်န္ခဲ့ပါျပီ။
ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ အဲဒီစူပါမားကတ္ကို သြားျပီး ေနာက္ထပ္လိုခ်င္တာေတြ သြား၀ယ္ပါတယ္။ ေငြရွင္းတဲ့အခါမွာ ေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးငယ္ကို ပါးစပ္ေဆာ့ျပီး အရင္အပတ္က ပစၥည္းတစ္ထုပ္ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ေျပာမိပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေမ့က်န္ခဲ့တဲ့ ပစၥည္းစာရင္းပါတဲ့ ေဘာက္ခ်ာပါရင္ ျပန္ေပးမယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ေန႕မွ ထပ္လာျပီး ေဘာက္ခ်ာျပေတာ့ က်န္ေနတဲ့ ပစၥည္းအားလံုးျပန္ရပါတယ္။ သူတို႕ကလဲ က်န္တဲ့ပစၥည္းမ်ားကို စာရင္းႏွင့္တကြ သိမ္းထားၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အ့့ံၾသသြားပါတယ္။ ငါတို႕ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ေရာ---ဟုေတြးမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္တံုးက ေစ်း၀ယ္ရင္း ဆိုင္မွာ က်န္ေနတဲ့ပစၥည္းမ်ား တစ္ခါမွ်ျပန္မရဘူးပါ။
ေနာက္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ ၾကာေတာ့ၾကပါျပီ။ ေက်ာင္းတက္ျပီးျပန္လာရင္းျဖစ္တာပါ။ တကၠသိုလ္က ဆစ္ဒနီျမိဳ႕ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ ဆစ္ဒနီကေန မိမိေနထိုင္ရာ ျမိဳ႕ငယ္ေလးကို ရထားစီးရင္ မိနစ္ ၅၀ ခန္႕ၾကာပါတယ္။ တစ္ေန႕ေက်ာင္းက ျပန္အလာ သူငယ္ခ်င္းေတြ စကားေတြေျပာျပီး ဘူတာေရာက္ေတာ့ ပီရူးသူေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ဟာ စာၾကည့္တိုက္က စာအုပ္ေတြထည့္ထားတဲ့ အိပ္တစ္လံုး ရထားေပၚမွာ ေမ့က်န္ခဲ့ပါေလေရာ။ ေမ့က်န္ခဲ့မွန္းကို စာၾကည့္တိုက္ေရာက္မွ သိတယ္။ ဒါနဲ႕ ရထားဘူတာကို ျပန္ျပီး ရုံေစာင့္ကို အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ၁၅မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေနာက္ရထားတစ္စီးနဲ႕ က်န္ေနတဲ့ စာအုပ္ထုပ္ကို ျပန္ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် အဲဒီအထုပ္ကို ယူမသြားၾကပါဘူး၊ ပီရူးသူလဲ သူ႕အထုပ္ျပန္ရေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ကို ျပန္ေလွ်ာ္ေပးဖို႕မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။
ငယ္ငယ္တံုးက ဘက္စ္ကားစီးစဥ္ ကားေပၚမွာ ေရးထားတဲ့ စာေလးတစ္ေၾကာင္းကို သြားျပီးအမွတ္ရလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီစာေလးကေတာ့--- က်န္ရွိပစၥည္းတာ၀န္မယူတဲ့-
မတူတာေလးေတြကိုေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆံုၾကတာေပါ့။
Wednesday, 9 January 2013
မတူတာေလးမ်ား အပိုင္း (၂)
ဒီတစ္ပတ္ မတူတာေလးမ်ားအတြက္ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ အရာကေတာ့ ၾသစီမွာ သံုးေနတဲ့ TOILET (ျမန္မာအေခၚ-အိမ္သာ) အေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးသူဟာ ေတာသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တာမို႕ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေတာရြာမ်ားမွာ သံုးေနတဲ့ လည္ေပၚအိမ္သာမ်ားကို သံုးခဲ့ရသူပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ အိမ္သာရဲ႕ အေရးပါမွဳ႕ကို ႏွစ္အေတာ္တန္ၾကာ ေမ့ထားခဲ့ၾကပံုရပါတယ္။ ငယ္စဥ္က တက္ခဲ့ရတဲ့ မူလတန္းေက်ာင္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းေတြရဲ႕ အိမ္သာေတြကေတာ့ ျပန္ျပီးေတာ့ ေတြးၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရြ႕ံစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ( အထက္တန္းေက်ာင္း မတက္ဘူးေတာ့ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ရွိတဲ့ အိမ္သာေတြကိုေတာ့ အသံုးမျပဳဘူးပါဘူး)။ ရန္ကုန္ျမို႕ထဲသြားခ်ိန္ အေပါ့-အေလးသြားခ်င္္ရင္ အေတာ္ကို ဒုကၡေရာက္ရပါတယ္။ အိမ္သာရွာမေတြ႕တဲ့ ဒုကၡပါ။ ရွာေတြ႕ျပန္ေတာ့လဲ အရမ္းညစ္ပတ္ျပီး နံေစာ္ေနတဲ့ အိမ္သာမ်ားသာျဖစ္ၾကပါတယ္။ အမ်ားသံုး အိမ္သာတိုင္းလိုလိုမွာ ညစ္ညမ္းေသာစာမ်ား၊ အရုပ္မ်ားကို ေရးသားထားတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အခုမ်ားေတာ့ ဘယ္လိုေနသည္မသိပါ။
အဆိုးဆံုး အရာကေတာ့ အိမ္သာတက္ျပီးလွ်င္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို စင္ေအာင္ေဆးပါဆိုတဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားကေန သတိေပးေနရတဲ့အခက္ပါပဲ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ က်န္းမာေရးအသိ ေတာ္ေတာ္နည္းပါးေနတာကို မီးေမာင္းထိုးျပေနသလိုပါပဲ။
ဒီၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳတဲ့ ေနရာတိုင္းအားလံုးမွာ အမ်ားအသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ အိမ္သာမ်ားကို တည္ေဆာက္ေပးထားတာပါပဲ။ ေယာက္က်ားသက္သက္ မိန္းမသက္သက္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ဆြံ႕အ နားမၾကားသူေတြအတြက္ သီသန္႕အခန္းပါ တည္ေဆာက္ေပးထားပါတယ္။ အိမ္သာတိုင္းမွာ တစ္ရွဴးအျပည့္ထည့္ေပးထားပါတယ္။ အသံုျပဳျပီးရင္ လက္ေဆးဖို႕ ဆပ္ျပာရည္လဲ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္အေျခက္ခံတဲ့စက္ကိုလဲ ထားေပးပါတယ္။
အိမ္သာတိုင္းက အျမဲတမ္းေမႊးေနပါတယ္။ အျမဲတမ္း သန္႕ရွင္းေနတဲ့ ၀န္ထမ္းလဲ ရွိပါတယ္။ အိမ္သာ အသံုးျပဳခလဲ ေပးစရာမလိုပါ။ မရြံရွာတဲ့သူဆိုရင္ အစားအေသာက္ေတာင္ စားလို႕ရပါတယ္။ အိမ္သာတိုင္းကေတာ့ ဗိုလ္ထိုင္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အိမ္သာေတြမွာေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲသူမ်ားအတြက္ ၄င္းတို႕အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ေဆးထိုးအပ္မ်ားထည့္ဖို႕ သီးသန္႕ ပံုးငယ္မ်ားထားရွိေပးပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာ ဒီေလာက္ေကာင္းစရာမလိုပါ။ အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ သန္႕ရွင္းတဲ့ အိမ္သာမ်ား ေနရာတိုင္မွာ ထားရွိေပးဖို႕ သက္ဆိုင္ရာကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။
အိမ္သာတက္ခ်င္ပါလ်က္ တက္ရမည့္အိမ္သာကို ရွာရတဲ့ ဒုကၡဘယ္ေလာက္ၾကီးတယ္ဆိုတာကို ခံစားဖူးသူမ်ားသာသိၾကပါသည္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးတာေပါ့။
စာေရးသူဟာ ေတာသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တာမို႕ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေတာရြာမ်ားမွာ သံုးေနတဲ့ လည္ေပၚအိမ္သာမ်ားကို သံုးခဲ့ရသူပါ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားဟာ အိမ္သာရဲ႕ အေရးပါမွဳ႕ကို ႏွစ္အေတာ္တန္ၾကာ ေမ့ထားခဲ့ၾကပံုရပါတယ္။ ငယ္စဥ္က တက္ခဲ့ရတဲ့ မူလတန္းေက်ာင္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းေတြရဲ႕ အိမ္သာေတြကေတာ့ ျပန္ျပီးေတာ့ ေတြးၾကည့္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရြ႕ံစရာေကာင္းလွပါတယ္။ ( အထက္တန္းေက်ာင္း မတက္ဘူးေတာ့ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ရွိတဲ့ အိမ္သာေတြကိုေတာ့ အသံုးမျပဳဘူးပါဘူး)။ ရန္ကုန္ျမို႕ထဲသြားခ်ိန္ အေပါ့-အေလးသြားခ်င္္ရင္ အေတာ္ကို ဒုကၡေရာက္ရပါတယ္။ အိမ္သာရွာမေတြ႕တဲ့ ဒုကၡပါ။ ရွာေတြ႕ျပန္ေတာ့လဲ အရမ္းညစ္ပတ္ျပီး နံေစာ္ေနတဲ့ အိမ္သာမ်ားသာျဖစ္ၾကပါတယ္။ အမ်ားသံုး အိမ္သာတိုင္းလိုလိုမွာ ညစ္ညမ္းေသာစာမ်ား၊ အရုပ္မ်ားကို ေရးသားထားတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အခုမ်ားေတာ့ ဘယ္လိုေနသည္မသိပါ။
အဆိုးဆံုး အရာကေတာ့ အိမ္သာတက္ျပီးလွ်င္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို စင္ေအာင္ေဆးပါဆိုတဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားကေန သတိေပးေနရတဲ့အခက္ပါပဲ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ က်န္းမာေရးအသိ ေတာ္ေတာ္နည္းပါးေနတာကို မီးေမာင္းထိုးျပေနသလိုပါပဲ။
ဒီၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံရဲ႕ အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳတဲ့ ေနရာတိုင္းအားလံုးမွာ အမ်ားအသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ အိမ္သာမ်ားကို တည္ေဆာက္ေပးထားတာပါပဲ။ ေယာက္က်ားသက္သက္ မိန္းမသက္သက္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ ဆြံ႕အ နားမၾကားသူေတြအတြက္ သီသန္႕အခန္းပါ တည္ေဆာက္ေပးထားပါတယ္။ အိမ္သာတိုင္းမွာ တစ္ရွဴးအျပည့္ထည့္ေပးထားပါတယ္။ အသံုျပဳျပီးရင္ လက္ေဆးဖို႕ ဆပ္ျပာရည္လဲ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ လက္အေျခက္ခံတဲ့စက္ကိုလဲ ထားေပးပါတယ္။
အိမ္သာတိုင္းက အျမဲတမ္းေမႊးေနပါတယ္။ အျမဲတမ္း သန္႕ရွင္းေနတဲ့ ၀န္ထမ္းလဲ ရွိပါတယ္။ အိမ္သာ အသံုးျပဳခလဲ ေပးစရာမလိုပါ။ မရြံရွာတဲ့သူဆိုရင္ အစားအေသာက္ေတာင္ စားလို႕ရပါတယ္။ အိမ္သာတိုင္းကေတာ့ ဗိုလ္ထိုင္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အိမ္သာေတြမွာေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲသူမ်ားအတြက္ ၄င္းတို႕အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ေဆးထိုးအပ္မ်ားထည့္ဖို႕ သီးသန္႕ ပံုးငယ္မ်ားထားရွိေပးပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာ ဒီေလာက္ေကာင္းစရာမလိုပါ။ အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ သန္႕ရွင္းတဲ့ အိမ္သာမ်ား ေနရာတိုင္မွာ ထားရွိေပးဖို႕ သက္ဆိုင္ရာကို တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။
အိမ္သာတက္ခ်င္ပါလ်က္ တက္ရမည့္အိမ္သာကို ရွာရတဲ့ ဒုကၡဘယ္ေလာက္ၾကီးတယ္ဆိုတာကို ခံစားဖူးသူမ်ားသာသိၾကပါသည္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးတာေပါ့။
မတူတာေလးမ်ား အပိုင္း(၁)
ဒီကေန႕ အိပ္ယာက ထျပီး အျပင္ထြက္ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ လုပ္မိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ီးကန္းေတြ
ေအာ္ေနၾကတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာ့ က်ီးကန္းေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကြာျခားတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ျမန္မာျပည္ နဲ႕ ၾသစေတးလ်ျပည္တို႕ရဲ႕ မတူတာေလးမ်ားအေၾကာင္းကို အပိုင္းလိုက္ ခြဲျပီး ေရးမယ္လို႕ စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ က်ီးကန္းကေနစၾကရေအာင္ေနာ္၊
ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံကို ေရာက္ခါစတံုးက ေနရာတိုင္းကို ၾကည့္လိုက္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံသားေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပ်င္းၾကတယ္လို႕ စိတ္ထဲက ထင္မိပါတယ္။ ဒီမနက္ေတာ့ ၾသစီႏိုင္ငံသားေတြသာမက ၾသစီက်ီးကန္းကလည္း အရမ္းပ်င္းတာကို ေတြလိုက္ရပါတယ္။
စာဖတ္သူသိတဲ့အတိုင္း ျမန္မာျပည္က က်ီးကန္းေတြေအာ္တဲ့အခါမွာ အသံရွည္ဆြဲေလ့မရွိၾကပဲ -အ- အ- အ-ဟု ေအာ္ၾကပါတယ္။ ၾသစီက်ီးကန္းကေတာ့ ျမန္မာက်ီးကန္းနဲ႕ မတူပဲ အသံရွည္ဆြဲျပီး ေလးလံစြာ အာ -အာ- အာ -ဟု ေအာ္ၾကပါတယ္။ အသံကိုက ပ်င္းစရာျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၾသစီႏိုင္ငံသားေတြသာမက ၾသစီက်ီးကန္းကလဲ အပ်င္းၾကီးပါပေကာ၊၊
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးတာေပါ့ေနာ္၊
(ၾသစီက်ီးကန္းတစ္ေကာင္ပံုပါ။ အျမီးရွည္ျပီး အျဖဴအနက္ၾကားတဲ့ အေမႊးအေတာင္ရွိပါတယ္။)
ေအာ္ေနၾကတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာ့ က်ီးကန္းေတြနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ကြာျခားတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ျမန္မာျပည္ နဲ႕ ၾသစေတးလ်ျပည္တို႕ရဲ႕ မတူတာေလးမ်ားအေၾကာင္းကို အပိုင္းလိုက္ ခြဲျပီး ေရးမယ္လို႕ စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ က်ီးကန္းကေနစၾကရေအာင္ေနာ္၊
ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံကို ေရာက္ခါစတံုးက ေနရာတိုင္းကို ၾကည့္လိုက္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံသားေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပ်င္းၾကတယ္လို႕ စိတ္ထဲက ထင္မိပါတယ္။ ဒီမနက္ေတာ့ ၾသစီႏိုင္ငံသားေတြသာမက ၾသစီက်ီးကန္းကလည္း အရမ္းပ်င္းတာကို ေတြလိုက္ရပါတယ္။
စာဖတ္သူသိတဲ့အတိုင္း ျမန္မာျပည္က က်ီးကန္းေတြေအာ္တဲ့အခါမွာ အသံရွည္ဆြဲေလ့မရွိၾကပဲ -အ- အ- အ-ဟု ေအာ္ၾကပါတယ္။ ၾသစီက်ီးကန္းကေတာ့ ျမန္မာက်ီးကန္းနဲ႕ မတူပဲ အသံရွည္ဆြဲျပီး ေလးလံစြာ အာ -အာ- အာ -ဟု ေအာ္ၾကပါတယ္။ အသံကိုက ပ်င္းစရာျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ၾသစီႏိုင္ငံသားေတြသာမက ၾသစီက်ီးကန္းကလဲ အပ်င္းၾကီးပါပေကာ၊၊
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးတာေပါ့ေနာ္၊
Tuesday, 8 January 2013
ထိုင္းဘုရင္၏ၾသဝါဒ ၃၆ခ်က္
၁။ ထမင္းလံုးတိုင္းေရစက္တိုင္း စားစရာရွိသမွ် ရင္ထဲက ေက်းဇူးတင္ပါ။
၂။ ဘုရားရွိခိုးတိုင္း မည္သည့္ ဓနဥစၥာကိုမွ်မေတာင္းဘဲ
ပညာႏွင့္အစြမ္းသတၱိကိုသာေတာင္းယ
၃။ သူငယ္ခ်င္းအသစ္သည္ ကိုယ္အတြက္လက္ေဆာင္ျဖစ္သလို အေဟာင္းဟာလဲ
မိမိအတြက္တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ပါ။
၄။ ဘာသာေရးစာအုပ္ကို တစ္ႏွစ္တစ္အုပ္ ရေအာင္ဖက္ပါ။
၅။ မိမိကိုယ္ကိုေကာင္းေစခ်င္လွ်င္ သူမ်ားကိုေကာင္းေအာင္ အလ်င္ ကူညီလုပ္ေပးပါ။
၆။’ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္’ဆိုေသာစကားကို အၿမဲမ်ားမ်ားေျပာေပးပါ။
၇။ သူတပါး၏ရင္ဖြင့္စကား တိုင္ပင္လွ်ိဳ႔ဝွက္စကားတို႔အား
မိမိအေနျဖင့္ထိမ္းသိမ္းပါ။
၈။ ခြင့္လႊတ္စိတ္ရွိပါ။
၉။ နားေထာင္သည့္အလုပ္ကိုဦးစားေပးပ
၁၀။ အမွားရွိလွ်င္ ဝန္ခံႏိုင္ရမည္ ။
၁၁။ ျပဳတ္က်ပါက လဲက်ပါက ျပန္ထူျပန္ထရန္မေၾကာက္ပါႏွင့္ ။
၁၂။ ခက္ခဲေနေလေလ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ေလးနက္မွဳရွိ
၁၃။ ဓာတ္ေလွကားအတြင္း စီးပြားေရးအေၾကာင္း မျငင္းခံုပါႏွင့္ ။
၁၄။ ေစ်းဝယ္ကဒ္ကို အေၾကြးတင္ေအာင္ မဝယ္သံုးမိပါေစႏွင့္ ။
၁၅။ ေတာင္းပန္ရန္ ဝန္မေလးပါႏွင့္ ။
၁၆။ မသိပါကမသိေၾကာင္းဝန္ခံပါ ။
၁၇။ ကီလို ၁၀၀၀ (မိုင္ေထာင္ခ်ီခရီး)အားေခ်ာေမြ႔
၁၈။ ေမြးကတည္းက မည္သူမွ်မေျပးတက္ေသးပါ ဒါေၾကာင့္ေျဖးေျဖးစလုပ္ပါ ။
၁၉။ ကပ္ေစးနဲတာဟာ ဘဝေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ပါ (ဘဝကိုခ်စ္တဲ့သူ) ။
၂၀။ ေငြကိုမခ်စ္တဲ့သူဟာ ဘဝကိုမခ်စ္တဲ့သူႀကီးပြားဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္သူ ။
၂၁။ ရန္ျဖစ္သူႏွစ္ေယာက္ အလလ်င္ ရပ္သြားသူကပညာရွိပါ ။
၂၂။ တစ္သက္လံုး အလုပ္လုပ္ရက္မရွိပါ နားရက္ေတြပါဘဲ ။
၂၃။ ျပင္းထန္တဲ့စိတ္ရွိသလို ေပ်ာ့တဲ့စိတ္လည္းျဖစ္မယ္
ေပ်ာ့ကြက္ကိုအႏိုင္မယူမိပါေစႏွင
၂၄။ နားမလည္သူအား နားလည္ေအာင္ရွင္းျပတက္ပါေေစ ။
၂၅။ ေငြအေၾကြေစ့တစ္ခုမွာေတာင္မ်က္ႏွ
ေအာင္ျမင္မွဳ /က်ရွံဳးမႈေတြရွိမယ္ ။
၂၆။ မိမိစိတ္ကိုအလိုမလိုက္ပါနွင့္ ။
၂၇။ သြားဟာဘာျဖစ္လို႔ က်ိဳးလဲ(မာလို႔) လွ်ာကႀကိဳးပါသလား?
၂၈။ အပင္ငယ္တက္ခါစ ကိုျမန္ျမန္ႀကီးပါေစဆို၍ ဆြဲဆန္႔ျခင္းမျပဳပါႏွင့္အျမစ္ပါၾကြသြားမည္ ။
၂၉။ မိမိကိုယ္တစ္ေန႔လွ်င္သံုးႀကိမ္ ေသရမည္ကိုစဥ္းစားပါအားလံုးျပင္ဆ
၃၀။ ၾကယ္သီးဟာ ပထမတစ္လံုးမွားသည္ႏွင့္ အားလံုးမွားေတာ့တာပါဘဲ ။
၃၁။ အလုပ္တစ္ခုကိုၿပီးေျမာက္ဖို႔ ရက္ခ်ိန္းတစ္ခုသက္မွတ္ပါ ။
၃၂။ ေရခြက္ ထဲမွ တစ္ဝက္သာရွိေသာေရျဖစ္ပါေစ ။
၃၃။ ၾကယ္ႏွင့္လဟာ အရမ္းကိုျမင့္လြန္းတယ္ မွီႏိုင္သေလာက္ကိုလွမ္းပါ ။
၃၄။ လူ႔တသက္တာမွာ အလုပ္အမ်ားႀကီး အေရးအႀကီးဆံုးကို အရင္လုပ္ပါ ။
၃၅။ စာအုပ္ေတြဟာကမာၻေပၚမွာတန္ဖိုးအရ
ဗဟုသုတအရဆံုးပညာရွိတစ္ဆူျဖစ္တယ္
၃၆။ အရာရာသက္မွတ္ခ်က္ရွိပါေစ ပစၥည္းတစ္ခုအား ဤေနရာမွ ယူၿပီးဤေနရာမွာ ထားပါ
စည္းကမ္းသည္လူ၏တန္ဖိုး ။
၂။ ဘုရားရွိခိုးတိုင္း မည္သည့္ ဓနဥစၥာကိုမွ်မေတာင္းဘဲ
ပညာႏွင့္အစြမ္းသတၱိကိုသာေတာင္းယ
၃။ သူငယ္ခ်င္းအသစ္သည္ ကိုယ္အတြက္လက္ေဆာင္ျဖစ္သလို အေဟာင္းဟာလဲ
မိမိအတြက္တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ပါ။
၄။ ဘာသာေရးစာအုပ္ကို တစ္ႏွစ္တစ္အုပ္ ရေအာင္ဖက္ပါ။
၅။ မိမိကိုယ္ကိုေကာင္းေစခ်င္လွ်င္ သူမ်ားကိုေကာင္းေအာင္ အလ်င္ ကူညီလုပ္ေပးပါ။
၆။’ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္’ဆိုေသာစကားကို အၿမဲမ်ားမ်ားေျပာေပးပါ။
၇။ သူတပါး၏ရင္ဖြင့္စကား တိုင္ပင္လွ်ိဳ႔ဝွက္စကားတို႔အား
မိမိအေနျဖင့္ထိမ္းသိမ္းပါ။
၈။ ခြင့္လႊတ္စိတ္ရွိပါ။
၉။ နားေထာင္သည့္အလုပ္ကိုဦးစားေပးပ
၁၀။ အမွားရွိလွ်င္ ဝန္ခံႏိုင္ရမည္ ။
၁၁။ ျပဳတ္က်ပါက လဲက်ပါက ျပန္ထူျပန္ထရန္မေၾကာက္ပါႏွင့္ ။
၁၂။ ခက္ခဲေနေလေလ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ေလးနက္မွဳရွိ
၁၃။ ဓာတ္ေလွကားအတြင္း စီးပြားေရးအေၾကာင္း မျငင္းခံုပါႏွင့္ ။
၁၄။ ေစ်းဝယ္ကဒ္ကို အေၾကြးတင္ေအာင္ မဝယ္သံုးမိပါေစႏွင့္ ။
၁၅။ ေတာင္းပန္ရန္ ဝန္မေလးပါႏွင့္ ။
၁၆။ မသိပါကမသိေၾကာင္းဝန္ခံပါ ။
၁၇။ ကီလို ၁၀၀၀ (မိုင္ေထာင္ခ်ီခရီး)အားေခ်ာေမြ႔
၁၈။ ေမြးကတည္းက မည္သူမွ်မေျပးတက္ေသးပါ ဒါေၾကာင့္ေျဖးေျဖးစလုပ္ပါ ။
၁၉။ ကပ္ေစးနဲတာဟာ ဘဝေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ပါ (ဘဝကိုခ်စ္တဲ့သူ) ။
၂၀။ ေငြကိုမခ်စ္တဲ့သူဟာ ဘဝကိုမခ်စ္တဲ့သူႀကီးပြားဖို႔ မေမွ်ာ္လင့္သူ ။
၂၁။ ရန္ျဖစ္သူႏွစ္ေယာက္ အလလ်င္ ရပ္သြားသူကပညာရွိပါ ။
၂၂။ တစ္သက္လံုး အလုပ္လုပ္ရက္မရွိပါ နားရက္ေတြပါဘဲ ။
၂၃။ ျပင္းထန္တဲ့စိတ္ရွိသလို ေပ်ာ့တဲ့စိတ္လည္းျဖစ္မယ္
ေပ်ာ့ကြက္ကိုအႏိုင္မယူမိပါေစႏွင
၂၄။ နားမလည္သူအား နားလည္ေအာင္ရွင္းျပတက္ပါေေစ ။
၂၅။ ေငြအေၾကြေစ့တစ္ခုမွာေတာင္မ်က္ႏွ
ေအာင္ျမင္မွဳ /က်ရွံဳးမႈေတြရွိမယ္ ။
၂၆။ မိမိစိတ္ကိုအလိုမလိုက္ပါနွင့္ ။
၂၇။ သြားဟာဘာျဖစ္လို႔ က်ိဳးလဲ(မာလို႔) လွ်ာကႀကိဳးပါသလား?
၂၈။ အပင္ငယ္တက္ခါစ ကိုျမန္ျမန္ႀကီးပါေစဆို၍ ဆြဲဆန္႔ျခင္းမျပဳပါႏွင့္အျမစ္ပါၾကြသြားမည္ ။
၂၉။ မိမိကိုယ္တစ္ေန႔လွ်င္သံုးႀကိမ္ ေသရမည္ကိုစဥ္းစားပါအားလံုးျပင္ဆ
၃၀။ ၾကယ္သီးဟာ ပထမတစ္လံုးမွားသည္ႏွင့္ အားလံုးမွားေတာ့တာပါဘဲ ။
၃၁။ အလုပ္တစ္ခုကိုၿပီးေျမာက္ဖို႔ ရက္ခ်ိန္းတစ္ခုသက္မွတ္ပါ ။
၃၂။ ေရခြက္ ထဲမွ တစ္ဝက္သာရွိေသာေရျဖစ္ပါေစ ။
၃၃။ ၾကယ္ႏွင့္လဟာ အရမ္းကိုျမင့္လြန္းတယ္ မွီႏိုင္သေလာက္ကိုလွမ္းပါ ။
၃၄။ လူ႔တသက္တာမွာ အလုပ္အမ်ားႀကီး အေရးအႀကီးဆံုးကို အရင္လုပ္ပါ ။
၃၅။ စာအုပ္ေတြဟာကမာၻေပၚမွာတန္ဖိုးအရ
ဗဟုသုတအရဆံုးပညာရွိတစ္ဆူျဖစ္တယ္
၃၆။ အရာရာသက္မွတ္ခ်က္ရွိပါေစ ပစၥည္းတစ္ခုအား ဤေနရာမွ ယူၿပီးဤေနရာမွာ ထားပါ
စည္းကမ္းသည္လူ၏တန္ဖိုး ။
Sunday, 6 January 2013
GENIUS TEAM ၏ လြတ္လပ္ေရးေန႕ အထိမ္းအမွတ္ အလွဴပြဲ
GENIUS TEAM ၏ လြတ္လပ္ေရးေန႕ အထိမ္းအမွတ္ အလွဴပြဲကို လွည္းကူးျမိဳ႕နယ္ ႀကီးေလးႀကီးလမ္းနားက ကၽြဲတဲ ကိုယ္ထူကိုယ္ထေက်ာင္းသို႕ သြားေရာက္ျပီး ဒါနျပဳၾကပါတယ္။
ဓါတ္ပံုမ်ားကို ၾကည့္ရွဳ႕ရင္း ကုသိုလ္ပြားမ်ားႏိုင္ပါေၾကာင္း ေဖၚျပလိုက္ရပါတယ္။
Ref: http://www.facebook.com/geniusteam2007
Ref: http://www.facebook.com/geniusteam2007
အသစ္ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းလိုက္ေသာ တကၠသီလဟိတဓရအဖြဲ႕ (ရန္ကုန္)
ႏိုင္ငံေတာ္ ပရိယတၱိ သာသနာ့ တကၠသိုလ္ (ရန္ကုန္)၏ တကၠသီလဟိတဓရအဖြဲ႕ (ရန္ကုန္)ကို ေအာက္ပါအတိုင္း အသစ္ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။
တကၠသီလဟိတဓရအဖြဲ႕ (ရန္ကုန္)
ဥကၠဌ ဦးဥတၱမသာရ (မေလးရွား)
ဦးစႏၵာ၀ရ (ျပည္တြင္း)
ဒုဥကၠဌ- ၁ ဦးနႏၵေသနာလကၤာရ
ဒုဥကၠဌ -၂ ေဒါက္တာဦးေကာ၀ိဒ (မဇၥ်ိမဂုဏ္ရည္ဆရာေတာ္)
ဒုဥကၠဌ- ၃ ဦးနရိႏၵ
ဒုဥကၠဌ -၄ ဦး၀ိသုတ
ဒုဥကၠဌ- ၅ ဦးစႏၵာသီရိ
အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္အဖြဲ႕ (ျပည္ပ)
၁။ ဦးပ႑ိတ (ၾသစေၾတးလ်)
၂။ ဦးေခမိႏၵ (အေမရိက)
၃။ ဦးသု၀ဏၰ (ကိုးရီးယား)
၄။ ဦး၀ိစိတၱ (ကိုးရီးယား)
၅။ ဦးေခမာစာရ (ကေနဒါ)
၆။ ေ၀ါဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ (ကိုးရီးယား)
၇။ ဦးစေႏၵာဘာသ (အိႏၵိယ)
၈။ ဦးကိတၱိသာရ (သီရိလကၤာ)
၉။ ဦးေသာဘိတ (ထိုင္၀မ္)
၁၀။ ဦးပညာစာရ (အဂၤလန္)
၁၁။ ဦးသုႏၵရသိရီ (မေလးရွား)
၁၂။ ဦးၾသဘာသ (ထိုင္း)
အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္အဖြဲ႕ (ျပည္တြင္း)
၁။ ဦးမာနိတာဘိ၀ံသ (ေဒါပံု)
၂။ ဦးဥတၱရ (ျမိတ္က်ားေက်ာင္း)
၃။ ဦးဥေဇၨာတ (မရမ္းကုန္း)
၄။ ဦးကုသလ
၅။ ဦးသုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း)
၆။ ဦးပညာသာမိ
၇။ ဦး၀ဏၰိႆရ
၈။ ဦးေသာဘိတ
၉။ ေဒါက္တာဦးစႏၵန
၁၀။ ဦးေဥယ်ဓမၼ
၁၁။ ဦးဥတၱရ (ကရင္)
၁၂။ ေဒါက္တာဦးမာလာသီရိ (မုဒံု)
၁၃။ ဦးပ႑ိတ (ဘိ)
၁၄။ ေဒါက္တာဦးေရ၀တ (တ-ဥကၠလာ)
၁၅။ ဦးနႏၵမာလာ (အုတ္ဖို)
(ေက်ာင္းတြင္း)
၁။ ဦးဂႏၶသာရ
၂။ ဦးစိႏၱာ၀ရ
၃။ ဦးေထရာသဘ
၄။ ဦးဓမၼာေလာက
၅။ ဦးအရိယ
၆။ ဦးအဂၢဓမၼ
၇။ ဦးဥာဏဓဇ (ရံုး)
၈။ ဦးမာဃ၀
၉။ ဦးေရ၀တ
၁၀။ ဦးပါေမာကၡ (ပါဠိ)
၁၁။ ဦး၀ိဇၨာနႏၵ
၁၂။ ဦးဇနက
၁၃။ ဦးအာဒိစၥ
၁၄။ ဦးအဂၢ၀ံသ
၁၅။ ေဒါက္တာဦးေကတု
ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းေဒသ စည္းရံုးေရးမွဴးမ်ား
ကယား = ဦးစႏၵိမာ (လြိဳင္ေကာ္)
ကခ်င္ = ဦးစႏၵာသီရိ (ဖားကန္႔) ဖုန္း= ၀၉၄၂၁၂၅၅၂၄
ကရင္ = ဦးဥတၱရ (ဘားအံ)
ဦးေခမာစာရ (ေကာ့ကရိတ္)
ပဲခူး/ေနာက္= ဦးပညာစကၠ (ျပည္) ဖုန္း=၀၉၅၃၆၃၅၂၈
ဦးနႏၵမာလာ (အုတ္ဖို)
ပဲခူး/ေရွ႕= ဦးအာသဘ (ပဲခူး)
ဦး၀ိနယ (ပဲခူး)
ခ်င္း = ဦးကၠႏၵာ၀ုဓ (ကန္ပက္လက္)၊
ဦးနႏၵက (ပလက္၀)
မေကြး= ဦးမာနိတ (မေကြး)၊
ဦးစိႏၱိတ (မင္းလွ)
မြန္ = ဦးေကာမလ၊
ဦး၀ိသုဒၶ
တနသၤာရီ= ဦးေသာဘိတ၊
ဦးဓမၼ၀ံသ
ရခိုင္ = ဦးတိေလာက (စစ္ေတြ)၊
ဦးစႏၵာသီိရိ
ရန္ကုန္ = ဦးအမေတာဘာသ (၈-မိုင္)၊
ဦးေမဓာ၀ီ (ကမာရြတ္)
ရွမ္း/ေျမာက္ = ဦးဇာဂရ (ေက်ာက္မဲ)၊
ဦးပညာနႏၵ (က်ိဳင္းတံု)
ရွမ္း/ေရွ႕ = ဦးပညာနႏၵ
ရွမ္း/ေတာင္ = ဦးေကာလိယ (ေတာင္ၾကီး)
မႏၱေလး = ဦးနႏၵေမဓာ၊
ဦး၀ဏၰိတ
စစ္ကိုင္း = ဦးဂါရ၀ဓမၼ (ေဖာင္းျပင္)၊
ဦးဥာဏေသဌ (ဗန္းေမာက္)
Ref: http://www.facebook.com/SPSUYGN?ref=stream
တကၠသီလဟိတဓရအဖြဲ႕ (ရန္ကုန္)
ဥကၠဌ ဦးဥတၱမသာရ (မေလးရွား)
ဦးစႏၵာ၀ရ (ျပည္တြင္း)
ဒုဥကၠဌ- ၁ ဦးနႏၵေသနာလကၤာရ
ဒုဥကၠဌ -၂ ေဒါက္တာဦးေကာ၀ိဒ (မဇၥ်ိမဂုဏ္ရည္ဆရာေတာ္)
ဒုဥကၠဌ- ၃ ဦးနရိႏၵ
ဒုဥကၠဌ -၄ ဦး၀ိသုတ
ဒုဥကၠဌ- ၅ ဦးစႏၵာသီရိ
အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္အဖြဲ႕ (ျပည္ပ)
၁။ ဦးပ႑ိတ (ၾသစေၾတးလ်)
၂။ ဦးေခမိႏၵ (အေမရိက)
၃။ ဦးသု၀ဏၰ (ကိုးရီးယား)
၄။ ဦး၀ိစိတၱ (ကိုးရီးယား)
၅။ ဦးေခမာစာရ (ကေနဒါ)
၆။ ေ၀ါဆရာေတာ္ ဦးသုမဂၤလ (ကိုးရီးယား)
၇။ ဦးစေႏၵာဘာသ (အိႏၵိယ)
၈။ ဦးကိတၱိသာရ (သီရိလကၤာ)
၉။ ဦးေသာဘိတ (ထိုင္၀မ္)
၁၀။ ဦးပညာစာရ (အဂၤလန္)
၁၁။ ဦးသုႏၵရသိရီ (မေလးရွား)
၁၂။ ဦးၾသဘာသ (ထိုင္း)
အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္အဖြဲ႕ (ျပည္တြင္း)
၁။ ဦးမာနိတာဘိ၀ံသ (ေဒါပံု)
၂။ ဦးဥတၱရ (ျမိတ္က်ားေက်ာင္း)
၃။ ဦးဥေဇၨာတ (မရမ္းကုန္း)
၄။ ဦးကုသလ
၅။ ဦးသုခမိႏၵ (တန္႔ယန္း)
၆။ ဦးပညာသာမိ
၇။ ဦး၀ဏၰိႆရ
၈။ ဦးေသာဘိတ
၉။ ေဒါက္တာဦးစႏၵန
၁၀။ ဦးေဥယ်ဓမၼ
၁၁။ ဦးဥတၱရ (ကရင္)
၁၂။ ေဒါက္တာဦးမာလာသီရိ (မုဒံု)
၁၃။ ဦးပ႑ိတ (ဘိ)
၁၄။ ေဒါက္တာဦးေရ၀တ (တ-ဥကၠလာ)
၁၅။ ဦးနႏၵမာလာ (အုတ္ဖို)
(ေက်ာင္းတြင္း)
၁။ ဦးဂႏၶသာရ
၂။ ဦးစိႏၱာ၀ရ
၃။ ဦးေထရာသဘ
၄။ ဦးဓမၼာေလာက
၅။ ဦးအရိယ
၆။ ဦးအဂၢဓမၼ
၇။ ဦးဥာဏဓဇ (ရံုး)
၈။ ဦးမာဃ၀
၉။ ဦးေရ၀တ
၁၀။ ဦးပါေမာကၡ (ပါဠိ)
၁၁။ ဦး၀ိဇၨာနႏၵ
၁၂။ ဦးဇနက
၁၃။ ဦးအာဒိစၥ
၁၄။ ဦးအဂၢ၀ံသ
၁၅။ ေဒါက္တာဦးေကတု
ျပည္နယ္ႏွင့္တိုင္းေဒသ စည္းရံုးေရးမွဴးမ်ား
ကယား = ဦးစႏၵိမာ (လြိဳင္ေကာ္)
ကခ်င္ = ဦးစႏၵာသီရိ (ဖားကန္႔) ဖုန္း= ၀၉၄၂၁၂၅၅၂၄
ကရင္ = ဦးဥတၱရ (ဘားအံ)
ဦးေခမာစာရ (ေကာ့ကရိတ္)
ပဲခူး/ေနာက္= ဦးပညာစကၠ (ျပည္) ဖုန္း=၀၉၅၃၆၃၅၂၈
ဦးနႏၵမာလာ (အုတ္ဖို)
ပဲခူး/ေရွ႕= ဦးအာသဘ (ပဲခူး)
ဦး၀ိနယ (ပဲခူး)
ခ်င္း = ဦးကၠႏၵာ၀ုဓ (ကန္ပက္လက္)၊
ဦးနႏၵက (ပလက္၀)
မေကြး= ဦးမာနိတ (မေကြး)၊
ဦးစိႏၱိတ (မင္းလွ)
မြန္ = ဦးေကာမလ၊
ဦး၀ိသုဒၶ
တနသၤာရီ= ဦးေသာဘိတ၊
ဦးဓမၼ၀ံသ
ရခိုင္ = ဦးတိေလာက (စစ္ေတြ)၊
ဦးစႏၵာသီိရိ
ရန္ကုန္ = ဦးအမေတာဘာသ (၈-မိုင္)၊
ဦးေမဓာ၀ီ (ကမာရြတ္)
ရွမ္း/ေျမာက္ = ဦးဇာဂရ (ေက်ာက္မဲ)၊
ဦးပညာနႏၵ (က်ိဳင္းတံု)
ရွမ္း/ေရွ႕ = ဦးပညာနႏၵ
ရွမ္း/ေတာင္ = ဦးေကာလိယ (ေတာင္ၾကီး)
မႏၱေလး = ဦးနႏၵေမဓာ၊
ဦး၀ဏၰိတ
စစ္ကိုင္း = ဦးဂါရ၀ဓမၼ (ေဖာင္းျပင္)၊
ဦးဥာဏေသဌ (ဗန္းေမာက္)
Subscribe to:
Posts (Atom)