လွည္းကူးျမိဳ.နယ္ မရမ္းေခ်ာင္းေက်းရြာ အေျခခံပညာ အထက္တန္းေက်ာင္းခြဲ ကိုေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းတဲ့ ေမတၱာပန္း ေက်ာင္းေဆာင္သစ္လႊဲအပ္ပြဲ အခမ္းအနားနဲ႔ ေမတၱာရွင္ ပရဟိတ စံျပဆုေပးအပ္ပြဲ

31 May 2013 05:32 လွည္းကူးျမိဳ.နယ္ မရမ္းေခ်ာင္းေက်းရြာ အေျခခံပညာ အထက္တန္းေက်ာင္းခြဲ ကိုေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းတဲ့ ေမတၱာပန္း ေက်ာင္းေဆာင္သစ္လႊဲအပ္ပြဲ အခမ္းအနားနဲ႔ ေမတၱာရွင္ ပရဟိတ စံျပဆုေပးအပ္ပြဲကို အခုလ ၂၉ ရက္ေန႔က မရမ္းေခ်ာင္းေက်းရြာမွာျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚညိဳမာသက္ သတင္းေပးပို.ထားပါတယ္။
Ref: http://www.facebook.com/DVBTVNews?hc_location=stream

လွည္းကူးျမိဳႈ႕ ဘုရားေက်ာင္းဆရာေတာ္ စ်ာပနဖိတ္ၾကားစာ

 

Ref: ေၾကးမံုသတင္းစာ

မာရ္နတ္မင္းရယ္ အားမာန္တင္းကာ၊ ဘုရားကိုယွဥ္တု ပလႅင္လုျပန္တာ ေမာင္ထြန္းလြင္(မိုးေလ၀သ) ျပန္လည္ေဖၚျပျခင္းစာစု (၄)

အခုတေလာ ကြ်န္ေတာ္ မုန္တို္ငးေတြနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနပါတယ္။ မုန္တို္ငးေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့ဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါခဲ့တယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ကိုယ္ေတြ႕ေလး ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)
================================================
မာရ္နတ္မင္းရယ္ အားမာန္တင္းကာ၊
ဘုရားကိုယွဥ္တု ပလႅင္လုျပန္တာ
ေမာင္ထြန္းလြင္(မိုးေလ၀သ)
(ေပၚျပဳလာဂ်ာနယ္တြင္ ေဖၚျပခဲ့ေသာ ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳေဆာင္းပါး)

ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က..ကေလးဘ၀ဟာ အညာမွာႀကီးျပင္းခဲ့ရပါတယ္။ အညာက ျမိဳ႕ႀကီး တစ္ျမိဳ႕မွာ မိဘမ်ားက အေျခခ်ေနထိုင္ျပီး ျမိဳ႕ေက်ာင္းမွာထားေပမယ့္ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ျပီဆိုရင္ အဖိုးအဖြားေဆြမ်ိဳးမ်ားရွိရာ ရြာကိုေတာ့ ႏွစ္တိုင္းျပန္ပါတယ္။ ရြာကိုဘဲျပန္ျပန္၊ ျမိဳ႕မွာဘဲေနေန ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနတာ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အခုလို မႀကာမီေရာက္လာ ေတာ့မယ့္ သီတင္းကြ်တ္၊တန္ေဆာင္တိုင္ ကာလမ်ိဳး ဆိုရင္ အလွဴေတြအတန္းေတြ၊ ကထိန္ေတြ ရပ္ကြက္တိုင္း ျမိဳ႕နယ္တိုင္း ရက္ဆက္မျပတ္ က်င္းပႀကာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရြာကိုျပန္တဲ့ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ကာလဆိုရင္ ေတာဓေလ့ သစ္ေစ့မ်ိဳးေစ့ေတြ ေပၚလို႕ ေရာင္းခ်အျပီး ေတာင္သူေတြ ေငြရြွင္ႀကေတာ့ အလွဴအတန္းေတြက ေပါမွေပါ။ အခုအထိ ဒီဓေလ့က ရွိေနဆဲပါ။ ေႏြမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျမိဳမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ပြဲလမ္းသဘင္ရွိျပီ ဆိုတာနဲ႕ မနက္အေစာႀကီး ေလာ္စပီကာႀကီးေတြနဲ႕ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ႀကတာပါဘဲ။ ဒီလိုအေစာႀကီး (မနက္၄နာရီေလာက္က စပါတယ္) သီခ်င္းေတြဖြင့္တာကို ဘယ္သူကမွ အျပစ္မျမင္ႀကတဲ့အျပင္ ဆြမ္းခ်က္စရာရွိတဲ့လူ၊ ေတာသြားစရာရွိတဲ့လူ၊ အလုပ္သြားစရာရွိိတဲ့လူ စတာေတြက အိပ္ယာကထ၊ ဟဲ..ဟဲ..ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ငပ်င္းေတြကေတာ့ အိပ္ယာထဲက မထဘဲ ေကြးရင္း ဘုရားပြဲ၊ ကထိန္ပြဲ၊ အလွဴမဂၤလာေဆာင္ကဖြင့္တဲ့ သီခ်င္းသံေတြ ဇိမ္နဲ႕ နားေထာင္းရင္းအရာသာခံေနရတာ အခုေျပာရင္းေတာင္ လြမ္းမိပါတယ္ဗ်ာ။

ဒီလိုသီခ်င္းေတြ ဖြင့္ျပီဆိုရင္လဲ သက္ဆိုင္ရာအလွဴရွင္ေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရးတာ၀န္ခံ (ဟဲ..ဟဲ..ဓါတ္စက္ဖြင့္ တဲ့သူ ကိုေျပာတာပါဗ်ာ)ေတြက မနက္အေစာႀကီးဆိုေတာ့ ႀကက္သေရမဂၤလာရွိတဲ့သီခ်င္းေတြကိုဘဲ အေသအခ်ာ ေရြးျပီးဖြင့္ႀကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္တိုင္းတစ္ျပည္လံုး ဘယ္ေနရာသြားသြား မနက္ေစာေစာ ပထမဆံုး ဖြင့္တဲ့ဓါတ္စက္သီခ်င္းကေတာ့ တစ္မ်ိဳးတည္းပါဘဲ။ အဲဒါကေတာ့ အဆိုေတာ္ႀကီး (အေမ)ေမရွင္ရဲ႕ “ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး”ဘဲျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ။ ”ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး… အသံႀကားတဲ့အခါ...”လို႕အစခ်ီျပီး ထြက္ေပၚလာတဲ့ အလြန္သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ရွိျပီး ႀကက္သေရမဂၤလာလည္းအလြန္ရွိလွတဲ့ အေမရွင္ရဲ႕အသံဟာ ျမန္မာတစ္နိုင္ငံ လံုးရဲ႕အသဲစြဲေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ငခြ်တ္ေတြအေနနဲ႕လည္း အေမရွင္ရဲ႕ “ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး”ကို နားေထာင္ ရပါမ်ားလာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေမတၱာတရားနဲ႕ ေအာင္ႏို္င္ေတာ္မူတဲ့ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးကို နားေထာင္ရင္း ဘုရားရဲ႕တန္ခိုးေတာ္၊ ေမတၱာလမ္းစဥ္ေတြကို ႀကည္ညိုသဒၶါပြားရတာလည္း မွတ္မိေနပါေသးတယ္။

ဒီေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးထဲမွာ “ေဒ၀ဒတ္”တို႕၊ “မာရ္နတ္မင္း”တို႕ ဆိုတာ “ဘုရားကိုယွဥ္တု၊ ပလင္လု”ႀကတဲ့ လူဆိုးႀကီးေတြေပါ့။ အဲဒီကတည္းကစျပီး “မာရ္နတ္”ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ လူဆိုးႀကီး၊ သြား..လူဆိုး။
ဒီလိုနဲ႕ဘဲကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြႀကီးျပင္းလာႀကပါတယ္။ ဘ၀ကံဆရာရဲ႕ေစစားခ်က္ေတြ၊ ဟန္႕တားခ်က္ေတြ ေႀကာင့္ အမ်ားသူငါလို ဘ၀မီးရထားႀကီးကိုစီးခဲ့ႀကရမွာလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕လို ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ အတြက္ေတာ့ ပါးပါးေလးပါလို႕သာ ဆိုပါရေစေတာ့။ “ျဖစ္ခ်င္ရာမျဖစ္၊ မျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္”လို႕ ဆိုႀကေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ “ျဖစ္လာတာကို ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္လာေအာင္“လုပ္ႏိုင္္ခဲ့တာေႀကာင့္ ဘ၀မွာမဆိုးပါဘူး လို႕ေတာ့ ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ လူ(၁၀၀)မွာ (၉၉)ေယာက္ေလာက္က သေဘာမေပါက္ နားမလည္ႏိုင္တဲ့ ဘ၀ျဖစ္တဲ့ မိုးေလ၀သပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္လာတာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘာျဖစ္လို႕ ျဖစ္ခ်င္ရတာ တံုးလို႕ေမးရင္ေတာ့..၊ ဟုတ္ကဲ့၊ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ႕ ဒီအလုပ္ရဲ႕အေရးပါလာပံု (ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း အျမင္လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္)ေတြကို သိသိလာ တာနဲ႕အမွ် ဒီအလုပ္ကို ပိုျပီး ေက်နပ္ လာပါတယ္။ ေနာက္ျပီးကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ အားနည္းခ်က္တစ္ခုေႀကာင့္လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ တစ္စံုတစ္ခုကို ေရြးရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ အျမဲအားနည္းတဲ့ဖက္ကိုဘဲ ဦးစားေပးတတ္တဲ့ ထူးဆန္းျပီးလက္ေတြ႕မွာ အလုပ္မျဖစ္တဲ့စိတ္ေႀကာင့္ လည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

ထားပါေတာ့ဗ်ာ. ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဒီလိုနဲ႕ဘဲ မိုးေလ၀သအလုပ္မွာ ႏွစ္ေပါင္း(၄၄) ႏွစ္ႀကာ လုပ္ျဖစ္ ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ အျငိမ္းစားယူခဲ့ပါျပီ။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း မိုးေလ၀သအလုပ္ကို ဘာေႀကာင့္မ်ား အခုလို တစ္ဘ၀လံုးပံုျပီးလုပ္ေနခဲ့ရတာလည္းလို႕ အခုထက္ထိ မႀကာမႀကာေမးတတ္ႀကပါတယ္။ ေမးသင့္ ေမးထိုက္ တဲ့ ေမးခြန္းပါဘဲခင္ဗ်။ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္ကေလးကေတာ. ရွင္းရွင္းေလးပါ။ ကုသိုလ္လည္းရ၊ ၀မ္းလည္း၀တဲ့ အလုပ္မို႕ပါလို႕ဘဲေျဖမိပါတယ္။ သိတဲ့အတိုင္း ၀မ္း၀တယ္ဆိုတာကေတာ့ မိုးေလ၀သဆိုတာ မိုးေရကိုသာ ပိုင္ဆိုင္ေနရတဲ့အလုပ္မို႕ ေခတ္ကာလနဲ႕ေျပာရရင္ေတာ့ မက္ေလာက္စရာ အူစိုတဲ့အလုပ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီအလုပ္နဲ႕ဘဲ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဘြဲ႕(၄)ခုရခဲ့တယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုတစ္ခုကို ပိုင္ဆို္င္ ခဲ့တယ္။ အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး ဥာဏ္ရည္ထက္ျမက္တဲ့ သားသမီး(၃)ဦးကိုပိုင္ဆိုင္ခဲ့တယ္။ လူသိမ်ားတဲ့ မိုးေလ၀သခန္႕မွန္းေရးမွဴးတစ္ဦးလည္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကဲဗ်ာ ဒါေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ့ဘ၀တစ္ခု လံုးမွာ ဒီအလုပ္သာလုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဒီအလုပ္ကိုေက်းဇူးမတင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္သူ႕ကို ေက်းဇူးတင္ရမလဲ၊

ဒါေႀကာင့္ကြ်န္ေတာ္ေက်းဇူးမကန္းပါဘူးခင္ဗ်။ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ေနာက္ ကုသိုလ္ရတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥ။ ဒါကဒီလိုပါ။ စိတ္ထားတတ္ရင္ျမတ္တယ္ဆိုတာေလးကို အားကိုး ေျပာရမွာပါ။ မိုးေလ၀သရဲ႕အဓိကတာ၀န္က သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ေတြ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႕ ႀကိုတင္သတိေပးရတဲ့့တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ ကေတာ့ လူေတြရဲ႕အသက္အိုးအိမ္၊စည္းစိမ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို႕ပါဘဲ။ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္၀န္ထမ္းမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ကေျပာပါတယ္။ “ ဒီဌာနမွာ ဘယ္ေနရာ၊ ဘာရာထူးမွာဘဲ လုပ္လုပ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ တစ္မ်ိုးတည္းဘဲလို႕၊ အဲဒါကေတာ့ လူေတြရဲ႕အသက္ အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္ဖို႕ဘဲ ဆိုတာမေမ့ပါနဲ႕။ အဲဒါေလးကို စိတ္ထဲမွာထားျပီး အလုပ္လုပ္တိုင္း သတိရျပီး လုပ္ေနရင္ မင္းတို႕ အျခားကုသိုလ္ ေကာင္းမွဳ ဘာမွမလုပ္ျဖစ္ဘူးဘဲထားအံုး၊ ကုသိုလ္ေတြကေတာ့ ရေနပါ လိမ့္မယ္ “ လို႕။ ဒါပါဘဲ။

ဒီလိုနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ၊ ဌာနမွာ(၄၄)ႏွစ္ႀကာခဲ့ပါတယ္၊ (၁၇)ႏွစ္သားကေနစလုပ္ခဲ့တာ (၆၂)ႏွစ္မွာ အျငိမ္းစား ယူခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။ လူပ်ိုေပါက္ဘ၀ကေန ေျမးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အဖိုးဘ၀ ေရာက္တဲ့ အထိ ဆိုပါေတာ့။ ဒီလိုနဲ႕ မျငိမ္းေသးတဲ့အျငိမ္းစားဘ၀ကို ဆက္လက္ ေလွ်ာက္ရ ျပန္ပါတယ္။ အဆင္ေျပတာေတြလည္း ရွိသလို မေျပေသး တာေတြလည္းရွိတယ္ ဆိုပါ ေတာ့ ဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္ေန႕ေတာ့ လုပ္စရာလုပ္ငန္းအသစ္ေလးေတြ(တကယ္ေတာ့ ေခါင္းစဥ္မရွိဘဲ အစစ္ေဆးခံေနရတာပါ) နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး အခက္အခဲ ကေလးေတြ ေတြ႕ေတြ႕ေနတာေႀကာင့္ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႕ စကားစပ္ မိရာက
"ဆရာကေတာ့ အယံုအႀကည္ ရိွပါ့မလားမသိဘူး။ ဟိုဟာေလ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ အသိတစ္ဦး ရွိတယ္။ ၀င္ဒါမီယာမွာေနတာေလ။ ေဆြႀကီးမ်ိဳးႀကီးထဲက သူေဌးေတြပါဘဲ။ အဲဒါ ဒီလိုေနရင္း နဲ႕ဘဲ အထက္အဖြဲ႕အစည္း ေတြက ေစာင့္ေရွာက္ေန တယ္လို႕ေျပာတာဘဲ။ အခု အႀကားအျမင္ ေဟာတာ အရမ္းနံမည္ႀကီးေနတယ္။ ဆရာလုိက္ေမးခ်င္ရင္ ကြ်န္ေတာ္ လိုက္ပို႕ေပးမယ္ေလ"
လို႕ေျပာလာပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာေမးလိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕လည္း ရင္းႏွီးတဲ့သူ ျဖစ္ေန တဲ့အျပင္ လံုး၀ထင္မထားတဲ့သူလည္းျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ိဳး ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ လိမ္ညာ ေျပာမယ့့္သူ မျဖစ္နိုင္တာေႀကာင့္ စိတ္၀င္စားသြားမိပါတယ္။

ဒါနဲ႕ တိုတိုဘဲ ေျပာပါရေစ ေတာ့ဗ်ာ။ အဲဒီအိမ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္သြားႀကပါတယ္။ သူတို႕ကလည္း မေတြ႕ရတာႀကာျပီ ျဖစ္တဲ့ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတြ႕ႀကရေတာ့ ၀မ္းပန္းတသာနဲ႕ ႀကိုတင္လည္း အေႀကာင္းႀကား ထားလို႕ထင္ပါတယ္။ ညစာေတြဘာေတြေတာင္ စီစဥ္ထား ႀကပါတယ္။ ဒါနဲ႕ လိုရင္းေျပာရရင္ေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ေဟာေျပာေနႀက ဘုရားခန္းထဲကို ေရာက္သြားတယ္ ဆိုပါ ေတာ့ဗ်ာ။ ဘုရားခန္းထဲေရာက္လို႕ ဘုရားစင္ေရွ႕ထိုင္မိတယ္ဆိုရင္ဘဲ “ဆရာေမးခ်င္တဲ့ေမးခြန္း(၅)ခုကို ေရးပါဆရာ”
ဆုိျပီး ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္နဲ႕ ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိုးေပးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဟာေျပာ မယ့္ အသိအမ်ိဳးသမီးက ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ပါတယ္။ အလုပ္ကိစၥ၊ စီးပြားေရး စတဲ့ ေမးခြန္းေတြပါဘဲ၊ ဖတ္ျပီးတဲ့ေနာက္ ဘုရားရွိခိုး ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ပါးစပ္ကေန ဆိုင္ရာပိုင္ရာ ေတြကို တို္င္တယ္ပါတယ္။ (ပင့္တယ္

ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ)။ ေနာက္မႀကာပါဘူး။ သူ႕ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ ေစာေစာက ေမးခြန္း-၅ခု ေရးထားတဲ့စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ေဘာလ္ပင္နဲ႕ စက္၀ိုင္းေတြ အထပ္ထပ္ ေရးျခစ္ေတာ့တာပါဘဲ။ လူကလည္း ယိမ္းထိုးလာျပီး ပါးစပ္ကေန အံ့ႀသစရာေကာင္းေလာက္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္နားမလည္တဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ဘာသာစကား ေတြကို အက်ယ္ႀကီး ရြတ္ေတာ့တာပါဘဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ စကားေျပာေနသလိုပါဘဲ။ ရြတ္လိုက္၊ ေရးျခစ္လိုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ႀကာႀကာ လုပ္ေနျပီးတဲ့ေနာက္ ခဏေနေတာ့ ျငိမ္သြားပါတယ္။ (ေစာေစာက ၀င္ပူးေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ ထြက္သြားတဲ့သေဘာပါဘဲ)။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ စကားေတြ စေျပာပါေတာ့တယ္။

" ဆရာ..ေန႕စဥ္မွန္မွန္ ကန္ေတာ့သလား၊ ကန္ေတာ့ရင္လည္း ဘယ္သူ႕ကိုရည္မွန္း ကန္ေတာ့သလည္း"…တဲ့။ " မွန္မွန္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ မႀကာမႀကာေတာ့ ကန္ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္၊ ကန္ေတာ့ရင္ ဘုရား၊တရား။သံဃာ ရတနာသံုးပါးေပါ့။ မိဘဆရာ သမားပါ ဆိုရင္္ေတာ့ အနေႏၲာအနႏၲငါးပါးေပါ့.. "
ဘုရားမကန္ေတာ့ျဖစ္တာ ႀကာေနျပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေနာင္တရေနမိပါတယ္။ ေျဖခ်က္ကေတာ့ ၀ါးလံုးရွည္နဲ႕ ယမ္းလိုက္တာဘဲ။ ထိတန္ေကာင္းပါရဲ႕။

" ဘုရားကန္ေတာ့ရင္ ဘာေတြ ဆုေတာင္းသလဲ"
" ဘာမွေတာ့ ေထြေထြထူးထူးေတာ့ မေတာင္းမိပါဘူး။ ေျပာမိဆိုမိတာေတြကေတာ့ ခဏခဏ ျဖစ္တတ္လြန္း ေတာ့ ေက်းဇူးရွိတဲ့လူေတြကို ျပစ္မွားမိတာမ်ားရွိခဲ့ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါလို႕ေတာ့ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ " ဒီေနရာေရာက္ေတာ့ မ်က္ႏွာေတြအမ်ားႀကီး မ်က္စိထဲမွာ ျမင္ေယာင္လာပါတယ္။

" ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား သပ္သပ္ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျပီး တို္င္တည္ဆုေတာင္းတတ္သလည္း"
" ဘယ္သူရယ္လိုေတာ့ သတ္သတ္မွတ္မွတ္မရွိလွပါဘူး၊ အဲတစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ မႀကာခဏ ေဟာေျပာပြဲေတြ ေဟာရတတ္ေတာ့ မယ္ေတာ္သူရသတီနတ္သမီးကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႕ တိုင္တည္မိတာေတာ့ရွိပါတယ္။ ဆုေတာင္းတာလည္း ရိုးရိုးပါ။ ေျပာဆိုသမွ်စကားေတြဟာ မွန္ကန္ေသာစကား၊ အက်ိဳးရွိေသာစကား၊ အဓိပါယ္ ရွိေသာစကား၊ ေလးစားမွဳကိုခံယူႏိုင္ေသာစကား၊ ဂုဏ္ကိုျမွင့္တင္ႏိုင္ေသာစကား စတာေတြ ေျပာဆိုႏိုင္ေအာင္ ေစာင္မပါ..လို႕ေတာ့ ေဟာေျပာပြဲရွိတိုင္း မစခင္မွာ ဆုေတာင္းတတ္ပါတယ္ "

" ဟုတ္တယ္။ အဲဒါဘဲ၊ ဆရာ့ကို ဆိုင္ရာပိုင္ရာနတ္မင္းႀကီးေတြက အဲဒါကိုစိတ္ဆိုးေနႀကတာ။ ဆရာက သူတို႕ကို ေမ့ေလ်ာ့ထားတဲ့အတြက္ စိတ္ဆိုးေနႀကလို႕ ဆရာ့ကိုသူတို႕ကေႏွာင့္ယွက္ေနႀကတာ။ ဆရာက ေက်းဇူးတင္ ရမယ့္သူတို႕ကိုေတာ့ ေမ့ထားျပီး ဘုရားေတြ၊သိႀကားေတြ၊သမာေဒ၀ေတြကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္ ကန္ေတာ့ေနလို႕ ကိုယ္ေတာ္ နတ္မင္းႀကီးေတြက အရမ္းစိတ္ဆိုးျပီး ေႏွာင့္ယွက္ေနႀကတာ"
" ဗ်ာ"

" ဟုတ္တယ္ေလဆရာရဲ႕။ ေလာကမွာ အေကာင္းနဲ႕အဆိုးဆိုတာ ဒြန္တြဲေနႀကတာေလ။ ဆရာက အေကာင္း ေတြသာ ေလာကမွာရိွ္ေနႀကတယ္လို႕ထင္ေနတာလား။ အေကာင္းေတြကသာ ေလာကမွာတန္ခိုးရွိျပီး အျမဲတန္း အႏိုင္ရေနႀကတယ္လို႕ ထင္ေနတာလား"
" ဘုရားေရ"
လုပ္ခ်လိုက္ျပီ။

" ဆရာလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ကိုဘဲႀကည့္ေလ။ ဆရာ့ရဲ႕ မိုးေလ၀သအလုပ္ဆိုတာ မုန္တိုင္းေတြ၊ ေရႀကီးတာေတြ၊ ေလတိုက္တာေတြ၊ ေရလိွဳင္းႀကီးေတြတက္တာေတြ၊ ဒါေတြဘဲ လုပ္ေနရတာေလ။ ျဖစ္လိုက္ရင္လည္း လူေတြ ေသရ၊ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြဆံုးရံွဳးရနဲ႕ ဘယ္မွာ လူေတြကိုေကာင္းက်ိဳးျပဳတာေတြခ်ည္႕ပါလို႕လည္း"
တစ္ခါမွ ဒီလိုမေတြးခဲ့မိပါလားဗ်ာ။

“ စဥ္းစားႀကည္႕ေလ၊ ဆရာက မုန္တိုင္းေတြနဲ႕ေတာ္ေတာ္အက်ိဳးေပးတာ။ မုန္တိုင္းတစ္လံုးျဖစ္လိုက္ ဆရာက နာမည္ႀကီးလာလိုက္နဲ႕။ ဟုုတ္တယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ မုန္တိုင္းဆိုတာ၊ ေကာင္းတာလား၊ ဆိုးတာလား။ ဘုရားအလုပ္လား၊ မာရ္နတ္အလုပ္လား။ ကိုယ့္ကိုအက်ိဳးေပးေနတာ ဘုရားလား၊ မာရ္နတ္လား“။ ကိုယ္က်ိဳးေတာ့ နည္းျပီ၊ ဘုရားကယ္ပါ။ ေႀသာ္ လုပ္မိျပန္ျပီ။

“ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကို အက်ိဳးျပဳေနတဲ့သူကိုေတာ့ ေမ့ထားျပီး အျခားနတ္သိႀကားေတြကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္ေနတယ္၊ ရွိခိုးေနတယ္၊ပသေနတယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးေတြကစိတ္ဆိုးျပီး ဆရာ့ကို ဒဏ္ခတ္ ေႏွာင့္ယွက္ေနႀက တာေလ“
“ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ ဟင္“ ကြ်န္ေတာ့္ေလသံဟာ ဘယ္ေလာက္ ဟာႀကဴလီငေပ်ာ့ေလသံ ေပါက္ေနျပီး၊ ဘယ္ေလာက္ ခိုကိုးရာမဲ့သူ အသံ ေပါက္ေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားသာႀကည္႕ႀကပါတာ့ခင္ဗ်ာ။

“ ဒီေတာ့ ဆရာ့အေနနဲ႕ မာရ္နတ္မင္းႀကီးနဲ႕တကြ အေပါင္းပါနတ္အေပါင္းကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ မလိမ္မိုးမလိမ္မာမို႕ ေနာင္တြင္မျဖစ္ရေအာင္ ကတိျပဳပါတယ္။ အခုေတြ႕ႀကံဳေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြကိုလည္း ေျပေပ်ာက္ေအာင္ ေစာင္မေတာ္မူပါလို႕ ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ျပီး သံုးႀကိမ္ ဦးႏွိမ္ခ်ကန္ေတာ့ရမယ္၊ နဖူးေျမတိုက္ ဦးခိုက္ေတာင္းပန္တဲ့သေဘာေပါ့ “
“ ဗ်ာ“ “

မာရ္နတ္မင္းရယ္ အားမာန္တင္းကာ ၀သ၀တီနတ္ျပည္ကလာ..စစ္ခ်ီကာရန္ေတြမူလို႕ ဘုရားကိုယွဥ္တု ပလႅင္လုျပန္တာ….”၊ ငယ္ငယ္ကႀကားခဲ့ဘူးတဲ့ အေမရွင္ရဲ႕ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး သီခ်င္းအသံဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕.. တျဖည္းျဖည္း….၊ ဟိုး….. အေ၀းႀကီးမွာ..။

Ref:http://www.facebook.com/tunlwin48/posts/654646701216572

လွည္းကူးမွ ဗီဒီယိုသရုပ္ေဆာင္မ်ား ေပၚထြက္ျပီ

လွည္းကူးမွ ဗီဒီယိုသရုပ္ေဆာင္မ်ား ေပၚထြက္လာျပီလို႕ ဒါရိုက္တာ ေနာင္ျမင့္မိုရ္-ရဲ႕ ေဘ့ဘြတ္မွာ တင္ျပထားတာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားသရုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္နဲ႕ အမ်ိဳးသမီး သရုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္တို႕ပါ။

လွည္းကူးက သရုပ္ေဆာင္သစ္မ်ားရဲ႕ အႏုပညာအားထုတ္မွဳကိုေတာ့- အသံေလးသာၾကားပါရေစ-ဆိုတဲ့ ဇာတ္ကားမွာ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
သို႕ေသာ္လည္း သရုပ္ေဆာင္သစ္မ်ားရဲ႕ နာမည္မ်ားကိုေတာ့ တရား၀င္ ေျပာဆိုထားျခင္းမရွိပါဘူး။

 

လွည္းကူးက သရုပ္ေဆာင္သစ္ “အသံေလးသာၾကားပါရေစ” ဇာတ္ကားမွ ဇာတ္၀င္ခန္းမွ

Ref: http://www.facebook.com/filmdirector.naungmyintmo?hc_location=stream

"ေကာင္းကင္ေမေမ" ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)

စကၤာပူမွာ ေဟာခဲ့ရတဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲအမွတ္တရ
ျပန္လည္ေဖၚျပျခင္းစာစု(၂)

စကၤာပူ ေရာက္တံုးေရာက္ခိုက္ လြန္ခဲ့တဲ့ (၂)ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က စကၤာပူမွာ ေဟာခဲ့ရတဲ့
စာေပေဟာေျပာပြဲကို အေႀကာင္းျပဳျပီး လူငယ္ထုအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့ စကားေလေတြ ရွိေနတာေႀကာင့္ .....

ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)

"ေကာင္းကင္ေမေမ"
ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)

ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ပထမဆံုး ျပည္ပစာေပေဟာေျပာပြဲ
ပထမဆံုး ျပည္ပစာေပေဟာေျပာပြဲအျဖစ္ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏို၀င္ဘာလထဲမွာ စကၤာပူႏိုင္ငံကို ကြ်န္ေတာ္ သြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ထဲေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စာေပမိတ္ေဆြႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကံုး)၊ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္၊ ဆရာျမင့္ေမာင္ေက်ာ္ တို႕နဲ႕အတူ ျဖစ္ပါ တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ေရငတ္တံုးေရတြင္းထဲက် ဆိုသလိုပါပဲ။ ဘာျပဳလို႕လည္း ဆိုေတာ့ စကၤာပူမွာ ေက်ာင္းတက္ေနႀကတဲ့ သားရယ္၊ သမီးရယ္၊ သူတို႕ကို လိုက္ေစာင့္ေရွာက္ ေပးေနတဲ့ ဇနီးရယ္ ရွိေနႀကတယ္ေလ။ သူတို႕က ကြ်န္ေတာ့္ကို လာဖို႕ေခၚေနႀကတာ ႀကာလွ ပါျပီ။ အခုေတာ့ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ ျဖစ္တာရယ္၊ ေနာက္ျပီး ျပည္ပစာေပေဟာေျပာပြဲ အေတြ႕အႀကံဳ ရယူခ်င္တာရယ္၊ တကယ့္ကို အခြင့္အေရးတစ္ရပ္ပါပဲ။

ဦးတည္ခ်က္ခ်င္းတူႀကရင္ ဆံုမွတ္ဆိုတာ ရွိတတ္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႕အထဲမွာ ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုံး)ရယ္ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ရယ္ ကေတာ့ စကၤာပlပရိတ္သတ္ေတြနဲ႕ ကြ်မ္း၀င္ျပီးသား၊ ပရိတ္သတ္အခိုင္အမာရွိျပီးသား ဆရာေတြပါ။ ကြ်န္ေတာ္ နဲ႕ ဆရာျမင့္ေမာင္ေက်ာ္တို႕သာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ စာေပေဟာေျပာသူေတြ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီစာေပေဟာေျပာပြဲရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ အေႀကာင္းအရာဦးတည္ခ်က္က တစ္ခုတည္း သာ ျဖစ္ပါတယ္။ Save the Ayeyarwady အေႀကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ခံမတူႀကတဲ့ ေဟာေျပာသူ(၄)ဦးဟာ မိမိကြ်မ္း၀င္ရာ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ အျမင္ေတြနဲ႕ ဧရာ၀တီကို ကာကြယ္ ေဟာေျပာႀကတဲ့ ပြဲလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေမာင္စိန္၀င္းက ကဗ်ာေလးေတြရြတ္လိုက္ ရသေလး ေတြ ေပးလိုက္၊ ရင္ခ်င္းဂ်က္ပင္ဆက္ျပီး ေဟာလိိုက္၊ တကယ့္ကို ကဗ်ာအက္ေဆးပါပဲ။ ဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္က စကၤာပူေရာက္မွ လတ္တေလာေရးဆြဲထားတဲ့ ကာတြန္းသစ္ေလးေတြျပလိုက္ အေသာေလးေတြေဖါက္လိုက္ တစိမ့္စိမ့္ေတြးရင္း တသိမ့္သိ္မ့္ က်န္ခဲ့ေစတဲ့ ကာတြန္းအက္ေဆး ေပါ့။ ဆရာ ျမင့္ေမာင္ေက်ာ္ကေတာ့ ဒီဇိုင္းနာပီပီ အေျပာမဟုတ္ အလုပ္သက္ေသ ဆိုတဲ့အတို္င္း ျမစ္ဆံုေဒသျဖစ္တဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အျဖစ္အပ်က္အဖံုဖံု အျဖစ္သနစ္အစံု ေတြကို ဓါတ္ပံုေတြနဲ႕ တစ္လႊာခ်င္း၊ တစ္ကြက္ခ်င္း ျပသတဲ့ ဖိုတိုအက္ေဆးပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းတစ္ခုလို႕ေတာင္ ဆိုႏိုင္ပါရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈရႈေထာင့္ နဲ႕ သိပၸံအျမင္ ပတ္၀န္းက်င္ေရးရာထိခိုက္လာႏိုင္မႈကို ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ျပီးတဲ့ သာဓကအခ်က္လက္နဲ႕ တင္ျပတဲ့ သိပံၸအေထာက္အထားအက္ေဆး ဆိုပါေတာ့။

တံု႕ျပန္မႈအားေကာင္းလွတဲ့ ေဟာေျပာပြဲ။
ေဟာေျပာပြဲဟာ လွပတဲ့ ပြဲေလးတစ္ပြဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ေဟာေျပာပြဲ ေႀကျငာ အျပီး (၂)ရက္အတြင္း ေဟာေျပာပြဲလက္မွတ္ေတြ ကုန္သြားခဲ့လို႕ လက္မွတ္ေတြ ၀ယ္မရ ျဖစ္ခဲ့ ႀကရပါတယ္။ လက္မွတ္မရလို႕မႀကည္႕လိုက္ရသူေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေဟာေျပာပြဲ အျပီး ပရိတ္သတ္ေတြ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနတဲ့ ေဟာေျပာသူ ဆရာေတြကို အခ်ိန္နဲ႕လုပ္ရတဲ့ ခန္းမ အတြက္ ပြဲကိုမနည္း ျဖတ္ယူခဲ့ရပါတယ္။ ဧရာ၀တီဆိုတာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ အသည္းႏွလံုးေလ။

ပြဲျပီးမီးေသမဟုတ္တဲ့ ေလးစားစရာ စကၤာပူ ပရိတ္သတ္။
ေဟာေျပာပြဲျပီးသြားတဲ့ေနာက္ က်န္ဆရာ(၃)ဦးကေတာ့ (၂)ရက္(၃)ရက္နားျပီးတဲ့ေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္သြားႀကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သား၊သမီး(၂)ဦးနဲ႕ ဇနီးသည္ပါ ရွိေနတာ ေႀကာင့္ မျပန္ေသးပဲ ခ်န္ေနရစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ စကၤာပူမွာရွိေနႀကတဲ့ လူငယ္စာေပ၀ါသနာရွင္ တို႕ရဲ႕ အံ့ႀသေလးစားစရာ စာေပစိတ္ဓါတ္ေႀကာင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ ေတြ႕ဆံုပြဲ(၃)ပြဲေလာက္ က်င္းပခဲ့ရပါေသးတယ္။ ပထမ တစ္ပြဲကေတာ့ စကၤာပူေရာက္ေနႀကတဲ့ လူငယ္အင္ဂ်င္နီယာမ်ား နဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယပြဲကေတာ့ စကၤာပူမွာ IT ကုမၸဏီလုပ္ငန္းေတြမွာ အလုပ္လုပ္ ေနႀကတဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႕ ေက်ာင္းတက္ေနႀကတဲ့ လူငယ္အုပ္စုျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္အုပ္စု ကေတာ့ ပရဟိတလုပ္ငန္းနဲ႕ NGO လုပ္ငန္းလုပ္ေနႀကတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြက လူငယ္ေတြပဲ ျဖစ္ႀကပါတယ္။ အဲဒီေတြ႕ဆံုပြဲေတြမွာေတာ့ လူငယ္ေတြနဲ႕ စကားေတြ ေတာ္ေတာ္စံုစံု ေျပာျဖစ္ ႀကပါတယ္။

လြဲေခ်ာ္ေနတာေလးတစ္ခု။
အားလံုးရဲ႕ စကားေတြအရ သူတို႕တစ္ေတြမွာ စာေပခ်စ္စိတ္၊ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္၊ ႏိုင္ငံတိုးတက္လိုစိတ္ ေတြ ရွိေနတာကို အထင္းသား ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္ျပီး အမ်ားအားျဖင့္လည္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာပဲ ျပန္အလုပ္ လုပ္ခ်င္ႀကပါတယ္။ စကား၀ိုင္းအျပီးမွာ လူငယ္တစ္ဦးက ကဗ်ာဆန္ဆန္ စာတစ္ပိုဒ္ ကို ရြတ္ဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာကို ႀကားရေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မေကာင္း ႀကီးစြာ ျဖစ္သြားရပါ တယ္။ လူငယ္ ရြတ္လိုက္တဲ့ စာပိုဒ္ကေတာ့ “ဒို႕..တိုင္းျပည္မွာ အျမဲစိမ္းေတာ ေတြလည္းရွိတယ္၊ ေတာင္ ေတြလည္းရွိတယ္၊ ျမစ္ေတြလည္းရွိတယ္၊ သစ္ ေတြလည္းရွိတယ္၊ ကမ္းရိုးတန္း ေတြလည္းရွိတယ္၊ ဆီးႏွင္:ဖံုးတဲ့ေတာင္တန္း ေတြလည္းရွိတယ္။ ေက်ာက္သံတြင္းထြက္ ေတြလည္းရွိတယ္၊ ေရနံဓါတ္ေငြ႕ ေတြလည္းရွိတယ္၊ သီးႏွံထြက္ကုန္ ေတြလည္းရွိတယ္၊ မရွိတာက ငါတို႕ပဲ” တဲ့ေလ။

အေတာင္ျဖန္႕ ပ်ံသန္းႏိုင္ဖို႕ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ေကာင္းကင္လိုပါတယ္။
လူငယ္ေတြက ကြ်န္ေတာ့ကို တို္က္ရိုက္ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးႀကပါေသးတယ္။ သူတို႕ အခုလို ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာမေနပဲ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ လာအလုပ္လုပ္ေနတာ မွားပါသလား တဲ့။ အျပစ္ ရွိသလားတဲ့။ ဒါေပ့ါဗ်ာ။ လူငယ္စိတ္ဓါတ္ဆိုတာ။ ရိုးသားတယ္၊ ရွင္းလင္းတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က လူငယ္ေတြနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဆံုးမစကားေလးတစ္ခုကို သတိရလာမိပါတယ္။ မင္းမွာ ရွိေနတဲ့ အေတာင္ကိုျဖန္႕မႀကည္႕ပဲနဲ႕ ဘယ္ေလာက္ အျမင့္အထိ ပ်ံႏို္င္တယ္ဆိုတာကို မင္းဘယ္ေတာ့မွ သိမွာမဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ လူငယ္ဆိုတာ မိမိရဲ႕အေတာင္ကိုျဖန္႕ႀကည္႕ရမယ္၊ ပ်ံသန္းႀကည္႕ရမယ္။ ဒီအတြက္ စြန္႕စားရဲရမယ္၊ သတၲိရွိရမယ္။ ဒါဟာ လူငယ္စိတ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေတာင္ျဖန္႕ ပ်ံသန္းႀကည္႕ဖို႕ ႏုပ်ိဳတဲ့အရြယ္ နဲ႕ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ေကာင္းကင္ရွိဖို႕ လိုတယ္ေလ။ ဒါေႀကာင့္ မိမိရဲ႕ ႏုပ်ိဳမႈ အရြယ္မလြန္ခင္ ၊ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ပ်ံသန္းႀကည္႕ႏိုင္မယ့္ေကာင္းကင္ ရွိရာကိုလာျပီး ပ်ံသန္းရတာ ျဖစ္လို႕ အျပစ္မရွိပါဘူး လို႕ ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေျပာျဖစ္ပါတယ္။

သတိထားလိုက္မိတဲ့အတြင္းစိတ္ကေလးေတြ။
ျပည္ပေရာက္ေနႀကတဲ့ လူငယ္အုပ္စု(၃)စုထဲက ေတြ႕လိုက္ရတာကေတာ့ သူတို႕တစ္ေတြရဲ႕ အတြင္းစိတ္ ကေလးေတြကို သတိျပဳလိုက္မိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူတို႕ အားလံုးမွာ အမိႏိုင္ငံ အတြက္ ဂုဏ္ယူလိုစိတ္ေလးေတြ ရွိေနႀကတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ေဟာေျပာခ်က္ေတြ မွာ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ တစ္ဘ၀တာ ေလ့လာခ်က္ေတြ၊ လုပ္ငန္း အေတြ႕အႀကံဳေတြ၊ ကိုယ္ေတြ႕ အသိေတြ ထည္႕သြင္းေဟာေျပာျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္သေဘာက် ႏွစ္ခ်ိဳက္ႀက တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အျခားေဟာေျပာပြဲေတြမွာလည္း အမ်ားအားျဖင့္ ႏွစ္ခ်ိဳက္သေဘာက် ႀကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စကၤာပူမွာေတာ့ လူငယ္ပရိတ္သတ္ေတြက ဒီထဲကအခ်က္အလက္ေတြကို ကမၻာက သိသြားသည္အထိ ပံုႏွိပ္ျဖန္႕ေ၀ဖို႕ကို ကြ်န္ေတာ္ေနတဲ့အိမ္အထိ လာေရာက္ အႀကံျပဳ ႀကပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ကြ်န္ေတာ့ရင္ကို သိမ့္တုန္ရိုက္ခတ္ေစတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာသြား ႀကပါတယ္။ “ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုပညာရွင္မ်ိဳးရွိတယ္ ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ အလြန္ ဂုဏ္ယူပါတယ္” တဲ့ေလ။

ေကာင္းကင္ေမေမ။
ဒီစကားေလးဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ကို အရွိန္ျပင္းစြာရိုက္ခတ္သြားေစပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဗုဒၵဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ိဳးျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္အေႀကာင္း ကိုယ္မေျပာအပ္ဘူး၊ မႀကြား၀ါ အပ္ဘူး။ ကိုယ္ရည္ေသြးစကား မေျပာအပ္ဘူး ဆိုတာ သေဘာေပါက္ နားလည္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ မေျပာလို႕မျဖစ္ပါဘူး။ ေျပာခြင့္ ျပဳေစလိုပါတယ္။ မေျပာရင္ ကြ်န္ေတာ့ဘ၀ရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္တစ္ဦးကို ေက်းဇူးမဆပ္ရာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ အာဇာနည္တစ္ဦးကို ဂုဏ္မျပဳရာ မေလးစားရာ က်ေရာက္သြားမွာ စိုးလို႕ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလို အေျပာခံရတဲ့ ဘ၀မ်ိဳးေရာက္လာေအာင္ ကြ်န္ေတာ့ကို ေခါင္းရြက္ေစ်းသည္ဘ၀နဲ႕ ေစ်းေရာင္းျပီး ေက်ာင္းထားေပးခဲ့တဲ့၊ အဆင္းရဲအမ်ိဳးမ်ိဳးခံ ဘ၀ကိုရုန္းကန္ျပီး အံႀကိတ္ပညာသင္ေပးခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့ ေက်းဇူးရွင္ ေမြးမိခင္ႀကီးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဂုဏ္အျပဳခံရေလ ကြ်န္ေတာ့္အေမ ရဲ႕ အနစ္နာခံရက်ိဳးေတြနပ္ေလ၊ အေမ့ရဲ႕ဂုဏ္သိကၡာေတြ တက္ေလ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ။
အေမဟာ ကြ်န္ေတာ့အတြက္ ထာ၀ရေက်းဇူးရွင္၊
အေမဟာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုယ္စားျပဳ စံျပမိခင္ေကာင္းအာဇာနည္။
အေမဟာ ေက်းဇူးေတြအနႏၲနဲ႕မို႕ အေမ့ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ အမိုးေအာက္က ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ မလြတ္ႏိုင္တဲ့ ေကာင္းကင္ေမေမ။
ဘ၀တစ္ပါးက အေမ ၀မ္းေျမာက္ႏိုင္ပါေစ။

ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)
၁၂-၁၂-၂၀၁၁

မွတ္ခ်က္။ အခုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ က်ယ္ျပန္႕တဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးကို စျမင္ရစျပဳေနပါျပီ။

Ref: http://www.facebook.com/tunlwin48/posts/653455011335741 

ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)ရဲ႕ "ငယ္ခ်စ္....ႏွင့္"

ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေထာင္ဖက္အေႀကာင္း ေမးႀကလြန္းတဲ့သူေတြအတြက္….။
ျပန္လည္ေဖၚျပျခင္းစာစု။
၂၇-၅-၂၀၁၃
ေခတၱ စကၤာပူ။

လူေတြဟာ အရြယ္ေရာက္လာႀကတာနဲ႕အမွ် ႀကင္ေဖၚႀကင္ဖက္ကိုရွာျပီး အိမ္ေထာင္ရက္သား ျပဳႀကတာ မ်ားပါတယ္။ တမိသား နဲ႕ တမိသား၊ အေဖမတူ အေမမတူသူ ႏွစ္ဦး အိမ္ေထာင္ရက္သား က်ႀကျပီးတဲ့ေနာက္ အဲဒီအိမ္ေထာင္ကို မပ်က္စီး မျပိဳကြဲႀကရေလေအာင္ထိန္းသိမ္းရတာ လြယ္သလားဗ်ာ။ စိတ္တူကိုယ္တူ ႏွစ္ဥိးဆိုရင္ေတာ့လည္း ငါးေျခာက္ဆိုဖုတ္ျပီးသားမို႕ ဘာေျပာစရာ လုိမလည္း ေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးဟာ ဒီလိုမဟုတ္ႀကဘူးေလ။ အိမ္ေထာင္က်ႀကျပီးမွ ညွိယူရတဲ့ကာရန္ေတြ မ်ားေနတတ္တဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ေတြလည္း ဒုနဲ႕ေဒးပါ။ အဲဒီလို တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး အရာရာ မတိုက္ဆို္င္ႀကတ့ဲ သူ(၂)ဦး အိမ္ေထာင္ဖက္ျဖစ္လာႀကျပီးတဲ့ေနာက္ ဒီအိမ္ေထာင္ကို တည္ျမဲေအာင္ ဘယ္လိုထိန္းႀကမလဲ။ က်န္ေတာ့္ အိမ္ေထာင္သက္(၃၃)ႏွစ္အတြင္း ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႕ေလးေတြအေပၚ အေျချပဳျပီး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးဒႆနကို အိမ္ေထာင္ရွင္လူငယ္မ်ားအတြက္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။

အဲဒါ အခ်စ္လို႕ေခၚတယ္
ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)
ေမာင္ထြန္းလြင္ (မိုးေလ၀သ)ရဲ႕ "ငယ္ခ်စ္....ႏွင့္" စာအုပ္မွ။

ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးကို ကၽြန္ေတာ္ ျပည္ပႏိုင္ငံႀကီးတစ္ခုမွာ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ စတင္ေတြ႕ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အစိုးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႕ အဲဒီႏိုင္ငံႀကီးကို ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္နဲ႕ ပညာေတာ္သင္သြားရတဲ့အႀကိမ္ေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ သတင္းဌာနႀကီးတစ္ခုမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္းနဲ႕ သူတို႕ မိသားစုက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အရင္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ေရာက္ႏွင့္ေနခဲ့ၾကတာပါ။ ဒီခရီးဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးျပည္ပခရီးလည္း ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တကယ့္ကို ေတာသားၿမိဳ႕ေရာက္ ပါပဲ။ အရာရာဟာ အထူးထူး အဆန္းဆန္းခ်ည္းပါပဲ။ အေတြ႕အႀကံဳကလည္း မရွိ၊ အသိအကၽြမ္းကလည္း မရွိ၊ ဘာဆိုဘာမွ မသိ နတၳိ။ မ်က္စိသူငယ္ နားသူငယ္ဆိုတာ ဒါကိုေခၚတာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တက္ရမယ့္ေက်ာင္းက နယ္ဘက္မွာဆိုေတာ့ ပထမဆံုးရပ္နားရတဲ့ အဲဒီႏိုင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ နားရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တည္းခိုရာ ဟိုတယ္ ကေန ျမန္မာသံရံုးကရယ္၊ ပညာေရးကိုင္တဲ့ စစ္သံမွဴးရံုးကရယ္ လာေတြ႕ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ တာ၀န္မရွိေပမယ့္ တာ၀န္သိေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ပါလာပါတယ္။ သူကေတာ့ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ မွာ ကၽြန္ေတာ့္မိဘသဖြယ္ျဖစ္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေယာကၡမေလာင္းႀကီးပါပဲ။ သေဘာေကာင္းလြန္း ၿပီး အလြန္ေဖာ္ေရြလြန္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေယာကၡမေလာင္းႀကီးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့ ဇနီးေလာင္းမိသားစုမ်ားနဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႕ဆံု၊ ခင္မင္၊ ရင္းႏွီးခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့ ဇနီးေလာင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ စတင္သိကၽြမ္းလာရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၂၅၊ သူက ၁၄ ဆိုပါေတာ့။

ဒီလိုနဲ႕ ပညာသင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁၉၇၆ မွာ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတြက ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းဖို႕ တဖြဖြေခၚေနတဲ့ၾကားက ဇာတိ မႏ ၱေလးမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ ေပကပ္ေနၿပီး ၀ါသနာပါရာကို အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႕ ေခါင္းမာၿပီး လုပ္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။ မႏ ၱေလးက ကၽြန္ေတာ့္ ကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ကို ေျပာင္းျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ ၁၉၇၇… ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးေလာင္း မိသားစုေတြကလည္း တာ၀န္ေတြ ၿပီးလို႕ ရန္ကုန္ျပန္ အေရာက္၊ ရန္ကုန္မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ သူတို႕ေနတဲ့ရပ္ကြက္ကလည္း ကပ္ေနေတာ့ သူတို႕နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ၿပီးဆက္သြယ္မိၾကျပန္ပါတယ္။ ဒါကို ေရစက္လို႕ ေခၚေလမလား၊ ဖူးစာလို႕ ေခၚေလမလား။ ၁၉၇၈… ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ သူမက အလွဆံုးအခ်ိန္၊ တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္ စတက္တဲ့အခ်ိန္၊ ၁၈ ႏွစ္အရြယ္၊ တိုတိုပဲ ေျပာၾကပါစို႕ဗ်ာ ၁၉၇၉ မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ေထာင္က်ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ၃၀၊ သူ၁၉။ ေဒြးခ်ိဳး ေလးတိုးေပါ့ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ေထာင္ေရးဟာ ေပ်ာ္စရာေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အေတြးအေခၚခ်င္းလည္း ညီ၊ ကမၻာ့အျမင္ခ်င္းလည္း ညီဆိုေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ရုန္းကန္ရတဲ့ ဘ၀အေမာေတြ ျဖစ္ခဲ့ေပ မယ့္ ေမာေတာ့ ေမာတာေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ မေမာခဲ့ဘူးေပါ့။ေပ်ာ္မဆံုး ေမာ္မဆံုး ကာလေလးေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ အမွန္တကယ္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးတို႕ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း အိမ္ေထာင္သက္ေလး ရလာတဲ့အခါ “ညွိယူရတဲ့ ကာရန္ေတြ” က မ်ားမ်ားလာ ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ အိမ္ေထာင္ေရးေတးသံဟာ သာယာသံေပ်ာက္ၿပီး ဘီလူးဆိုင္းျဖစ္ရတဲ့ အႀကိမ္ေတြလည္း မ်ားမ်ားလာပါတယ္။ သူျပတ္မယ္ ငါျပတ္မယ္ ဆိုရတဲ့ အဆင့္အထိ ျပင္းထန္သြားတဲ့ အခါေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။

ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေခါင္းမာတယ္၊ သူကလည္း အႏိုင္မခံဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဆရာလုပ္ခ်င္တယ္ (ေက်ာင္းဆရာတစ္ပိုင္းေလဗ်ာ)။ သူကလည္း အမိန္႕ေပးတာ ၀ါသနာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အျပစ္ေျပာတာ မႀကိဳက္ဘူး၊ အျပစ္ေျပာမခံရေအာင္လည္း ေနတယ္။ သူက ေ၀ဖန္ တတ္တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က လူေတြကို အားနာတတ္တယ္၊ သနားတတ္တယ္။ သူက တိက်တယ္၊ ျပတ္သားတယ္၊ အပိုအလုပ္ မလုပ္ဘူး၊ လက္ေတြ႕ပိုက်တယ္ေပါ့ဗ်ာ။
ဒီလုိနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္ေထာင္ေရးမွာ သားသမီးက သံုးေယာက္၊ အိမ္ေထာင္သက္က ႏွစ္ ၃၀ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ မၾကာမၾကာ စဥ္းစားလာမိပါတယ္။ အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္၊ စိတ္တူ သေဘာတူတဲ့။ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး စိတ္တူ သေဘာတူ၊ အႀကိဳက္တူ၊ အလုိက္သိ၊ ဘာတဲ့ … ငါးေျခာက္ဆို ဖုတ္ၿပီးသား ဆိုတာေတြေလ။ ဒီလို စိတ္သေဘာထား အစစ တိုက္ဆိုင္ၿပီး တစ္ဦးအႀကိဳက္ တစ္ဦး လိုက္ေနၾကတဲ့ မိမတူ ဖမတူ ႏွစ္ဦး အတူသြား၊ အတူစား၊ အတူလက္တြဲေနၾကတာ ဘာမ်ား ဆန္းသလဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လို အစစ အယူအဆအတူၾကတဲ့ သူႏွစ္ဦး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အတူလက္တြဲေနထိုင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတာ ဘာေၾကာင့္မ်ားပါလဲ။ နားလည္ မႈေၾကာင့္ ဆိုမလား၊ သည္းခံစိတ္ေၾကာင့္ ဆိုမလား။

အခုေတာ့ အသ္ကေတြလည္း ႀကီးလာၾကပါၿပီ၊ အႀကီးဆံုးသမီးပဲ ဆရာ၀န္ျဖစ္၊ အိမ္ေထာင္က်၊ အခု ေျမးေတာင္ ရေနပါၿပီ။
ဇနီးသည္နဲ႕ ေအးေအး ေဆးေဆး စကားစျမည္ေျပာျဖစ္တဲ့ တစ္ေန႕ေပါ့။ အမ်ားအားျဖင့္လည္း သားေရး သမီးေရး (အလတ္ေကာင္က အခုမွ ၁၄ ႏွစ္နဲ႕ အငယ္မက ၁၀ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ အိုခ်ိန္မရေသးပါ)၊ စားေရး ေသာက္ေရး အလုပ္ကိစၥေတြနဲ႕ ေအးေအး လူလူ စကား မေျပာျဖစ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ အဲဒီ ေအးေအးလူလူ စကားေျပာျဖစ္တဲ့ တစ္ေန႕မွာေတာ့ . . . ။

ကၽြန္ေတာ္။ ။ “ဒီမွာ.. ငါတို႕ အိမ္ေထာင္ေရးကို ငါ စဥ္းစားေနမိတယ္၊ မင္းနဲ႕ ငါနဲ႕က ငါက စေန၊ မင္းက ၾကာသပေတး၊ အိမ္ေထာင္ေရးနကၡတ္ခ်င္း မကိုက္ဘူးလို႕ ေျပာၾကတယ္”(ကၽြန္ေတာ့္နိဒါန္းကလည္း ထရိုက္ခ်င္စရာပါပဲ။)
သူ ။ ။ “အဲဒါ.. ဘာျဖစ္လဲ”

ကၽြန္ေတာ္။ ။ “မင္းစဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ ငါက ဒါဆို မင္းက ဟိုဟာ၊ ငါက အားနာတတ္တယ္ မင္းက အားမနာတတ္ဘူး၊ ငါက ေအာင္လင္းႀကိဳက္တယ္ မင္းက ဂ်ဴးမွဂ်ဴး၊ ငါက စႏၵရားခ်စ္ေဆြႀကိဳက္တယ္ မင္းက ေဇာ္၀င္းထြဋ္ႀကိဳက္တယ္၊ ဘယ္တုန္းကမ်ား အႀကိဳက္ခ်င္း တူခဲ့လို႕တုံး”
သူ ။ ။ “ အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲ “ (အသံကခပ္မာမာနဲ႕ ခပ္က်ယ္က်ယ္ျဖစ္လာပါတယ္။)

ကၽြန္ေတာ္။ ။ “ အဲဒီလို မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ဟာ အစစ အႀကိဳက္ေတြ အျမင္ေတြက တျခားစီပဲ၊ ဘာမွ ကိုက္ညီတာ မရွိဘူး ”
သူ (အေတာ္ေလးစိတ္ရႈပ္လာပံုေပါက္လာၿပီး မ်က္ႏွာေတြလည္း နီလာပါတယ္။)။ ။ “ရွင္ ဘာေတြ လာေျပာေနျပန္တာလဲ၊ ဘာလဲ ရန္ျဖစ္ခ်င္ျပန္ၿပီလား၊ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊ ရွင္က ဘာေျပာခ်င္တာလဲ”

ကၽြန္ေတာ္။ ။ “အဲဒါကိုပဲ ငါစဥ္းစားေနမိတာ၊ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အစစ အရာရာ သေဘာထားခ်င္းလဲ မတိုက္ဆိုင္၊ အေပးအယူလဲ မတည့္တဲ့ တစ္ဖေအ တစ္မေအစီက ေပါက္ဖြား လာၾကတဲ့ မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ဟာ အတူေပါင္းလာခဲ့ၾကတာ အခုဆို အႏွစ္ ၃၀ ရွိေတာ့မယ္၊ အဲဒါ.. ဘာေၾကာင့္လို႕ မင္းထင္လဲ”
သူ (အေတာ္စိတ္ရႈပ္လာပံုနဲ႕ အသံခပ္က်ယ္က်ယ္နဲ႕)။ ။ “ ဘယ္သိမလဲ ”

အဲဒီလိုလည္းေျပာလိုက္ေရာ ကြ်န္ေတာ္က သူ႕အနားကို ကိုယ္ေလးကိုင္းကာ အသာေလး ကပ္လိုက္ျပီး တိုးတိုးေလး ႏွစ္ကိုယ္ႀကား ေျပာလိုက္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္။ ။ “ အဲဒါ အခ်စ္လို႕ ေခၚတယ္ ”

အဲဒီလိုလည္း ကြ်န္ေတာ္က ေျပာလိုက္ေရာ သူ႕မ်က္ႏွာဟာ လမင္းႀကီးလို ၀င္းလက္ သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့
သူ (မ်က္ႏွာ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီးနဲ႔)။ ။ “ ေအာင္မယ္… သြား” ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ကို တံေတာင္နဲ႕ လွမ္းတြက္လိုက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီတံေတာင္မွာ အားမပါဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သာ အသိဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။

( နာဂစ္ရဲ႕ ေကာလဟာလေတြေၾကာင့္ “ တံုးေက်ာ္ထီးႀကီး ” ျဖစ္လာရတဲ့ အေဖႀကီး အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္ေတြေၾကာင့္ ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြ ပြင့္အန္က်လာၾကတဲ့ ခ်စ္ဇနီးနဲ႕ သားသမီးသံုးဦးသို႕ အမွတ္တရ )။

http://www.facebook.com/tunlwin48/posts/653106628037246 

 

အလွအပႏွင့္ အက်ည္းတန္ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အေတာ္ၾကာက Oxford တကၠသိုလ္ရဲ႕ ဂ်ပန္႐ိုးရာလက္ဖက္ရည္ပြဲျပင္တဲ့

သင္ခန္းစာတစ္ခုမွာကၽြန္မတို႔ရဲ႕ဆရာကလက္မႈပညာရွင္ႀကီးတစ္ဦးျပဳလုပ္ထားတဲ့ ေျမခြက္ေလးေတြရဲ႕ပံုကို ေရာင္စံုဆလိုက္ထိုးၿပီး ျပသခဲ့ပါတယ္။အဲဒီေျမခြက္ေလးေတြကိုဆရာႀကီးရဲ႕ေနအိမ္မွာဓာတ္ပံု႐ိုက္ယူခဲ့တာပါ။အဲဒီေျမခြက္ေလးေတြရဲ႕ဣေျႏၵရလွတဲ့အႏုသုခုမအလွဟာ ေခတ္မီေကာ္ေဇာႀကီးရဲ႕ၿပိဳးၿပိဳးေျပာင္ေျပာင္၊ ေတာက္ေတာက္လြင္လြင္ပံုၾကမ္းႀကီးနဲ႔မဆီမဆိုင္ေအာင္ ျခားနားေနပါတယ္။ ေကာ္ေဇာကေတာ့ဆရာႀကီး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေျခဖ၀ါးခ်႐ံုတင္မကသိလ်က္နဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊မသိဘဲျဖစ္ျဖစ္မ်က္စိအရသာခံတဲ့ေကာ္ေဇာႀကီးေပါ့။ဂ်ပန္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနခဲ့ၿပီးဂ်ပန္႐ိုးရာလက္ဖက္ရည္တည္ခင္းျခင္းကို ေလ့လာသင္ယူ ခဲ့တဲ့အတြက္ ယခုအခါတစ္ဖက္ကမ္းခပ္ေအာင္ကၽြမ္းက်င္တဲ့အဆင့္ကိုေရာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့အေမရိကန္လူမ်ဳိးကၽြန္မတို႔ရဲ႕ဆရာဟာကၽြန္မတို႔တစ္ေတြ ေၾကာင္တက္တက္ျဖစ္ေနတဲ့ အမူအရာကို ၾကည့္ၿပီး ရယ္ပါတယ္။ သူက တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ ဘယ္အရာဟာ လွတယ္ဆိုတာကိုပဲ သိၾကတယ္၊ ဘယ္အရာဟာ အက်ည္းတန္တယ္ဆိုတာကို မသိၾကဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ဆရာက သုခုမပညာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းေတြကို အဓိကေျပာျပပါတယ္။ သူက အေရာင္အေသြးစံုလင္စြာေရာယွက္ၿပီး ဒီဇိုင္းဆြဲထားတဲ့ ပိုးသားဘ႐ိုကိတ္နဲ႔ ႐ိုး႐ိုးရွင္းရွင္း အကြက္အစင္း (သို႔မဟုတ္) ႐ိုး႐ိုးေျပေျပ အမွတ္အသား ႐ိုက္ႏွိပ္ထားတဲ့ ခပ္႐ိုး႐ိုးခပ္ရင့္ရင့္အထည္ေတြရဲ႕ယဥ္တဲ့က်က္သေရတို႔ ျခားနားပံုကို ယွဥ္ၿပီးျပပါတယ္။

နီယြန္မီးမ်ားနဲ႔ ေတာက္ေျပာင္လင္းထိန္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြနဲ႔၊ ေရညႇိဖံုးတဲ့ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲနဲ႔ထင္း႐ွဴးပင္အိုႀကီးေတြျပည့္ေနၿပီး ေအးျမလွတဲ့ ပန္းၿခံဥယ်ာဥ္ေတြကိုလည္း ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီးေျပာျပပါတယ္။ ဂ်ပန္႐ိုးရာ လက္ဖက္ရည္ တည္ခင္းတဲ့အခါ ဂ်ပန္ဘာသာနဲ႔ wakei seijaku လို႔ေခၚတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကို တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေအာင္ထားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ၾကည္လင္သန္႔စင္လွပဖို႔အတြက္ အက်ည္းတန္အ႐ုပ္ဆိုး တာေတြ၊ လိုက္ဖက္မညီတာေတြကို အရင္ဆံုးဖယ္ရွားပစ္ဖို႔လိုျခင္းကို ဒီလက္ဖက္ရည္တည္ခင္းတဲ့ပြဲက သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ဆရာသင္လို႔သိရတဲ့ သုခုမပညာရဲ႕အေျခခံသေဘာက တကယ္ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ရသခံစားတတ္ခ်င္တဲ့သူဟာ ဘယ္ဟာကလွပတယ္၊ ဘယ္ဟာကအက်ည္းတန္တယ္ဆိုတာကို ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။အဲဒီသေဘာဟာက်ယ္ေျပာလွတဲ့လူ႔ဘ၀အေတြ႕အႀကံဳႀကီးတစ္ခုလံုးမွာ သံုးလို႔ရပါတယ္။ ဘယ္ဟာကို ျငင္းပယ္သင့္တယ္၊ဘယ္ဟာကိုလက္ခံသင့္တယ္ဆိုတာကို နားလည္တတ္ဖို႔ဟာလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။

 

https://www.facebook.com/loveBUDS.6