ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ – ျပည္သူ႔နဲ႔ ကၽြန္မအၾကား (ေဆာင္းပါး)

ေစာင့္ၾကိဳေနတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ့ မ်က္ႏွာေပးတစ္မ်ိဳးကေတာ့ အာရံုစူးစိုက္ျပီး ဘယ္ကားမွာမ်ား ကၽြန္မပါလာလိမ့္မလဲလို႔ အၾကည့္ပါပဲ။ ခရီးရွည္တဲ့အခါ တစ္ခ်ိန္လံုးအမိုးဖြင့္ျပီးေနလို႔က မလြယ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ထိုင္ျပီးျပတင္းေပါက္ကပဲႏႈတ္ဆက္ရင္ အဆင္ေျပမဲ့ ေနရာေတြမွာ ထိုင္ေနေတာ့ ကၽြန္မဘယ္ကားမွာ ပါသြားမွန္းမသိလို႔ စိုက္ေငးေနရင္း လြတ္သြားသူေတြလဲရိွပါတယ္။

အဲဒီလိုျဖစ္ရင္ ကၽြန္မစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။ ဘယ္တုန္းက ေစာင့္ေနမွန္းလဲမသိ ေစာင့္ရက်ိဳးမနပ္ ျဖစ္သြားေလရဲ့လို႔ အားနားမိတယ္။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သတိျပဳမိတာက မ်က္လံုးမေကာင္းသူေတြ၊ မစြမ္းမသန္သူေတြ တန္းစီတဲ့အခါ လာလမ္းဘက္အက်ဆံုးေနရာေတြမွာ ေနၾကတယ္။ ပိုျပီး လြယ္လြယ္ျမင္ေအာင္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ျဖစ္မွာပါ။

ဒါေပမဲ့ ကားက တစ္ခါတစ္ေလ ခ်က္ခ်င္းအရိွန္မသတ္ႏိုင္ေတာ့ အဲဒီလိုပုဂိဳလ္ေတြကို လြန္သြားျပီးမွ ရပ္ႏိုင္တယ္။ ျပန္ဆုပ္လို႔ကလည္း မရ။ အျခားေစာင့္ေနသူေတြကလည္း ၀ိုင္းလာေတာ့ ကိုယ္အဂၤါအားနည္းသူေတြဟာ ႏႈပ္ဆက္တဲ့အထဲ ၀င္မတိုးႏိုင္ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္မတို႔ သံုးခြအသြား သာေကတအနား ျဖတ္သြားတဲ့အခါက ေစာင့္ေနသူေတြရဲ့ အစြန္မွာ ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႔ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကို ေက်ာ္သြားျပီးမွ ကားအရိွန္သတ္သြားေတာ့ ျပတင္းေပါက္နားေရာက္လာတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မက ျပန္ေျပးခိုင္းျပီး ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႔လူကို ကၽြန္မႏႈတ္ဆက္လိုက္ေၾကာင္း ေျပာေပးပါဆိုေတာ့ လူငယ္ကလည္း ျပန္ေျပးသြားပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔လဲ ေရွ႕ဆက္ထြက္ရလို႔ ပါးလိုက္တဲ့စကား ေရာက္သြား မေရာက္သြား မသိလိုက္ရပါဘူး။ ခရီးစဥ္တစ္ခုမွာေတာ့ ခ်ိဳင္းေထာက္ကိုလက္တစ္ဖက္နဲ႔ေျမွာက္ျပီး ေျခတစ္ဖက္နဲ႔ ခုန္လို႔ တက္တက္ၾကြၾကြ ႏႈတ္ဆက္ၾကိဳဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသားေၾကာင့္ အားေတြျပည့္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီလိုေနရာအေတာ္မ်ားမွာ မသန္းစြမ္းသူေတြနဲ႔ မႏႈတ္ဆက္ျဖစ္လိုက္တာကို ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ ဒီေဆာင္းပါးကပဲ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ လူစုေလးေတြ ခပ္က်ဲက်ဲေစာင့္ေနတဲ့ ျမိဳ႔ျပင္လမ္းေတြမွာ ခရီးခ်ိန္ဇယားနဲ႔ကိုက္ေအာင္ တက္ႏိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားရလို႔ ကားအရိွန္မသတ္ႏိုင္ဘဲ ျပတင္းေပါက္ကသာ လက္ျပသြားရပါတယ္။
ေစာင့္ေနတဲ့သူေတြ ေတြ႔လိုက္တဲ့အခါရိွသလို မေတြ႔လိုက္တဲ့အခါလည္း ရိွပါတယ္။

မႏၱေလး-စစ္ကိုင္းသြားလမ္းမွာ လူတစ္ရပ္ေလာက္ေတာင္မရိွတဲ့ လူသားေနအိမ္လို႔ေတာင္ ေခၚဖို႔ရာခက္တဲ့ အင္မတန္စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ တဲယဲ့ယဲ့ေလးတစ္ခုမွာ တန္းစီျပီး လက္ေ၀ွ႔ယမ္းေစာင့္ႏႈတ္ဆက္ေနတဲ့ မိသားစုေလး။ ကၽြန္မက အသားကုန္လက္ျပေပမဲ့ မျမင္လိုက္ၾက။ မ်က္ႏွာေတြေပၚမွာက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပံဳးေလးေတြနဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။ ဒါေတြကို ၀မ္းနည္းေနမဲ့အစား ဒီလိုမိသားစုေလးေတြ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးျခင္းမွ လြတ္ကင္းဖို႔သာ ၾကိဳးစားရမွာပဲလို႔ ကၽြန္မကိုယ္ ကၽြန္မ ေျဖသိမ့္ရပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ တတ္ႏိုင္သမွ် ၾကိဳးစားျပီး ရပ္ႏႈတ္ဆက္ေနသူမ်ားက ဘီးဆင္ကုလားထိုင္မ်ားေပၚက မသန္စြမ္းပုဂိဳလ္ေတြ၊ ေဘးကေဖးမ ေပးထားရသူေတြနဲ႔ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ၆၇ႏွစ္နီးျပီဆိုေတာ့ ကၽြန္မကို သမီးလို႔ေခၚျပီး ဆုေပးႏိုင္တဲ့သူေတြကလည္း နည္းလာျပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုမိဘအရြယ္ေတြနဲ႔ ေတြရတဲ့အခါ အထူးၾကည္ႏူးမိပါတယ္။

မိဘေတြအေၾကာင္းေျပာရင္း ၾကံဳလို႔ ကၽြန္မသံုးေနက် စကားေလးအေၾကာင္း ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။
တစ္ခါက ကၽြန္မကို တပ္မေတာ္အရာရိွတစ္ဦးက မိန္႔ခြန္းေတြေျပာတဲ့အခါ ေဖေဖလို႔ ေျပာမဲ့အစား တပ္မေတာ္သားေတြအၾကား ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္သြားေအာင္ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း” လို႔သုံးႏႈန္းပါတဲ့။ အၾကံေပးတဲ့သူရဲ့ ေစတနာကိုနားလည္ေပမဲ့ ကၽြန္မ မလိုက္ေလွ်ာျဖစ္ေနရပါတယ္။ “ေဖေဖ” ဆိုတာက ကၽြန္မအတြက္ ေမတၱာေတြ၊ ေႏြးေထြးမႈေတြ အျပည့္နဲ႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ကၽြန္မဘ၀ကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ေပမဲ့ မကြဲမကြာ အနားမွာရိွေနေသးသကဲ့သို႔ ဖန္တီးေပးတဲ့ အသုံးအႏႈန္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ အဘြားအရြယ္ေရာက္ေနတာေတာင္ ” ေဖေဖ ” လို႔ပဲသုံးႏႈန္းတာကို မ်က္လံုးခ်င္းဆံုရံုနဲ႔ စကားဖလွယ္ႏိုင္တဲ့ ျပည္သူေတြ နားလည္ႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ( တစ္သက္လံုးမွာ သံုး၊ ေလးခါမွ် ” ကၽြန္မဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ” လို႔ ေျပာခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္အခါ တစ္ခုကေတာ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ လႊင့္မဲ့ မိန္႔ခြန္းျဖစ္ပါတယ္။ )
ျပည္သူေတြနဲ႔ ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြက ဆက္ရန္ရိွပါေသးတယ္။

သစ္ထူးလြင္မွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

“မင္းတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကည့္လိုက္ကြ။ မိဘက အစားတစ္လုပ္ ေလွ်ာ႔စားၿပီး သားသမီးပညာေရးကို အားေပးတဲ့မိသားစု ဘယ္ေတာ့မွေအာက္တန္းမက်ဘူး”

“မင္းတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကည့္လိုက္ကြ။ မိဘက အစားတစ္လုပ္ ေလွ်ာ႔စားၿပီး သားသမီးပညာေရးကို အားေပးတဲ့မိသားစု ဘယ္ေတာ့မွေအာက္တန္းမက်ဘူး”

ဦးေအာင္သင္း

ပညာေရးႏွင့္ လဲစားဖို႔ အစားတစ္လုပ္/ ဖုိးထက္

ပညာေရး ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးသလဲဆိုတာ ႏိုင္ငံျခားထြက္ၿပီး အလုပ္ထြက္လုပ္ေနရေသာ ဒီအသက္အရြယ္ေရာက္မွ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ သိလာတာ အင္မတန္မွ ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ဂြင္ေကာင္းေကာင္း၊ ေနရာေကာင္းေကာင္း၊ အကပ္ေကာင္းေကာင္းက ပညာေရးထက္ အေရးၾကီးတယ္လို႔ထင္ထားခဲ႔တာ ရွက္စရာ။

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ အဆင္႔အတန္းမီွဖို႔ သံယံဇာတလား၊ လူသား အရင္းအျမစ္လား။ ပထ၀ီေနရာ အေနအထားလား။ ေခါင္းရွဳပ္၊ အေတြးရွဳပ္တာဘဲ အဖတ္တင္မည္။ အဂၤလိပ္ေတြက ႏွစ္၁၀၀ ေက်ာ္ခိုးခဲ႔သည္။ “တန္းတူညီမွ် ၀ါဒျဖဴစင္တဲ႔ေျမ” ဆိုသည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းစာသားမ်ားကို နားမလည္ေသာ အခ်င္းခ်င္းက သူ႔အေမလင္ အေမြပိုင္ပစၥည္းေတြလိုမ်ဳိး ခိုး၀ွက္၊ ေရာင္းစားခဲ့ၾကသည္။ ဒါေတာင္မွ မကုန္မခန္းႏိုင္ သံယံ ဇာတအလြန္မ်ားေသာ ေရႊႏိုင္ငံၾကီးကို အံ့ၾသရသည္။ ထို႔အျပင္ ကမၻာေပၚတြင္ ပထ၀ီေနရာအေနအထား အလြန္ေကာင္းေသာ ႏိုင္ငံမ်ား မ်ားစားစားမရိွသည့္အထဲ ျမန္မာႏိုင္ငံတည္ေနပံုက ခ်စ္စရာ။ ေဒါင္းေလးကေနသလို ၀န္႔၀န္႔ထည္ထည္။ ပင္လယ္၊ ျမစ္၊ ေရ၊ ေျမ၊ ႏွင္း တေဖြးေဖြး ျပည္႔စံုလြန္းသည္။

လူမ်ဳိးေတြကလဲ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြး မနိမ္႔သည့္အျပင္ သင္လြယ္၊ တတ္လြယ္ေသာ၊ အကင္းပါးေသာလူမ်ဳိးေတြဆိုတာ ကိုယ့္ငါးခ်ဥ္မုိ႔ ကိုယ္ ခ်ဥ္ျခင္းမဟုတ္။ သို႔ေသာ္ ဘာေတြ ဘယ္လိုမွားၿပီး ဒီေလာက္၀မ္းနည္းစရာ၊ အားငယ္စရာ သန္းေျခာက္ဆယ္ေသာ ႏိုင္ငံသားေတြ ျဖစ္လာၾကရတာ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးဆိုလွ်င္လဲ အေတာ္ယုတိၱယုတၱာမဲ႔လြန္းသည္ ထင္သည္။ “ကံေပါ႔ ငါ႔သားရယ္” ဟု ႏိုင္ငံေရးကိစၥေဆြးေႏြး တိုင္း ေျပာခ်င္ေသာ အေမ႔ကို ျပန္ျပန္ခံေျပာသျဖင္႔ “ငါေမြးမွ လူျဖစ္တဲ႔ အေကာင္က..ဘာတံုး နင္က” ဟု အေငါက္ငမ္းခံကာ ခံျငင္းမိသည္။ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးကို မယံုရင္ ဗုဒၶဘာသာမဟုတ္ဘူး။ ဘာသာမဲ႔၊ ဒိဠိၾကီးဆိုၿပီး ၀ိုင္း၀န္းၿပီး လက္ညိႇဳထိုးခ်င္လဲ ထိုးေစေတာ႔။ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီး ဘာေၾကာင္႔ ဒီေလာက္ ေအာက္က်ေနာက္က်ႏိုင္ေနတာလဲဟု ပညာရွင္ေတြ သြားေမးရင္ေတာင္ တစ္ေယာက္တစ္ခြန္း ေျပာလႊတ္ၾကမည္။ ဘုေတာလႊတ္ႏိုင္သည္။ အက်ဳိးအေၾကာင္းဆက္စပ္မႈေတြ ရွင္းျပၾကမည္ထင္သည္။ ဆယ္ကမၻာစားမကုန္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခိုး၀ွက္ထားၾက ေသာ မိသားစုမ်ားကိုကာကြယ္ၿပီး “စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔လို႔ေပါ႔ကြာ” ဟု အၾကံေပး ပညာရွင္ဆိုသူမ်ားက ရွင္းျပေပလိမ္႔မည္။

အမိေျမအဆင္႔အတန္းရိွဖို႔ ဆင္းရဲမြဲေတမွဳက်ဆင္းေရး စီမံကိန္းက အရမ္းအေရးႀကီးသလား။ က်ေနာ္တို႔စစ္တပ္ႀကီး ေခတ္မီွဖို႔ အေရးၾကီး လား။ တရားဥပေဒ စိုးမိုးဖို႔ အေရးပိုၾကီးသလား။ မိုႏိုပိုလီလုပ္တမ္းကစားေနၾကသလို စီးပြားေရးလုပ္ေနတဲ႔ သူေဌးၾကီးေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ အဓိကလား။ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈေတြ၊ အကူအညီေတြ ၀င္လာဖို႔ ပထမလား။ ဗဟိုဘဏ္က ေငြေၾကးခ်ဳပ္ထိန္းတာ အရင္လုပ္ရမလား။ က်ေနာ္က ႏိုင္ငံေရးကို အထူးျပဳေလ႔လာေနေသာ သူမဟုတ္သလို ေျပာေရးဆိုပိုင္ခြင္႔ရိွေသာ သူလည္းမဟုတ္။ က်ေနာ္လို သာမန္လူအတြက္ အာေပါင္ အာရင္းသန္သန္ျဖင္႔ ျငင္းခံုဖို႔ အခ်က္အလက္ေတြ ရွဳပ္ေထြးကုန္တာဘဲရိွမည္။ ဒီေရ ဒီေလ ဒီလူေတြႏွင္႔ သိၾကားမင္းၾကီး ဆင္းလာ၊ “အပ္ ခ်ေလာင္း” ဆိုၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးကို ျပည္႔စံုေအာင္ ျပင္ေပးသြားလွ်င္ေတာင္ လက္ရိွလူေတြ (က်ေနာ္ အပါအ၀င္)၊ စိတ္ေတြနဲ႔ကေတာ႔ ဦး မာဃ စိတ္ကုန္သြားတာဘဲ အဖတ္တင္ႏိုင္သည္။

ဒီလိုေျပာလို႔၊ ဒီလိုေရးလို႔ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးကိုယ္ ႏိွမ္လိုက္တာဆိုၿပီး အျပစ္တင္ေကာင္း တင္ႏိုင္သည္။ အျပစ္တင္၊ ႏိွမ္ခ်ျခင္းမဟုတ္။ ပညာ ေကာင္းစြာ သင္ၾကားျခင္းမခံထားရေသာ လူအမ်ားစုရိွသည္႔ အိမ္၊ ရပ္ကြက္၊ ၿမိဳ႕၊ ႏိုင္ငံသည္ အဘယ္မွာ ေရရွည္ေအာင္ျမင္ ျဖစ္ထြန္းႏိုင္ မည္နည္း။ လယ္ယာကိုင္းကြၽန္းအမ်ားၾကီးရိွၿပီး ခ်မ္းသာျပည္႔စံုကာ ပညာေရးအားမေပးေသာမိသားစု၏ေနာင္ေရးသည္ ေငြေၾကာင္႔ မပူပင္ စြာ ရိွေကာင္းရိွပါလိမ္႔မည္။ သို႔ေသာ္ ယခုကမၻာၾကီးမွာ လိုအပ္တာက ထိုကဲ႔သို႔ေသာ မိသားစုမ်ိဳးမဟုတ္။ ေခတ္ၾကီးနဲ႔အညီ ရင္ေပါင္တန္းႏိုင္ဖို႔၊ ေငြထက္ ပညာ (ကိုယ္က်င္႔) ကို တန္ဖိုးထားဖို႔၊ ေလာကႀကီးကို မိမိတတ္ႏိုင္သေလာက္ အေကာင္းဆံုး အလွဆင္ဖို႔ႀကိဳးစားသည္႔ လူေတြ ကိုဘဲ ပိုမိုတန္ဖိုးထားသည္။ ပိုမိုတန္ဖိုးထားဖုိ႔ လိုအပ္သည္။

ေငြေၾကးခ်မ္းသာေသာ္လည္း ေရွ႕တန္းမေရာက္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၊ ေလာကၾကီးေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ေရွ႕မေဆာင္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား ေတြ႔ ဘူးၾကပါလိမ္႔မည္။ ဥပမာအားျဖင္႔ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံမ်ား။ ေရနံ၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ၀င္ေငြမ်ားျဖင္႔ ခ်မ္းသာခ်င္တိုင္း ခ်မ္းသာေနၾကသည္႔ ႏိုင္ငံသားမ်ား။ ထိုသူႂကြယ္ႀကီးမ်ား၏ ကိစၥၾကီးငယ္မ်ားကို ပညာေရးစနစ္ေကာင္းေကာင္းျဖင္႔ သင္ၾကားထားေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားပညာရွင္ မ်ားအား အခေၾကးေငြအမ်ားၾကီးေပးကာ ခိုင္းၾကရသည္။ ေငြေပးရင္ ပညာတတ္ေတြေတာင္ ခိုင္းစားလို႔ရတာဘဲ ဟု အထင္ေရာက္စရာ ရိွသည္။ စာရွဳသူက ထိုသို႔ထင္မိလွ်င္ ထင္ေစ။ သုိ႔ေသာ္ ေငြဆိုတာမ်ိဳးက၊ သံယံဇာတဆိုတာမ်ိဳးက အခ်ိန္မေရြး ကုန္ဆံုးႏိုင္၊ ေပ်ာက္ပ်က္ႏိုင္ တာကို သတိထားဖုိ႔လိုမည္။ ထိုအေၾကာင္းျခင္းရာမ်ားကို ၾကိဳတင္တြက္ဆ ထားမိၾကေသာ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းႏိုင္ငံမွ သူေဌးႏိုင္ငံ အမ်ားစုသည္ ပညာေရးေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ကိုယ္ပိုင္ လူေတာ္ႏိုင္ငံသားေတြ ေမြးထုတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကသည္။ အဆင္႔မွီ တကၠသိုလ္ၾကီးေတြ တည္ေထာင္လာၾကသည္ကို ေလ႔လာၾကည္႔လွ်င္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ပညာတတ္ေတြက အဓိကလား၊ ေငြရိွဖို႔ အဓိကလားဆိုတာ တြက္ဆႏိုင္မည္။

ပညာတတ္မ်ား ႀကီးစိုးေသာ မိသားစုေနသည္႔ အိမ္မွ ေအာ္ၾကီး ဟစ္က်ယ္ ရန္ျဖစ္သံ က်ေနာ္ မၾကားဘူး။ နင္ဘဲ ငဆ ေအာ္ဆဲဆိုေနသံမၾကားရ။ တစ္ေယာက္ႏွင္႔ တစ္ေယာက္ အပုတ္ခ်၊ တိုက္ခိုက္ေနသံ မၾကားရ။ မိသားစုပိုင္ ပစၥည္းကို ခိုး၀ွက္၊ ေရာင္းစားေနႀကတာ မၾကားဘူး။ ဆဲဆို၊ ရိုက္ႏွက္၊ ခိုး၀ွက္ေနၾကသည္ ရိွေစအံုးေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ထိ အပုတ္နံ႔လိွဳင္ထြက္လာေသာ အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ား မရိွ။ ရွိခဲ႔သည္ ဆိုအံုးေတာ႔ ထို အက်င္႔ပ်က္ မိသားစု၀င္သည္ ထိုအိမ္မွာ ရွင္သန္ေနလို႔မရ။ ေထာင္ထဲပို႔ျပစ္ၾကသည္။ မိသားစုႏွင္႔ ေ၀းေ၀းထားလိုက္ၾကသည္။ ရွင္ လွ်က္ႏွင္႔ ေသသြားၾကရသည္။

အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကို လူအမ်ားစု အထင္ၾကီးၾကသည္။ အာရွမွာ က်ားဟုေျပာေသာ ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ စကၤာပူ လူမ်ိဳးမ်ားပင္လွ်င္ အေနာက္ ႏိုင္ငံသားဆိုလွ်င္ အထင္ၾကီးၾကသည္။ ဦးစားေပးၾကသည္။ အေရးရာထားၾကသည္။ ဘာကို အထင္ၾကီးတာလဲ။ အရပ္အေမာင္းေကာင္း လုိ႔လား။ Hollywood မွ ဇာတ္ကားေတြ ၾကည္႔ၿပီး အထင္ၾကီးၾကတာလား။ ရိွေကာင္း ရိွပါလိမ္႔မည္။ က်ေနာ္႔ အျမင္ယူဆခ်က္က တျခား။ ေကာင္းမြန္ေသာ စည္း၊ စနစ္ေတြေအာက္မွ ပညာေကာင္းစြာသင္ထားေသာလူမ်ားကို အထင္ၾကီးႀကတာ ဘဲျဖစ္မည္။ အေနာက္ေမွ်ာ္ ေတြဆိုၿပီး ကဲ႔ရဲ႕၊ ရွဳတ္ခ်စရာမဟုတ္။ ပညာေကာင္းစြာသင္ထားေသာ လူေတြ၏ အေတြးအေခၚအယူအဆမ်ားကို အထင္ၾကီးတာ၊ ၾကည္ညိဳ ခ်င္ၾကတာ မထူးဆန္း။ ေတာရြာမွလာသည့္ ေတာရြာတြင္ေနခဲ႔သည့္ ပညာမတတ္ေတာသားတစ္ေယာက္က ပညာတတ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားမ်ားကို အားက်တာ အံ့ၾသစရာမဟုတ္။ ၎ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားက ပညာနည္းေတာသားမ်ားကို တဆင္႔ႏိွမ့္ၾကည့္ခ်င္ၾကတာ အားေပးရမယ့္ကိစၥမဟုတ္ေပမယ့္ လူ႔သဘာ၀တစ္ခုမုိ႔လား။ ႏိွမ့္ခ်အၾကည့္မခံခ်င္ရင္ ပညာတတ္ေအာင္၊ တန္းတူရည္တူ ေတြးႏိုင္၊ ေျပာႏိုင္၊ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားဖုိ႔ဘဲရိွသည္။

က်ေနာ္ ဟိုရွာ ဒီရွာ၊ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္လုပ္ရင္း youtube မွာ အေနာက္ႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္သင္တန္းပို႔ခ်ခ်က္ေတြကို မတန္မရ ၾကည့္မိသည္။ နားလည္သည္လဲ ရိွ။ နားမလည္သည္က ခပ္မ်ားမ်ား။ သုိ႔ေသာ္ ထိုစာသင္ခန္းမ်ားထဲမွာ ဆရာႏွင္႔ တပည့္တို႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးပို႔ခ်ပံုေတြ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ျပည္႔၀ေနသည္႔ ေက်ာင္းသားေတြကို ေတြ႔ရသည္။ သင္ၾကားေရး နည္းစနစ္၊ အေထာက္အကူပစၥည္မ်ား ျပည္႔ျပည္႔စံုစံုျဖင္႔ မိမိ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအလုပ္ ေက်ာင္းဆရာဆိုသည့္အလုပ္ကို ပီျပင္ေအာင္လုပ္သြားတာေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ခံစားမိသည္။ ေက်ာင္း ဆရာဆိုသည့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျဖင္႔ ဂုဏ္လဲရိွမည္၊ မိမိဘ၀သာေရးနာေရးအတြက္ ေငြေၾကးေလာက္ငွမည္ဆိုလွ်င္ ထိုဆရာမ်ားမွ ျဖစ္ျဖစ္မည္ေအာင္ ညႇစ္ထုတ္မည့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈကို ရာခိုင္ႏႈန္း အေတာ္မ်ားမ်ား ရမည္ထင္သည္။

စာသင္ခန္းေတြထဲမွာ အျပန္အလွန္ေမးၾက၊ ျမန္းၾက၊ စကားေရလုၾက လုပ္ေနၾကေသာ ထိုေက်ာင္းသားမ်ားပါသည္႔ ဗီြဒီယိုအတိုေလးေတြကို အျပည္႔မ၀နားမလည္ဘဲ က်ေနာ္ အားက်ေနသည္။ ဒီလိုသင္ၾကားမႈပံုစံမ်ိဳးမ်ားႏွင္႔ ဒီလိုအသိုင္းအ၀ိုင္း ပတ္၀န္းက်င္ႏွင္႔ သင္ၾကားခြင္႔ရလာ ခဲ႔ေသာ ထိုေက်ာင္းသားကို အဘယ္သူက အထင္မၾကီးဘဲ ေနႏိုင္မည္နည္း။ စာမႀကိဳးစားခ်င္ေသာ၊ ပ်င္းေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွလြဲၿပီး ထိုစာသင္ခန္းမထဲမွာရိွေသာ အမ်ားစုေသာေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ပညာတတ္ေတြျဖစ္လာမွာ မလြဲေအကန္။ ပညာတတ္မွျဖစ္မယ္။ ပညာ တတ္မွ ေရွ႕ေရာက္မယ္။ ပညာတတ္မွ လူရာ၀င္မယ္။ ပညာတတ္မွ ဘ၀စိတ္ခ်ရမယ္ ဆိုသည္႔ အေတြးအေခၚ ၾကီးစိုးေသာ စာသင္ခန္းထဲတြင္ ပ်င္းလို႔ ေနာက္က်ေနခဲ႔ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကိုေတာ႔ ဘယ္သူမွ လက္တြဲေခၚေနမည္မထင္။ ပညာဦးစားေပးေသာ ထိုစာသင္ခန္းမ်ားထဲမွ တစ္ဆင္႔ တကၠသိုလ္ၾကီး။ ထုိမွတစ္ဆင္႔ ၿမိဳ႕ၾကီး။ ၿပီးမွ တစ္ဆင္႔ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္တခု။

ဤေနရာတြင္ ဆရာဦးေအာင္သင္း ေျပာေနၾကစကားကို ကိုးကားခ်င္သည္။ “မင္းတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကည့္လိုက္ကြ။ မိဘက အစားတစ္လုပ္ ေလွ်ာ႔စားၿပီး သားသမီးပညာေရးကို အားေပးတဲ့မိသားစု ဘယ္ေတာ့မွေအာက္တန္းမက်ဘူး” ဆိုသည့္စကားျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ မိဘ မ်ားက အစားတစ္လုပ္ေလွ်ာ႔စားဖို႔မေျပာႏွင့္ စားပို႔နင့္ေသေလာက္ေအာင္ ျမိဳၾကသည္။ စားခ်င္ေနၾကဆဲ ေတြ႔ေနရသည္။ ဒီပံုစံမ်ိဳးႏွင္႔ က်ေနာ္တုိ႔ ေရႊျပည္ၾကီး ခ်မ္းသာလာေပေစအံုးေတာ႔ ကြမ္းေသြးတျပစ္ျပစ္၊ လည္ပင္း ဆြဲၾကိဳးႀကီး ေျပာင္ေျပာင္ ေျပာင္ေျပာင္၊ ပါးစပ္က ေပါက္တတ္ကရ ေဟာင္ဖြာေဟာင္ဖြာ၊ ေပါင္ဒါတေဖြးေဖြးႏွင္႔ျဖစ္ေနေသာ ေတာသားသူေဌးေတြဘဲ ျဖစ္လာဖို႔မ်ားမည္။

ေရျမင္႔ရင္ ၾကာတင္႔လာမွာေပါ႔ဟု ေျပာၾကေပမယ္႔ ပညာမတတ္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင္႔ ပညာနည္းေသာ က်ေနာ္လို အေကာင္ ျပည္သူေတြ မ်ားေနလွ်င္ ၀မ္းနည္းစရာ သံသရာ တစ္ပါတ္လည္လာမွာ စိုးမိသည္။ ပညာေရး အေၾကာင္း စြတ္ရြတ္ဆရာၾကီး လုပ္ေနေသာ က်ေနာ္႔ကို ေခြးပါးစပ္က နတ္စကားထြက္ေနတယ္ဟု ေျပာၾကလွ်င္ မွန္တာေျပာလို႔ နာလို႔မရ။ အခုအခ်ိန္မွာ ေရႊျပည္ၾကီး၏ ပညာေရးကို အားေပးေသာ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားေၾကာင္႔ အလံုးလိုက္ အရင္းလိုက္ ပညာေရးတြင္ ရင္းႏီွးျမဳပ္ႏွံၾကသည္ ဆိုအံုးေတာ႔ ထို အသီးအပြင္႔မွ ေပၚထြက္လာမည္႔ ပညာတတ္မ်ိဳးဆက္ ေရွ႕ေဆာင္သြားမည္႔ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီး တိုးတက္လာမွာကို က်ေနာ္ မမီွႏိုင္ေတာ႔။ ဒီလိုဆိုလွ်င္ က်ေနာ္႔ ဦးေဏွာက္က မတန္မရာေတြေတြး၊ မအပ္မစပ္ေတြေရးေနသည္ကို နားလည္ၾကမည္ထင္သည္။

ပညာတတ္ကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၿပီး ပညာသာအဓိက က်န္တာသာမညဆိုသည္႔ မိဘရိွဖို႔၊ သူၾကီးရိွဖို႔၊ တရားသူၾကီးရိွဖို႔၊ အုပ္စိုးသူေတြ ရိွဖို႔ဘဲ လိုအပ္မည္ထင္သည္။ ပညာေရးအတြက္ ပိုက္ဆံပိုသံုးခ်င္ေသာ လူၾကီးမ်ား က်ေနာ္တို႔ လိုအပ္မည္ထင္သည္။ “က်ေနာ္တို႔တကၠသိုလ္ၾကီးေတြ ကိုယ္ပိုင္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ မရိွေပမယ္႔ အင္တာနက္၊ အီးေမလ္းသံုးေနပါတယ္” ဟု မိုးၾကိဳးျပစ္တာကို ထန္းလ်က္ျဖင္႔ကာခ်င္ေနေသာ လူၾကီးမ်ား ပညာေရးနယ္ပါယ္ႏွင္႔ ေ၀းေ၀းထားဖို႔ လိုမည္။

က်ေနာ္ ဘယ္အခ်ိန္ေသရမည္မသိ။ ဒီေန႔လား မနက္ျဖန္လား။ သက္တမ္းေစ႔ေနရသည္ဘဲထား။ က်ေနာ္ေသခါနီး အသက္ငင္ေနခ်ိန္တြင္ ဘုရား ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို မရြတ္မဖတ္၊ သတိမရဘဲ “ဟ ငါတို႔ေရႊျပည္ၾကီး တယ္ဟုတ္ပါလားကြ” ဟု တဖြဖြရြတ္ဆိုၿပီး အသက္ထြက္သြား ခ်င္သည္။ ေသခြင္႔ျပဳေစခ်င္သည္။

http://moemaka.com/2012/03/မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။

ဂ်ပန္သတင္းေထာက္တဦး၏ မွတ္စုမ်ား (ဘာသာျပန္ )ေနသြင္

ဂ်ပန္လူမ်ဳိး၊ သတင္းေထာက္ တာကာယူကီ ကာဆူဂါ (Takayuki Kasuga) သည္ မႏွစ္ေႏြရာသီက ျမန္မာျပည္ကို သြားခဲ့ျပီးေနာက္၊ ဂ်ပန္ျပည္မွာ အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ ထုတ္ေ၀ေသာ မုိင္နီခ်ီ ရွင္ဘြန္း (Mainichi Shimbun) သတင္းစာမွာ ခရီးသြား ေဆာင္းပါးမ်ား အခန္းဆက္ေရးသားခဲ့ပါသည္။ သူျမင္ေတြ႔ခဲ့ရေသာ ျမန္မာျပည္က ႏုိင္ငံေရး၊ လူမွႈေရး အေျပာင္းအလဲမ်ား၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွ႕ေနာက္ခံ၊ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔၏ ဓေလ့စရုိက္မ်ားအေၾကာင္း ဂ်ပန္လူမ်ဳိးတေယာက္၏ အျမင္၊ သတင္းေထာက္တေယာက္၏ ရွႈ႕ေထာင့္မွ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ တင္ျပထားသည္မ်ားကို ဘာသာျပန္ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

အပုိင္း (၁) - ေနျပည္ေတာ္သုိ႔တေခါက္

စစ္အစိုးရ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္က စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းတဲ့ တုိင္းျပည္ပါ။ အာဏာပုိင္ေတြက အေျပာအဆုိေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားတာ၊ မီဒိယာေတြကို ကန္႔သတ္ထားတာ၊ ႏုိင္ငံျခား သတင္းေထာက္ေတြကိုလည္း ပိတ္ပင္ထားတာေတြေၾကာင့္ သတင္းေလာကမွာလည္း ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း အနည္းအပါးေလာက္ပဲ သိၾကပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္အေၾကာင္းက လွ်ဳိ႕၀ွက္ဆန္းၾကယ္ကိစၥလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန ေနျပည္ေတာ္ကို ဘာေၾကာင့္ ေကာက္ခါငင္ကာ ေျပာင္းေရႊ႔သြားသလဲ ဆိုတာကလည္း လူေတြ ေသခ်ာ မသိၾကပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ေႏြကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကို က်ေနာ္ေျခခ်ခြင့္ရပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ အတုိက္အခံ ဒီမုိကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေနတဲ့ အခ်ိန္၊ ျမန္မာျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္မယ့္ လကၡဏာေတြ ေတြ႔ရတဲ့အခ်ိန္မွာပါ။
တခ်ိန္ကေတာ့ ႏုိင္ငံရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္၊ အခုေတာ့ အၾကီးဆံုးၿမိဳ႔လို႔ပဲ ေခၚရေတာ့မယ့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကေန ေျမာက္ဘက္ ကီလိုမီတာ ၃၂၀ ကို ခရီးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ျမိဳ႕ေတာ္အသစ္စက္စက္ ေနျပည္ေတာ္ဆီကို ခရီးထြက္ခဲ့တာပါ။

“ေနျပည္ေတာ္မွ ႀကိဳဆိုပါ၏” ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ႀကီးကို ျဖတ္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သက္ကယ္မိုး အိမ္ေတြကို မေတြ႔ရေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအစား ကုန္းျမင့္ျမင့္ေပၚမွာေဆာက္ထားတဲ့ အပ်ံစား အေဆာက္အအံုေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲကို ဆက္၀င္သြားတဲ့အခါမွာ ဟိုတယ္ဇုန္ႀကီးတခုဆီကို ေရာက္သြားပါတယ္။ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္ေဆာက္ထားတဲ့ ဟိုတယ္ေတြက ဟိုနားဒီနားမွာ ထိုးထိုးမတ္မတ္ မွႈိလိုေပါက္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊။ တခ်ဳိ႕ဟိုတယ္ေတြက ပံုျပင္ထဲက ရဲတုိက္ႀကီးေတြအလား ေအာက္ေမ့ရပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေတာေတြ၊ ေတာင္ေတြ၊ လယ္ကြင္းေတြကို ရွင္းလင္းၿပီး လွ်ဳိ႔၀ွက္စြာ တည္ေဆာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သံတမန္ေတြၾကားထဲမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ ေကာလဟလကေတာ့ အီရတ္ကို အေမရိကန္တပ္ေတြ ၀င္တုိက္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္က စၿပီး ေနျပည္ေတာ္ကို တည္ေဆာက္ခဲ့တာလို႔ ဆုိၾကပါတယ္။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အစိုးရက ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖို႔ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။

ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးက “ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ဟာ ႏုိင္ငံရဲ႕ ဗဟိုခ်က္ေနရာမွာ တည္ရွိတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ တႏုိင္ငံလံုးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး လြယ္ကူေစမွာျဖစ္တယ္” လို႔ ေျပာေပမဲ႔၊ အဲဒီမွတ္ခ်က္ကို ဘယ္သူမွ အေလးအနက္မထားၾကပါဘူး။

ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေျပာင္းတယ္၊ ေရႊ႕တယ္ဆုိတာက ႏုိင္ငံတနုိင္ငံရဲ႕ မဟာစိမံကိန္းၾကီးတခုပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ေျပာင္းေရႊ႔ရတာရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က အေၾကာင္းရင္းမ်ားစြာထဲမွာ “ေဗဒင္အလိုအရ” အရ ဆိုတာကလည္း တခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ဘုရင္ေတြေခတ္ကတည္းက တုိင္းေရး ျပည္ေရးမွာ ေဗဒင္ဆရာေတြကလည္း သူ႔ေနရာနဲ႔ သူ အသံုးေတာ္ခံခဲ့တာ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား သိၾကပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိလည္း ျမန္မာအစိုးရ ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚမွာ ေဗဒင္ဆရာေတြက တစံုတရာ လႊမ္းမိုးထားပံုပါပဲ။
“ေဗဒင္ဆရာေတြက အေကာင္းဆံုး သတင္းအရင္းအျမစ္ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔လည္း သူတို႔ ေနာက္ကို အသည္းအသန္ လုိက္ခဲ့ရတယ္” လို႔ သံတမန္တေယာက္က ၀န္ခံပါတယ္။

က်ယ္က်ယ္လြင္လြင္ ေခတ္မီွၿမိဳ႕ေတာ္က အစိမ္းရင့္ရင့္ ထန္းလက္ေတြ၊ တျခားအပင္ေတြကို ေနာက္ခံ ထားၿပီး တည္ေနပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးလုိင္းေတြကို ေျမေအာက္မွာ ျမွဳပ္ထားၿပီး၊ အေဆာက္အဦေတြ ၾကားထဲက ေျမကြက္လပ္ေတြကလည္း က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္း ရွိပါတယ္။ ယာဥ္အသြားအလာလည္း မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး။ ရဲေတြ စစ္သားေတြကိုလည္း သိပ္မေတြ႔ရ ပါဘူး။ သူတို႔ေတြ အရပ္၀တ္နဲ႔ လူေတြၾကားထဲမွာ ေရာေနတယ္လို႔ ဆုိၾကတာေတာ့ ရွိပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္မွာ ကန္႔သတ္နယ္ေျမေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိပါတယ္၊ ႏို္င္ငံျခား သံရံုး ေတြကိုလည္း မေတြ႔ရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာျမိဳ႔နယ္ေတြမွာေတာ့ လူေတြက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ သြားလာလုပ္ကိုင္ေနၾကပါတယ္၊ ဂ်ပန္အလွကုန္ပစၥည္းေတြ၊ ေနာက္ဆံုးေပၚ flat-screen television ေတြကို အေမရ္ိကန္စတုိင္ shopping mall ေစ်း၀ယ္ ကုန္တုိက္ၾကီးထဲမွာ ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္၊ ရုပ္ရွင္ရံုေတြ၊ ေဂါက္ကြင္းေတြလည္း တခုၿပီးတခု ေပၚလာေနတယ္လို႔ ဆုိၾကပါတယ္။

အစိုးရရံုးေတြနဲ႔ ဆုိင္ခန္းေတြက အေရာင္အေသြးစံု၊ ဆန္းဆန္းျပားျပားနဲ႔ဆုိေတာ့ အပန္းေျဖ ဥယ်ဥ္ႀကီးလား ေအာက္ေမ့ရပါတယ္။ အသီးအႏွံေတြ၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ ေရာင္းတဲ့ ေစ်းေတြကို ၾကည့္ရတာ လည္း အစိုးရ ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ ပံ့ပိုးေပးေနရတဲ့ လက္လုပ္လက္စား ျပည္သူေတြရဲ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀ သရုပ္သကန္လိုပါပဲ။

ေနျပည္ေတာ္ရဲ႕ လူဦးေရက ေသာင္းဂဏန္းကေန အခုဆုိရင္ သန္းခ်ီရွိလာပါျပီ။ ေျခာက္ေျခာက္ကပ္ကပ္ျမိဳ႔ၾကီးဆုိတဲ့ အေနအထားလည္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အလ်င္အျမန္ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာ ႏုိင္ငံတကာ အားကစားပြဲေတြကို လက္ခံက်င္းပဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အားကစားကြင္းေတြလည္း ေဆာက္လက္စ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္ရဲ႔ မဟာအဆန္ဆံုး သရုပ္သကန္ကေတာ့ ပါလီမန္အေဆာက္အံုႀကီးပါပဲ၊ ပါလီမန္ အေဆာက္အအံုေရွ႕က လမ္းမႀကီးေဘးမွာ မတ္တပ္ရပ္ရင္း၊ လမ္းေတြကိုလုိက္ေရတြက္ ၾကည့္လုိက္ေတာ ၁၈ လမ္း တိတိရွိတာကို တအံ့တၾသ ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။ အ၀င္ ၉ လမ္းနဲ႔ အထြက္ ၉ လမ္းတိတိရွိေနပါတယ္။

အပုိင္း (၂) - ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ကံေကာင္းေစေသာ နံပါတ္ ၉

ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အခ်ိန္ကာလတခုမွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းေငြစကၠဴေတြကို သံုးခဲ့တာရွိပါတယ္၊ ေငြအမ္းရ၊ လဲရတာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့ ၄၅ က်ပ္တန္၊ ၉၀ တန္ ေငြစကၠဴေတြပါပဲ။

ျပန္ၾကည့္ရင္ ၄၅ က်ပ္တန္ေရာ ၉၀ တန္ေရာ ၉ ကေန အဆတုိးသြားတဲ့ ကိန္းဂဏန္းေတြပါပဲ။ ၉ ငါးလီ ၄၅၊ ၉ ဆယ္လီ ၉၀၊ ဒီလိုပါ။ ေလ့လာသူေတြကေတာ့ ဒီလို ဂြက်က် ေငြစကၠဴေတြကို ထုတ္ျဖစ္ဖို႔ ေဗဒင္ဆရာေတြက ေနာက္ကြယ္ကေန အၾကံေပးတာလို႔ ဆုိၾကပါတယ္၊ ေဗဒင္ ဆရာေတြဟာ ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ တခုခုမလုပ္ခင္ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္ေရြးတဲ့ ေနရာ၊ အရပ္မ်က္ႏွာ ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ၊ ကိန္းဂဏန္းေတြ ေရြးတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ အခါေတာ္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။

ဥပမာ အေနနဲ႔ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းပါတယ္၊ ၉ လပိုင္း ၁၈ ရက္ေန႔ျဖစ္လို႔ ၉ ကေန အဆတုိးသြားတဲ့ ဂဏန္းေတြပါပဲ။

ကိုးဂဏန္းကေတာ့ ျမန္မာေတြအတြက္ ကံေကာင္းတဲ့ နံပါတ္ျဖစ္ေနတာ ဘုရားရဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ ၉ ပါးနဲ႔ ပတ္သက္ေနပါတယ္။

“ျမန္မာျပည္က ထိပ္တန္း စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ေသေရးရွင္ေရးကိစၥေတြမွာ ေဗဒင္ကို အားကိုးၾကတယ္” လို႔ တိုက်ဳိတကၠသိုလ္၊ ယဥ္ေက်းမႈ မႏုႆေဗဒဌာန( cultural anthropology) ပါေမာကၡ ကီကို တိုဆာ Keiko Tosa က ဆုိပါတယ္။

ျမန္မာျပည္က ေခါင္းေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ န၀ရတ္လက္စြပ္ကို ၀တ္ၾကပါတယ္၊ ပတၱျမားက အလယ္က၊ စိန္အပါအ၀င္ တျခားရတနာ ၈ မ်ဳိးက ေဘးကေန ၀ုိင္းရံထားတဲ့ လက္စြပ္ပါ၊ ကံေကာင္းမယ္။ အဆုိးေတြနဲ႔ ကင္းေ၀းမယ္လို႔ ယုံၾကည္ၾကပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ျမန္မာျပည္က ေပးစာ တခုမွာ ႏုိ္င္ငံေရးသမားေတြ နံပါတ္ကိုး အေပၚ ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ကိစၥဟာ လူ ရယ္စရာ။ ခပ္ည့ံည့ံ ျပက္လံုးတခုပါပဲလို႔ ေရးခဲ့ပါတယ္။

စစ္အစိုးရရဲ႔ နံပါတ္ ၁ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊက ျမိဳ႔ေတာ္ကို ေျပာင္းေရႊ႔ဖို႔ အမိန္႔ေပးလုိက္တာလည္း ေဗဒင္ရဲ႔ အလိုအရပဲလို႔ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္၊ ျမိဳ႔ေတာ္သစ္ကို မေျပာင္းရင္ စစ္အစိုးရ ပ်က္စီးကိန္းဆုိက္မယ္ဆိုတဲ့ လက္စြဲေတာ္ ေဗဒင္ဆရာရဲ႔ အလိုအရ ေျပာင္းသြားတာလို႔ ဆုိၾကပါတယ္။

ရန္ကုန္ျမိဳ႔က ပညာတတ္တေယာက္က “ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးက အိပ္မက္ထဲမွာ သူ႔ေခါင္းကို ဆင္နင္းတယ္လို႔ အိပ္မက္မက္တယ္၊ အဲဒီအိပ္မက္ကို အခါေတာ္ေပး ေဗဒင္ဆရာက အတိတ္ေကာက္ေတာ့၊ ဒါဟာ ကံဆုိးမယ့္ နိမိတ္ပဲ၊ ျမိဳ႔ေတာ္ကို ေျပာင္းမွ ျဖစ္မယ္လို႔ အၾကံေပးတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။
ဒီလို ေကာလဟလေတြကို ဘယ္သူက စျဖန္႔သလဲဆိုတာကေတာ့ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊဟာ မိန္းမေၾကာက္သူျဖစ္ၿပီး ေဗဒင္ကို အလြန္အကြ်ံယုံတဲ့ သူ႔မိန္းမ ေျပာသမွ် လိုက္လုပ္ေနရတာဆုိတဲ့ ေကာလဟလမ်ဳိးေတြလည္းရွိပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္မွာ က်ေနာ္တည္းခုိတဲ့ ဟိုတယ္ကမန္ေနဂ်ာ အမ်ဳိးသမီးရဲ႔ အေဖက စစ္တပ္က အရာရွိလို႔ ေျပာၾကပါတယ္၊ ေနျပည္ေတာ္ကို ေျပာင္းလာတာ ေဗဒင္နဲ႔ပတ္သက္မွဳရွိသလားလို႔ ္ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူက “ေဗဒင္ - ဟုတ္လား”လို႔ သံေယာင္လုိက္ေျပာရင္း ေနျပည္ေတာ္ ေျမပံုကို ျဖန္႔လုိက္ပါတယ္၊ ေျမပံုေပၚက လမ္းမၾကီးေတြကို လိုက္ေရတြက္ၾကည့္ေတာ့ လမ္းမၾကီး ၉ သြယ္ကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ မန္ေနဂ်ာအမ်ဳိးသမီးကေတာ့ စစ္ေရးအျမင္က အဓိက က်တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
ဂ်ပန္ေခတ္မွာလည္း ေနျပည္ေတာ္ဟာ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ ျဖစ္ဖူးတယ္လုိ႔ သူက ေျပာပါတယ္၊ လြတ္လပ္ေရးရခါစက အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကလည္း ဂ်ပန္ေခတ္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ကို ျပန္အသံုးခ်ခဲ့ဖူးတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္မွာ အေရွ႔န႔ဲ အေနာက္ သြယ္တန္းေနတဲ့ ေတာင္တန္းရွိပါတယ္၊ ျမစ္ေတြက ၀ုိင္းရံေနပါတယ္၊ ေနျပည္ေတာ္က စစ္ေရး အျမင္အရ သဘာ၀ခံတပ္ၾကီးေတြရွိတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ မတ္လမွာ ရာထူးက အနားယူသြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊ၊ လက္ရွိသမတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ တျခား အရာရွိေတြဟာ ေတာင္တန္းၾကီးရဲ႔ အေရွ႔ဘက္မွာ အိမ္ေတြ အသီးသီးေဆာက္ျပီး ေနၾကပါတယ္။ အေရွ႔ဘက္က လြင္ျပင္အထိ ေပါက္တဲ့ ေျမေအာက္လွဳိင္ေခါင္းေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား တူးထားၾကတယ္လို႔ အဆုိရွိပါတယ္။ တျခားႏိုင္ငံေတြက ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔ေတြက ေျမေအာက္လွဳိင္ေခါင္း ေဆာက္ေနဆဲဆုိတာ အေသအခ်ာ ယံုၾကည္ထားၾကပါတယ္။ ေကာလဟလမ်ဳိးစံုထဲမွာ နယူးကလီးယားစီမံကိန္းအတြက္ ေဆာက္တယ္ ဆုိတာလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။

အီရတ္သမတေဟာင္းရဲ႔ နာမည္က ဆာဒမ္ဟူစိန္ပါ။ စိန္ ဆုိတာ ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊနာမည္ကေတာ့ ေရႊနဲ႔ ဆံုးပါတယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ အီရတ္ကို အေမရိကန္က တုိက္ခုိက္ျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ “စိန္ ျပီးရင္ ေရႊ အလွည့္လာမယ္” ဆုိတဲ့ ေကာလဟလေတြ ထြက္ေပၚခဲ့ပါတယ္၊ ဒီေကာလဟလေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္က ဒီမုိကေရစီလွဳပ္ရွားသူေတြကို ႏွိပ္ကြပ္လို႔ အေမရိကန္နဲ႔ မဆင္မေျပျဖစ္ေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊအတြက္ အေမရိကန္တပ္ေတြ ၀င္တိုက္မွာကို ထိတ္လန္႔ သြားပံုရပါတယ္။

ျမန္မာျပည္အႏွ႔ံ ခရီးသြားမယ္ဆုိရင္လည္း တကၠသိုလ္ေတြကို တႏိုင္ငံလံုး အႏွ႔ံမွာ အမ်ားၾကီးကို ေတြ႔ရမွာပါ။ အရင္တုန္းက ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊ မႏၱေလးတကၠသိုလ္ေလာက္ရွိရာကေန အခုေတာ့ ျမိဳ႔ငယ္ေတြအထိ တကၠသိုလ္ေတြရွိလာပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားေတြ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဒီမုိကေရစီ လွဳပ္ရွားမွဳေပၚေပါက္ခဲ့ျပီးကတည္းက အာဏာပိုင္ေတြက တကၠသိုလ္ ေတြကို ေဒသ အလုိက္ သီးျခားစီျဖစ္ေအာင္ ခြဲထုတ္လုိက္လို႔ပါပဲ။

“တကၠသုိလ္ေတြကို အခုလို ခြဲလိုက္ရတာ အေတာ္ဆံုး ေက်ာင္းသားေတြ ဒီမုိကေရစီ လွဳပ္ရွားမွဳ ထဲမွာ ပါ၀င္မလာရေအာင္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ထားလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပါပဲ။ တကၠသိုလ္ ပညာေရး အရည္အေသြးေတြ က်ဆင္းကုန္ရင္ တုိင္းျပည္လည္း ပ်က္ေလာက္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ျမိဳ႔ေတာ္ ကိုပါ ေျပာင္းေရႊ႔လုိက္တာကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြ ပူးေပါင္းျပီးေတာ့ အစိုးရ ယႏၱ ယား ကို ဆိုးဆုိးရြားရြား ထိခုိက္ေစေလာက္တဲ့အထိ မျငိမ္သက္မွဳေတြ လုပ္မလာေအာင္ ၾကိဳတင္ ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔၊ ျငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးအတြက္ အစိုးရက အဆံုးစြန္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပဲ။” လို႔ ရန္ကုန္ အုိင္တီ ကုမဏတခုက ဥကၠဌက ေျပာပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္က နာမည္ေတာ္ေတာ္မ်ားဟာ ပါဠိအမည္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ျမန္မာျပည္က တုိင္းရင္းသားေတြအပါအ၀င္ အမ်ားစု သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကတဲ့ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာက်မ္းေတြမွာ အသံုးျပဳတဲ့ ဘာသာစကားျဖစ္ပါတယ္။ အစုိးရက ဗုဒၶဘာသာကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့ သာသနာ့ဒါယိကာမင္းေတြကို ေလးစားသမွဳျပဳတဲ့ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္က စစ္တပ္နယ္ေျမမွာ ေလးစားေလာက္တဲ့ ျမန္မာဘုရင္ၾကီး သံုးပါးရဲ႔ ရုပ္ထုၾကီးေတြ ရွိပါတယ္၊ ေနျပည္ေတာ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကလည္း မင္းေတြ စံျမန္းရာ ဌာနဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါပဲ။

“ေနျပည္ေတာ္ဆုိတဲ့ ေခၚတြင္ေစတာကေတာ့ ဘုရင္ေခတ္ကို ျပန္အသက္သြင္းတဲ့ သေဘာ ပါပဲ”လို႔ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအင္အားစုပါတီရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ေျပာပါတယ္၊

ျမန္မာဘုရင္ေတြေခတ္တုန္းကလည္း ဘုရင္တပါးနန္းတက္တုိင္း မင္းေနျပည္ေတာ္လည္း ေျပာင္း တတ္တဲ့ အစဥ္အလာရွိပါတယ္။
ျမန္မာစစ္တပ္က ေခါင္းေဆာင္အေတာ္မ်ားမ်ားက ဗမာလူမ်ဳိးေတြကမ်ားျပီး၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႔ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြက ဗမာေတြ ၾကီးစိုးထားတဲ့ စစ္တပ္ကို ဆန္႔က်င္စိန္ေခၚၾကပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ စီးပြားေရးကိုေတာ့ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယႏြယ္ဖြားေတြက ျခယ္လွယ္ေနၾကပါတယ္၊ ျမိဳ႔ေတာ္ကို ေျပာင္းလုိက္တာကို ၾကည့္ရင္ ဗမာလူမ်ဳိးေတြက ႏုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မွဳကို တျခား တုိင္းရင္းသားေတြလက္ထဲကို ဘယ္ေတာ့မွ ထည့္မေပးခ်င္ဘူးဆုိတဲ့ လကၡဏာပါပဲ။

ေနျပည္ေတာ္အေျခစိုက္ သံတမန္တဦးကေတာ့ ျမန္မာအစိုးရထဲက ထိပ္တန္းေခါင္း ေဆာင္ ေတြက ခပ္ညံ့ညံ့လူေတြမဟုတ္ၾကဘူးလို႔ေျပာပါတယ္၊ ျမိဳ႔ေတာ္ကို မဟာဗ်ဴဟာ ရႈေထာင့္၊ အက်ဳိးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ စဥ္းစားျပီးမွ ေျပာင္းေရႊ႔ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တာလို႔ ဆိုပါတယ္၊ သူတုိ႔ စဥ္းစားတဲ့ အေၾကာင္းေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ေဗဒင္ကိန္းဂဏန္းေတြလည္း ပါမယ္ဆုိတာ စဥ္းစား ၾကည့္လို႔ ရပါတယ္။
ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြထဲမွာလည္း ဗမာလူမ်ဳိးက အမ်ားစုပါပဲ။

ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔ ၈ ေလးလံုးေန႔မွာ အေထြေထြ သပိတ္ၾကီး ဆင္ႏႊဲခဲ့ျပီး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူထုကို ပထမဆံုး မိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့ေန႔ကလည္း ၾသဂုတ္လ ၂၆ ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ၂ နဲ႔ ၆ ေပါင္းရင္လည္း ၈ ပဲ ရပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အမ်ဳးိသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွာ ဗဟိုေကာ္မတီ ၀င္ျဖစ္ခဲ့ တဲ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြကို အတုိက္အခံေတြအတြက္ ၈ ဂဏန္းက ကံေကာင္းေစတဲ့ နံပါတ္လားလို႔ ေမးၾကည့္ပါတယ္။

ဦးခင္ေမာင္ေဆြက ၈ ဂဏန္းဆုိတာက ကံေကာင္းတဲ့ နံပါတ္မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ၊ ဘုရင္ေတြ ေခတ္တုန္းက နိမိတ္မေကာင္းတဲ့ နံပါတ္လုိ႔ အယူရွိခဲ့တဲ့ အေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ၈ ဂဏန္းကို သံုးျပီး အစိုးရကို ျခိမ္းေျခာက္ခဲ့တာလို႔ ေျပာျပပါတယ္၊

စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ၉ ဂဏန္းအေပၚ ယံုၾကည္တဲ့ အေပၚမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ရယ္စရာလို႔ သေဘာထားခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အတုိက္အခံေတြကိုယ္တုိင္က်ေတာ့လည္း ၉ ဂဏန္းသမား အစိုးရကို ျခိမ္းေျခာက္ဖို႔ ၈ ဂဏန္းကို အသံုးခ်ေနတယ္ဆိုတာကေတာ့ ၾကားလူေတြရဲ႔ အျမင္မွာ လူရယ္စရာပဲ မဟုတ္ပါလား။
(Mainichi Japan) January 21, 2012


ဂ်ပန္သတင္းေထာက္တဦး၏ မွတ္စုမ်ား

အပုိင္း (၃) - ေဗဒင္၊ ယၾတာႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ တုိင္းျပည္



ေဗဒင္နဲ႔ ကမၻာေက်ာ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ကို သြားလည္ခြင့္ၾကံဳရင္ ေဗဒင္ ဆရာတေယာက္ဆီမွာ ေဗဒင္ ၀င္ေမးၾကည့္ဖို ့ ေကာင္းပါတယ္။၊ ရန္ကုန္က ေရႊတိဂံု ဘုရားေစာင္းတန္းမွာ အိမ္တန္းေလး ေတြနဲ႔ တူတဲ့ ေဗဒင္ေဟာခန္းေတြ ရွိပါတယ္၊ အဲဒီ ေဗဒင္ခန္းေတြ ထဲ မွာ ေဗဒင္ဆရာေတြက ေဗဒင္ ေမးခ်င္ သူေတြကို ေစာင့္ေနပါတယ္။

အိႏၵိယအႏြယ္ဖြား အမ်ဳးိသမီးၾကီးတေယာက္ရဲ႔ေရွ႔မွာ က်ေနာ္ ၀င္ထုိင္လုိက္ပါတယ္၊ က်ေနာ့္ရဲ႔ ေမြးေန႔၊ ေမြးႏွစ္ကို ေျပာျပျပီးတဲ့အခါမွာ သူက စကၠဴစာရြက္တရြက္ေပၚမွာ ဇာတာပံု တခု ဆြဲ လုိက္ ျပီး အနာဂတ္မွာ က်ေနာ့္အတြက္ ကံေကာင္းေစမယ့္ အလုပ္အကုိင္၊ ကံေကာင္းမယ့္ အေရာင္၊ ကံေကာင္းမယ့္ အရပ္မ်က္ႏွာေတြကို ေဟာပါေတာ့တယ္။

“ဒီလကုန္တဲ့အထိ အမည္းေရာင္ေတြ မ၀တ္နဲ႔ေနာ္။ ယာဥ္မေတာ္တဆျဖစ္တတ္တယ္”- သူက လုိ႔ သတိေပးပါတယ္။
“ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔”ဆုိျပီးေတာ့လည္း ယၾတာေတြ ေပးျပန္ပါတယ္၊ ေရႊတိဂံုဘုရားေစာင္းတန္းမွာ ၀ယ္ဖို႔ စာရင္လုပ္ေပးလုိက္တဲ့ ပစၥည္းအမယ္ေတြကေတာ့ ထီးတလက္၊ စကၠဴယပ္ ေတာင္က ကိုးခု၊ ေရႊျပား သံုးျပား၊ ပန္းခုိင္တခုိင္၊ တို႔ ပါ၀င္ပါတယ္။

ဒီပစၥည္းအမယ္ေတြကို ကြယ္လြန္သြားတဲ့ က်ေနာ့္ဘိုးေဘးေတြရဲ႔ အုတ္ဂူေရွ႔မွာ ခ်ျပီး ဆုေတာင္း မယ္ ဆုိရင္ အားလံုးေကာင္းသြားမယ္လို႔ ေဗဒင္ဆရာမက အေသအခ်ာအာမခံလိုက္ ပါတယ္။

ေဗဒင္ယၾတာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေျပာရရင္ မႏွစ္ေဖေဖာ္၀ါရီလတုန္းက ႏုိ္င္ငံပိုင္ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ထုတ္ လႊင့္ သြားတဲ့ ထိပ္တန္း စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႔ ညစာစားပြဲျမင္ကြင္းကေတာ့ အံ့အားသင့္စရာ ျမင္ကြင္းပါ။ အရပ္သားအစိုးရကိုု အာဏာမလႊဲခင္ တလအလိုေလာက္မွာ၊ စစ္အစိုးရရဲ႔ နံပါတ္ ၁ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးသန္းေရႊ၊ လက္ရွိ သမတလုပ္ေနတဲ့ ဦးသိန္းစိန္၊ ညစာစားပြဲ တက္ေရာက္လာတဲ့ တျခားလူေတြအားလံုး ျမန္မာ့ရိုးရာ လံုျခည္ေတြ ၀တ္ထားၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ၊ ဒါသက္သက္ အေပ်ာ္လုပ္ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

“ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်ာ၊ အဲဒါယၾတာ ေခ်တာေပါ့” လုိ႔ ျမန္မာျပည္က သတင္းေထာက္တေယာက္က ျပန္ေျပာျပပါတယ္။
အမ်ဳိးသမီးဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔က တုိင္းျပည္အာဏာကို မၾကာခင္မွာ ယူလိမ့္မယ္လို႔ ေဗဒင္ဆရာေတြက ေဟာတာေၾကာင့္လို႔ ဆုိၾကပါတယ္၊ အမ်ဳိးသမီး ဦးေဆာင္တယ္ ဆုိတာ ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရည္ညြန္းတာပါပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ကုိယ္တုိင္ ထမီနဲ ့တူတဲ့ လံုျခည္ေတြကို ၀တ္ျပဖို႔ျဖစ္လာျပီး၊ “ကြ်န္ေတာ္တို ့အားလံုး မိန္းမေတြ ပါရွင္” လို ့ လူလံုးျပရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိးပါ။ အဓိပၸါယ္ ကေတာ့ အမ်ဳးိသမီးဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရအဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔ထားျပီးပါျပီဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့ေလ။

တကမၻာလံုးရဲ႔ အျမင္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္က စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီလွဳပ္ရွားမွဳအေပၚ ႏွိပ္ကြပ္တယ္၊ အေနာက္ကမၻာကိုလည္း အာခံတဲ့ ေခါင္းမာဂုိဏ္းသားေတြေပါ့။ အျမဲတမ္း စစ္၀တ္စံုေတြနဲ႔ အခန္႔သား ေတြ႔ရေလ့ရွိတဲ့ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြ လံုျခည္၀တ္ျပီး ထြက္လာ တဲ့ အခါက်ေတာ့လည္း တကယ့္ကို ရုပ္တည္နဲ႔ဲ အမွန္အကန္ ထြက္ခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါကို ၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ သူတို႔ရဲ႔ အတြင္းစိတ္သ႑ာန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္လန္႔ ေနသလဲ ဆုိတာကို ထြက္ျပီး ၀န္ခံသလိုျဖစ္ သြားပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ခရီးထြက္မယ္ဆုိရင္လည္း စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အေၾကာက္ၾကီးေၾကာက္ေနတယ္ဆုိတာကို သတိထားမိမွာပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ႔ ဓာတ္ပံုပိုစတာေတြ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို ဘယ္မွာမွ ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ႏုိင္ငံပိုင္ မီဒီယာေတြမွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို မစၥက္အဲရစ္ လို႔ ေခၚပါ တယ္။ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး မုိက္ကယ္ အဲရစ္နာမည္ကို စြဲျပီးေခၚတာပဲ၊ တခါတေလက်ေတာ့ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေျမြေဟာက္မ စသျဖင့္ ေခၚပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ အသံလႊင့္လုပ္ငန္းလုပ္သူေတြကို အုိင္ယာလန္က ေရာ့ခ္ တီး၀ုိင္း ယူတူးအဖြဲ႔ရဲ႔ သီခ်င္းေတြ မလႊင့္ဖို႔ တားျမစ္ထားပါတယ္၊ ယူတီးအဖြဲ႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႔ ဒီမုိကေရစီ လွဳပ္ရွားမွဳအေၾကာင္းကို ခ်ီးက်ဴးျပိး သီခ်င္းဖြဲ႔ဆိုခဲ့တာကို လက္တုံ႔ျပန္လုိက္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ လူေတြေျပာၾကတဲ့ ေနာက္အေၾကာင္းတခုကေတာ့ အဂၤလိပ္စာလံုး U2 ကို ေျပာင္းျပန္ၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ SU လို႔ အသံထြက္လို႔ပါတဲ့။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႔ နာမည္အသံထြက္ပဲ မဟုတ္လား။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ပတ္သက္သမွ် အျပတ္ရွင္းခ်င္တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္နဲ႔ သူ႔အေဖ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေတာင္ အစိုးရက အဆက္ျဖတ္ခ်င္ေနတာပါ၊ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရျပီးကတည္းက တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႔ ခြဲထြက္ ေရးနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆုိမွဳေတြ ေပၚေပါက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဆုိတာ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးရဲ႔ သေကၤတပါပဲ။

ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ သမီးဟာ ဒီမုိကေရစီလွဳပ္ရွားမွဳရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာျပီး စစ္အစိုးရကို ထိပ္တုိက္ေတြ႔လာပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႔ ဖခင္၊ တပ္မေတာ္ရဲ႔ သေကၤတျဖစ္ခဲ့သလို၊ ဒီမုိကေရစီလွဳပ္ရွားမွဳရဲ႔ သေကၤတ၊ စစ္တပ္ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာေစတဲ့ သေကၤတျဖစ္လာမွာကို စစ္အစိုးရက ထိတ္လန္႔ပံုပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေငြစကၠဴေပၚက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရုပ္ပံုေတြေနရာမွာ တျခားအရုပ္ေတြနဲ႔ အစားထိုး လုိက္ပါတယ္။

“ စာသင္ခန္းထဲမွာ သမုိင္းသင္တဲ့အခါ ဆရာေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ စြမ္းေဆာင္မွဳေတြ အေၾကာင္း အသားေပးေျပာတာမ်ဳိးမရွိေတာ့ဘူး” လို႔ ဆိုဖီယာတကၠသိုလ္ Sophia University က ပါေမာကၡ ကီ နီမိုတို Kei Nemoto က ေျပာပါတယ္။

ရန္ကုန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျပတုိက္ကိုလည္း ေရာက္ခဲ့ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေနခဲ့ဖူးတဲ့ အဂၤလိပ္အိမ္ပံုစံနဲ႔ အိမ္ၾကီးထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း ငယ္ငယ္က ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခု ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ စာၾကည့္ခန္း၊ အိပ္ခန္းေတြကို နဂိုအတုိင္း ထိန္းသိမ္းထား ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းျပတုိက္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ လုပ္ၾကံခံရတဲ့ ဂ်ဴလုိင္ ၁၉ အာဇာနည္ ေန႔လို ေန႔မ်ဳိးကလြဲရင္ က်န္တဲ့ရက္ေတြမွာ ပိတ္ထားပါတယ္။

“ျပည္သူေတြရဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆီကို ထံုကူးသြားမွာကို အစိုးရက စိုးရိမ္ေနတာ”လို႔ သံတမန္တဦးက ေျပာပါတယ္။

အစိုးရက ဘယ္လိုပဲ ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကိဳးစား ႏုိင္ငံရဲ႔ ဖခင္ကို ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႔ မရပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအထၳဳပတၱိစာအုပ္ေတြကို စာအုပ္ဆုိင္ေတြမွာ ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္မွာ အစိုးရက က်င္းပတဲ့ အာဇာနည္ေန႔အခမ္းအနားကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း တက္ေရာက္ဖို႔ ဖိတ္ၾကားျပီးကတည္းက စာအုပ္ေတြလည္း ေရာင္းေကာင္းတယ္ေနတယ္လုိ႔ စာအုပ္ဆုိင္ပိုင္ရွင္က ေျပာပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဂူဗိမာန္ေရွ႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆုေတာင္းေနတဲ့ ျမင္ကြင္း ကေတာ့ ၉ ႏွစ္အတြင္းမွာ ပထမဆံုးပါပဲ။

ရန္ကုန္က လမ္းေဘးစာအုပ္ဆုိင္တဆုိင္က ဆုိင္ပိုင္ရွင္က ေန႔တုိင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္း စာအုပ္ေတြ အုပ္ေရ ၁၀၀ ေလာက္ ေရာင္းရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္က စကားျပန္ကတဆင့္ အကယ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို တင္ေရာင္းရင္ ေရာ ဘယ့္ႏွယ္ေနမလဲလို႔ ေမးလုိက္ပါတယ္။

စကားျပန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆုိတဲ့ ေနရာမွာ “အဘြားၾကီး” ဆုိတဲ့စကား၀ွက္ကို သံုးျပီး ျပန္ေမးေပးပါတယ္။ ရဲေထာက္လွမ္းေရးေတြ၊ သတင္း ေပး ေတြၾကားသြားမ်ာ စိုးရိမ္ရလို႔၊ လူေရွ႔သူေရွ႔မွာ အခုလိုပဲ စကား၀ွက္သံုးတာက ျပည္သူ ေတြ ၾကား မွာ အသားက်ေနပါျပီ။

စာအုပ္ဆုိင္ပိုုင္ရွင္က - “ခ်က္ခ်င္း ေရာင္းအားတက္သြားမွာေပါ့” လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ အနားက ေနာက္ထပ္စာအုပ္ဆုိင္ပိုင္ရွင္ကလည္း “ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။ လူေတြ၀ယ္ လြန္းအားၾကီးလို႔ ပံုႏွိပ္စက္ေတာင္ ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး” လို႔ ၀င္ေျဖလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ တဟားဟား ပြဲက်ေနပါေရာ။၊ အနားက လူေတြေတာင္ ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္ လွမ္းၾကည့္ၾက တဲ့ အထိပါပဲ။

စာအုပ္ေရာင္းသမားႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အစိုးရကို သေရာ္ေတာ္ေတာ္ ေ၀ဖန္ လိုက္ရ လို႔ ေက်နပ္သြားမယ္ပံုပါပဲ၊ ျမိဳ႔ထဲမွာ အေျခအေနေတြကို ၾကည့္ရ တာလည္း အရင္ ေလာက္ တင္းမာ မေနေတာ့သလိုမ်ဳိးေတာ့ ရွိပါတယ္။

ဇူလုိင္လမွာ အစိုးရက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သမတတို႔ ေတြ႔ဆံုစကားေျပာလို႔၊ ၾကီးႏွစ္ၾကီး ေတြ႔ဆံုတဲ့ အဆင့္ကို တက္လွမ္းႏုိင္ခဲ့သလုိ၊ ႏုိင္ငံပို္င္ မီဒီယာေတြကလည္း ေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ႔ နာမည္ကိုလည္း အရင္လို ေဒၚစုၾကည္ လုိ႔ မသံုးေတာ့ဘဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို႔ အျပည့္အစံု ေခၚေ၀ၚ သံုးစြဲလာပါတယ္။

“ေနာက္တခါ က်ေနာ္ျပန္လာရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ စာအုပ္ေတြ ခင္ဗ်ားတို႔ ဆုိင္ေပၚကို ေရာက္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ၊” လို႔ စာအုပ္ဆုိင္ ပုိင္ရွင္ႏွစ္ေယာက္ကို က်ေနာ္က ေျပာခဲ့ ပါတယ္၊ ဒီတခါေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္က ေဗဒင္ဆရာ လိုလို၊ ဘာလိုလိုေပါ့။

(ဆက္လက္ ေဖာ္ျပသြားပါမည္)

ေနသြင္

http://www.maukkha.org/index.php/book-store/reading-room-maukkha/1943-maukkha-takayuki-kasuga-mainichi-shimbun မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။

ဘြဲ႕ယူစာတမ္း အေဟာင္းကေလးပါ။ ပီဒီအက္(ဖ္)မူနဲ႕ျပန္တင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ+အဂၤလိပ္ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ဖို႕ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။

Thesis of Mg Naychi

အရူးအမူး အားေပးသူ

မႏၱေလးက NLD ရဲ႕ မဲဆြယ္ပြဲမွာ အသံုးျပဳမည့္ ကားပံုစံ

http://bigbbrown.blogspot.com.au/မွ ကူးယူပါသည္။