Ref: Commerce journal, Vol-13, N0 25, Monday August 5 2013
Wednesday, 7 August 2013
လွည္းကူးသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ စီးပြားေရးေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ပါ။
Ref: Commerce journal, Vol-13, N0 25, Monday August 5 2013
Tuesday, 6 August 2013
Monday, 5 August 2013
မတူတာေလးမ်ား အပိုင္း- ၁၇ (သို႕) စာတိုက္
ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ စာတိုက္အေၾကာင္းကို ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းကေန အဆက္အသြယ္လုပ္ရတာ အခုေခတ္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လြယ္ကူလာတာ ထင္ရွားပါတယ္။ လြယ္ကူေသာ္လည္း စာတိုက္အသံုးျပဳမွဳ႕ေတြကေတာ့ ေလ်ာ့နည္းသြားျခင္း မရွိပါဘူး။ သူ႕ဟာနဲ႕သူေတာ့ သံုးေနရတာပါပဲ။
စာေရးသူေနတဲ့ ဒီၾသစီမွာေတာ့ စာတိုက္စနစ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထြန္းကားတယ္လို႕ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာပို႕စနစ္ကို အၾကမ္းဖ်င္း သံုးမ်ိဳးခြဲႏိုင္ပါတယ္။ ပထမဆံုးက ႏိုင္ငံတြင္းကို ေန႕ခ်င္းေရာက္ပို႕ေပးပါတယ္။ ဒုတိယကေတာ့ သံုးရက္အတြင္း ေရာက္ေအာင္ပို႕ေပးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ ခုႏွစ္ရက္အတြင္းပို႕ေပးပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။ အျမန္လိုခ်င္ရင္ အျမန္ႏွုန္းက်သင့္ေငြကို ေပးလိုက္ရံုပါပဲ။ စာပို႕သမားကလဲ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လိုက္ပို႕ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ကပို႕လိုက္တဲ့ (သို႕) ကိုယ့္ဆီကို ပို႕လိုက္တဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာမရွိပါဘူး။ မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြကိုေတာ့ စာတိုက္မွာ မိမိရဲ႕ ဓါတ္ပံုပါတဲ့ အိုင္ဒီျပျပီး သြားေရာက္ထုတ္ယူႏိုင္ပါတယ္။
ထို႕အတူ အိမ္လခေပးခ်င္သလား၊ လွ်ပ္စစ္သံုးစြဲခ ေပးခ်င္သလား၊ ေရသံုးစြဲခ ေပးခ်င္သလား ဒီဟာေတြကို စာတိုက္မွာပဲ အကုန္ေပးလို႕ရပါတယ္။ စာတိုက္စာေရးလုပ္တာကို မေစာင့္ပဲ ကိုယ္ပို႕ခ်င္တဲ့စာ (သို႕) ပါဆယ္ထုပ္ေတြကိုလဲ စာတိုက္မွာရွိတဲ့ ခ်ိန္တဲ့စက္မွာ ကိုယ္ဖာသာကိုယ္ခ်ိန္တြယ္ျပီး က်သင့္ေငြကို ေပးႏိုင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ ဒီႏိုင္ငံမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထြန္းကားက်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ျခင္း၊ ေငြလဲလွယ္ျခင္း၊ ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေတြကို ေရာင္းျခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာသို႕ စာပို႕ျခင္း၊ ပါဆယ္ပို႕ျခင္း စသည္ စသည္ျဖင့္ ဒီႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့သူေတြဟာ စာတိုက္ႏွင့္ ကင္းတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါပဲ။
အဲဒီေလာက္ကို စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။ စာတိုက္က အသံုးျပဳတဲ့ ကားေတြဆိုရင္ ေလးဘီးကားမွသည္ ဆယ့္၇ွစ္ဘီးကားေတြအထိကို အသံုးျပဳလွ်က္ရွိပါတယ္။
ေသခ်ာတာတစ္ခုကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ကပို႕လိုက္တဲ့ (သို႕) ကိုယ့္ဆီကို ပို႕လိုက္တဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာမရွိဘူး ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီေလာက္ကို စိတ္ခ်ရပါတယ္။
ေရႊႏိုင္ငံမွာေတာ့ စာတိုက္လုပ္ငန္း မထြန္းကားေသးတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ မထြန္းကားရတဲ့ အေၾကာင္းေတြထဲမွာ အဓိကကေတာ့ စာတိုက္ကို ယံုၾကည္မွဳ႕နည္းျခင္းပါပဲ။ ယံုၾကည္မွဳ႕နည္းပါးေအာင္လည္း စာတိုက္က အခ်ိဳ႕၀န္ထမ္းေတြက လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။ စာေရးသူအေတြ႕အၾကံဳကို ေျပာရရင္ေတာ့ ပို႕လိုက္တဲ့စာတိုင္း ကာယကံရွင္ဆီကို ေရာက္ေလ့မ၇ွိပါဘူး။ ေရာက္တဲ့စာတိုင္း (အထူးသျဖင့္) ျပည္ပမွ ပို႕လိုက္တဲ့စာေတြ အကုန္လံုး အေဖာက္ခံထားရပါတယ္။ အေဖာက္ခံထားရျပီးျပီဆိုရင္ေတာ့ ပို႕စကဒ္တို႕လို၊ ဓါတ္ပံုတို႕လို အရာ၀တၳဳေတြဟာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေပ်ာက္ေနၾကပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ျပည္ပစာဆိုရင္ ေတာ္ေလးကို သတိထားျပီး မိမိလက္ထဲကို ေရာက္၇ွိေအာင္ ၾကိဳးစားရပါတယ္။
တေန႕မွာ စာေရးသူဟာ ျပည္ပက တကၠသိုလ္တစ္ခုဆီမွ ဖိတ္ေခၚစာတစ္ခုကို ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ျပည္ပက မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေတာ့ တကၠသိုလ္မွ တိုက္ရိုက္ စာပို႕လိုက္ျပီလို႕ အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ ျပည္ပကေန ရန္ကုန္ကို စာပို႕လိုက္တာ ၾကာခ်ိန္က သံုးရက္ပဲၾကာပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန႕ စာေရးသူရဲ႕ ဇာတိျမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ လွည္းကူးကို ႏွစ္ပတ္ၾကာမွ ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ စာတိုက္ကို ေန႕တိုင္းသြားစံုစမ္းေနလို႕ပါ။ မစံုစမ္းပဲ သူတို႕ပို႕တာကို ေစာင့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လွည္းကူးကေန ဇာတိရြာကို ေနာက္ထပ္ တလေလာက္ေတာင္ ၾကာမလားမသိပါ။ စာေရာက္လို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တကၠသိုလ္က ဖိတ္ထားတဲ့ ရက္ေရာက္ဖို႕ တပတ္ပဲလိုေတာ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဗီဇာကို ျမန္ျမန္လုပ္ျပီး တကၠသိုလ္ဆီကို အျမန္သြားခဲ့ရပါတယ္။ မစံုစမ္းပဲ သူတို႕ပို႕တာကို ေစာင့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ တကၠသိုလ္မွာ တက္ေရာက္သင္ၾကားခြင့္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
အဆိုးဆံုးနဲ႕ အံ့အားသင့္စရာ တစ္ခုလဲ ေတြ႕ၾကံဳပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ စာပို႕သမားတစ္ေယာက္ဟာ စာေတြကို မပို႕ဘဲ သူ႕ေနထိုင္ရာ အိမ္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေရအိုင္မွာ လႊင့္ပစ္ထားတာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ သူ႕ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီစာေတြဟာ သူတို႕စာတိုက္ရွိရာ ျမိဳ႕နယ္ထဲက ေက်းရြာေတြက ျဖစ္တယ္။ သို႕ေသာ္ အဲဒီရြာေတြဟာ စာေ၀မည့္နယ္ေျမထဲ မပါ၀င္ဟု ဆိုပါတယ္။ အဲဒီစာေတြကို ေကာက္ယူၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ျပည္ပမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနတဲ့ သားသမီးေတြက ရြာမွာက်န္ေနၾကတဲ့ မိဘေမာင္ဘြားေတြဆီကို ေရးသားထားတဲ့ စာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းကို အံ့အားသင့္သြာပါတယ္။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မွဳ႕ကို မရသေရြ႕ကေတာ့ ျမန္မာ့စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ တိုးတက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
တာ၀န္ရွိသူအေနနဲ႕ အျမန္ဆံုး ျပဳျပင္သင့္ျပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
မတူတာေလးေတြကို ေျပာပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးပါမည္။
ေမာင္ေနျခည္ (လွည္းကူးေျမ)
စာေရးသူေနတဲ့ ဒီၾသစီမွာေတာ့ စာတိုက္စနစ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထြန္းကားတယ္လို႕ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာပို႕စနစ္ကို အၾကမ္းဖ်င္း သံုးမ်ိဳးခြဲႏိုင္ပါတယ္။ ပထမဆံုးက ႏိုင္ငံတြင္းကို ေန႕ခ်င္းေရာက္ပို႕ေပးပါတယ္။ ဒုတိယကေတာ့ သံုးရက္အတြင္း ေရာက္ေအာင္ပို႕ေပးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးကေတာ့ ခုႏွစ္ရက္အတြင္းပို႕ေပးပါတယ္။ ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။ အျမန္လိုခ်င္ရင္ အျမန္ႏွုန္းက်သင့္ေငြကို ေပးလိုက္ရံုပါပဲ။ စာပို႕သမားကလဲ အိမ္တိုင္ရာေရာက္ လိုက္ပို႕ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ကပို႕လိုက္တဲ့ (သို႕) ကိုယ့္ဆီကို ပို႕လိုက္တဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာမရွိပါဘူး။ မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြကိုေတာ့ စာတိုက္မွာ မိမိရဲ႕ ဓါတ္ပံုပါတဲ့ အိုင္ဒီျပျပီး သြားေရာက္ထုတ္ယူႏိုင္ပါတယ္။
ထို႕အတူ အိမ္လခေပးခ်င္သလား၊ လွ်ပ္စစ္သံုးစြဲခ ေပးခ်င္သလား၊ ေရသံုးစြဲခ ေပးခ်င္သလား ဒီဟာေတြကို စာတိုက္မွာပဲ အကုန္ေပးလို႕ရပါတယ္။ စာတိုက္စာေရးလုပ္တာကို မေစာင့္ပဲ ကိုယ္ပို႕ခ်င္တဲ့စာ (သို႕) ပါဆယ္ထုပ္ေတြကိုလဲ စာတိုက္မွာရွိတဲ့ ခ်ိန္တဲ့စက္မွာ ကိုယ္ဖာသာကိုယ္ခ်ိန္တြယ္ျပီး က်သင့္ေငြကို ေပးႏိုင္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ ဒီႏိုင္ငံမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထြန္းကားက်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုရိုက္ျခင္း၊ ေငြလဲလွယ္ျခင္း၊ ဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေတြကို ေရာင္းျခင္း၊ ႏိုင္ငံတကာသို႕ စာပို႕ျခင္း၊ ပါဆယ္ပို႕ျခင္း စသည္ စသည္ျဖင့္ ဒီႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့သူေတြဟာ စာတိုက္ႏွင့္ ကင္းတဲ့သူ မရွိသေလာက္ပါပဲ။
အဲဒီေလာက္ကို စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ပါတယ္။ စာတိုက္က အသံုးျပဳတဲ့ ကားေတြဆိုရင္ ေလးဘီးကားမွသည္ ဆယ့္၇ွစ္ဘီးကားေတြအထိကို အသံုးျပဳလွ်က္ရွိပါတယ္။
ေသခ်ာတာတစ္ခုကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ကပို႕လိုက္တဲ့ (သို႕) ကိုယ့္ဆီကို ပို႕လိုက္တဲ့ စာေတြ ပါဆယ္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတာမရွိဘူး ဆိုတာပါပဲ။ အဲဒီေလာက္ကို စိတ္ခ်ရပါတယ္။
ေရႊႏိုင္ငံမွာေတာ့ စာတိုက္လုပ္ငန္း မထြန္းကားေသးတာေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ မထြန္းကားရတဲ့ အေၾကာင္းေတြထဲမွာ အဓိကကေတာ့ စာတိုက္ကို ယံုၾကည္မွဳ႕နည္းျခင္းပါပဲ။ ယံုၾကည္မွဳ႕နည္းပါးေအာင္လည္း စာတိုက္က အခ်ိဳ႕၀န္ထမ္းေတြက လုပ္ေဆာင္ေနၾကပါတယ္။ စာေရးသူအေတြ႕အၾကံဳကို ေျပာရရင္ေတာ့ ပို႕လိုက္တဲ့စာတိုင္း ကာယကံရွင္ဆီကို ေရာက္ေလ့မ၇ွိပါဘူး။ ေရာက္တဲ့စာတိုင္း (အထူးသျဖင့္) ျပည္ပမွ ပို႕လိုက္တဲ့စာေတြ အကုန္လံုး အေဖာက္ခံထားရပါတယ္။ အေဖာက္ခံထားရျပီးျပီဆိုရင္ေတာ့ ပို႕စကဒ္တို႕လို၊ ဓါတ္ပံုတို႕လို အရာ၀တၳဳေတြဟာ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုေပ်ာက္ေနၾကပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ျပည္ပစာဆိုရင္ ေတာ္ေလးကို သတိထားျပီး မိမိလက္ထဲကို ေရာက္၇ွိေအာင္ ၾကိဳးစားရပါတယ္။
တေန႕မွာ စာေရးသူဟာ ျပည္ပက တကၠသိုလ္တစ္ခုဆီမွ ဖိတ္ေခၚစာတစ္ခုကို ေစာင့္ေနရပါတယ္။ ျပည္ပက မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေတာ့ တကၠသိုလ္မွ တိုက္ရိုက္ စာပို႕လိုက္ျပီလို႕ အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ ျပည္ပကေန ရန္ကုန္ကို စာပို႕လိုက္တာ ၾကာခ်ိန္က သံုးရက္ပဲၾကာပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန႕ စာေရးသူရဲ႕ ဇာတိျမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ လွည္းကူးကို ႏွစ္ပတ္ၾကာမွ ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ စာတိုက္ကို ေန႕တိုင္းသြားစံုစမ္းေနလို႕ပါ။ မစံုစမ္းပဲ သူတို႕ပို႕တာကို ေစာင့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လွည္းကူးကေန ဇာတိရြာကို ေနာက္ထပ္ တလေလာက္ေတာင္ ၾကာမလားမသိပါ။ စာေရာက္လို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တကၠသိုလ္က ဖိတ္ထားတဲ့ ရက္ေရာက္ဖို႕ တပတ္ပဲလိုေတာ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ပဲ ဗီဇာကို ျမန္ျမန္လုပ္ျပီး တကၠသိုလ္ဆီကို အျမန္သြားခဲ့ရပါတယ္။ မစံုစမ္းပဲ သူတို႕ပို႕တာကို ေစာင့္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ တကၠသိုလ္မွာ တက္ေရာက္သင္ၾကားခြင့္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
အဆိုးဆံုးနဲ႕ အံ့အားသင့္စရာ တစ္ခုလဲ ေတြ႕ၾကံဳပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ စာပို႕သမားတစ္ေယာက္ဟာ စာေတြကို မပို႕ဘဲ သူ႕ေနထိုင္ရာ အိမ္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ေရအိုင္မွာ လႊင့္ပစ္ထားတာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ သူ႕ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီစာေတြဟာ သူတို႕စာတိုက္ရွိရာ ျမိဳ႕နယ္ထဲက ေက်းရြာေတြက ျဖစ္တယ္။ သို႕ေသာ္ အဲဒီရြာေတြဟာ စာေ၀မည့္နယ္ေျမထဲ မပါ၀င္ဟု ဆိုပါတယ္။ အဲဒီစာေတြကို ေကာက္ယူၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ျပည္ပမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနတဲ့ သားသမီးေတြက ရြာမွာက်န္ေနၾကတဲ့ မိဘေမာင္ဘြားေတြဆီကို ေရးသားထားတဲ့ စာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းကို အံ့အားသင့္သြာပါတယ္။
ျပည္သူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္မွဳ႕ကို မရသေရြ႕ကေတာ့ ျမန္မာ့စာတိုက္လုပ္ငန္းဟာ တိုးတက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
တာ၀န္ရွိသူအေနနဲ႕ အျမန္ဆံုး ျပဳျပင္သင့္ျပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
မတူတာေလးေတြကို ေျပာပါတယ္။
ေနာက္တစ္ပတ္မွ ဆက္ေရးပါမည္။
ေမာင္ေနျခည္ (လွည္းကူးေျမ)
Friday, 2 August 2013
အႏွိပ္ခန္းကို ၀င္ေရာက္ ဖမ္းဆီးရာမွာ လွည္းကူးသူတစ္ဦး အဖမ္းခံရ
ေနျပည္ေတာ္၊ ၾသဂုတ္ ၁
၃၀-၇-၂၀၁၃ ရက္ေန႔ ၂၂၀၀ အခ်ိန္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕မရဲစခန္းမွ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားသည္ အလွျပင္ဆိုင္ဗန္းျပၿပီး တရားမ၀င္အႏွိပ္ခန္းဖြင့္လွစ္ေဆာ
ထိုသို႔ရွာေဖြရာ ဆိုင္အတြင္း ဒလၿမိဳ႕နယ္၊ ရာဇသႀကၤန္ ရပ္ကြက္ေန ဆုိင္မန္ေနဂ်ာ ထြန္းထြန္းႏိုင္(ခ)စိုင္းေနာင္(
Ref: ရဲဇာနည္
၃၀-၇-၂၀၁၃ ရက္ေန႔ ၂၂၀၀ အခ်ိန္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး၊ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕မရဲစခန္းမွ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားသည္ အလွျပင္ဆိုင္ဗန္းျပၿပီး တရားမ၀င္အႏွိပ္ခန္းဖြင့္လွစ္ေဆာ
ထိုသို႔ရွာေဖြရာ ဆိုင္အတြင္း ဒလၿမိဳ႕နယ္၊ ရာဇသႀကၤန္ ရပ္ကြက္ေန ဆုိင္မန္ေနဂ်ာ ထြန္းထြန္းႏိုင္(ခ)စိုင္းေနာင္(
Ref: ရဲဇာနည္
Thursday, 1 August 2013
လွည္းကူးနယ္မွာ ကိုယ္တိုင္ ဆိုင္ကယ္ေမာင္းလာတဲ့ ဆယ္ႏွစ္သားကေလးငယ္ အျခားဆိုင္ကယ္၀င္တိုက္လို႕ ေသဆံုး
Subscribe to:
Posts (Atom)